Sirach 17 Comparison: Canisius 1939 vs Statenvertaling (Apocriefe)

Sirach 17

¹De Heer heeft den mens uit aarde geschapen, Maar Hij voert hem ook tot haar terug;

²Hij schonk hun slechts weinige dagen, een vaste tijd, En gaf hun macht over wat er op aarde bestaat.

³Naar hun aard heeft Hij hen met macht bekleed, En naar zijn beeld hen geschapen;

⁴Alle vlees vervulde Hij met ontzag voor den mens, Want Hij maakte hem heer over dieren en vogels.

⁵

⁶Hij schonk hun een tong, ogen en oren, En gaf hun een hart om te denken;

⁷Met verstand en kennis vervulde Hij hen, En toonde hun, wat goed is en kwaad.

⁸Hij plaatste zijn oog in hun hart, Opdat zij de grootheid zijner werken zouden begrijpen.

⁹

¹⁰Zij zullen de lof verkonden van zijn heilige Naam, Om de grootheid van zijn werken te prijzen.

¹¹Hij gaf hun nog weer nieuwe kennis, Toen Hij hun de wet des levens gaf;

¹²Hij sloot met hen een eeuwig verbond, En openbaarde hun zijn wetten.

¹³Hun ogen hebben zijn grote glorie aanschouwd, Hun oren zijn heerlijke stem vernomen.

¹⁴Hij sprak tot hen: “Wacht u voor alle kwaad,” En gaf iedereen geboden over zijn naaste.

¹⁵Hun wegen liggen altijd voor Hem open, En zijn niet verborgen voor zijn ogen;

¹⁶

¹⁷

¹⁸

¹⁹Al hun werken staan als de zon voor zijn aanschijn, Want zijn ogen rusten steeds op hun wegen.

²⁰Hun ongerechtigheden zijn voor Hem niet verborgen; Al hun zonden liggen open voor den Heer.

²¹

²²Als een zegelring bewaart Hij de aalmoes der mensen, Iemands weldaad als de appel van het oog;

²³Later verheft Hij Zich om het hun te belonen, Of om straf op hun hoofd te doen komen.

²⁴Toch schenkt Hij bekering aan de boetvaardigen. En moedigt de vertwijfelden aan:

²⁵Keer terug tot den Heer, en verlaat de zonden; Bid voor zijn aanschijn, en verminder het kwaad.

²⁶Bekeer u tot God, wend u af van het onrecht. Haat, zo diep als ge kunt, alle gruwel!'.

²⁷Wie zal in het dodenrijk den Allerhoogste loven, Zoals de levenden Hem prijzen?

²⁸Een dode is niet meer; hij heeft alle lof gestaakt; De levende en gezonde kunnen Jahweh nog loven.

²⁹Hoe groot is Jahweh's ontferming, En zijn erbarming voor die zich tot Hem bekeren!

³⁰Niet alles toch is volmaakt bij de mensen, Daar het mensenkind niet onsterfelijk is.

³¹Wat straalt er meer dan de zon; toch wordt ze verduisterd: En de mens is maar een schepsel van vlees en bloed.

Sirach 17

¹De Here heeft de mens uit aarde geschapen, en heeft hem weder in dezelve doen terugkeren.

²Hij heeft hun een getal van dagen, en een bestemde tijd gegeven, en heeft hun macht gegeven over de dingen die daarop zijn.

³Hij heeft hen bekleed met sterkte, naar hun gelegenheid, en heeft hen naar zijn evenbeeld gemaakt.

⁴Hij heeft hun vreze gelegd op alle vlees, en gegeven dat hij zou heersen over de dieren en vogels, naar zijn gelijkenis.

⁵En voor het zesde heeft hij hun het vernuft geschonken, uit delende zijn gaven, en voor het zevende, de spraak, welke is een uitlegging zijner werken.

⁶Hij heeft hun gegeven raad, en tong, en ogen, oren, en een hart om te overleggen; met wetenschap des verstands heeft hij hen vervuld, en hun hetgeen goed en kwaad is getoond.

⁷Hij heeft zijn ogen op hun harten gelegd; hij heeft hun gegeven in eeuwigheid te mogen roemen in zijn wonderen, opdat zij zijn werken verstandig zouden verhalen;

⁸En de uitverkorenen zullen de naam zijner heiligmaking prijzen.

⁹Hij heeft hun nog toegelegd wetenschap, en hun de wet des levens tot een erfdeel gegeven, opdat zij zouden verstaan, dat zij nu sterfelijk zijn.

¹⁰Een eeuwig verbond heeft hij met hen opgericht, en hun getoond zijn oordelen.

¹¹Hun ogen hebben zijn heerlijke majesteit gezien, en hun oor heeft gehoord de heerlijkheid zijner stem, en heeft tot hen gezegd:

¹²Wacht u van alle ongerechtigheid, en heeft hun geboden gegeven, elk een van zijn naaste.

¹³Hun wegen zullen niet verborgen zijn voor zijn ogen, zijnde altijd voor hem, maar ieder mens is van de jeugd af geneigd tot het kwade, en, zij hebben hun harten in plaats van steen en geen vlesen kunnen maken.

¹⁴Want in de verdeling der volken van het ganse aardrijk heeft bij over elk volk een overste gesteld, maar Israël nam hij tot zijn deel aan, welke, zijnde zijn eerstgeborene, de tucht op voedt, en hij deelt hem mede het licht der liefde, en begeeft hem niet.

¹⁵Daarom zijn al hun werken voor hem gelijk als de zon, en zijn ogen zien steeds op hun wegen.

¹⁶Hun ongerechtigheden zijn niet verborgen voor hem, en al hun zonden zijn voor de Here, doch de Here zijnde goedertieren, en zijn maaksel kennende, heeft hen noch begeven noch verlaten, maar heeft hen verschoond.

¹⁷Want de barmhartigheid tegen de man is gelijk een zegel bij hem, en zal de genade tegen de mens bewaren als zijn oogappel, gevende zijn zonen en dochters bekering, daarna zal hij opstaan en hen weder vergelden, en hun vergelding zal hij op hun hoofd vergelden.

¹⁸Doch de boetvaardige heeft bij gegeven weder te keren, en heeft tot zich geroepen die de lijdzaamheid verlieten.

¹⁹Bekeer u dan tot de Here, en verlaat de zonden; smeek voor zijn aangezicht, en verminder de ergernis.

²⁰Ga weder tot de Allerhoogste, en keer u af van ongerechtigheid, want hij zal u geleiden uit de duisternis in een verlichting der gezondheid.

²¹En haat zeer de gruwel.

²²Wie zal de Allerhoogste prijzen in het graf, in plaats der levenden, en dergenen die dankzegging spreken?

²³Van een dode, als die van een die niet meer is, gaat de dankzegging verloren.

²⁴Maar die leeft en gezond van hart is, zal de Here prijzen.

²⁵Hoe groot is de ontferming des Heren onzes Gods, en de verzoening voor degenen die zich heilig tot hem bekeren.

²⁶Want alle dingen kunnen in de mensen niet zijn, dewijl geen mensenzoon onsterfelijk is.

²⁷Wat is klaarder dan de zon, en nochtans bezwijkt ze; zo ook de mens die vlees en bloed betracht.

²⁸Hij ziet aan de kracht des hogen hemels, en alle mensen zijn maar aarde en as.

²⁹

³⁰

³¹

³²