Sirach 14 Comparison: Canisius 1939 vs Statenvertaling (Apocriefe)

Sirach 14

¹Gelukkig de mens dus, wiens mond hem niet aanklaagt, En wiens hart geen beschuldiging tegen hem uit;

²Gelukkig de mens, wiens geweten geen verwijten doet, Want zijn hoop zal nimmer vergaan!

³Een gierig mens heeft niets aan rijkdom, En een vrek is met goud niet gebaat.

⁴Wie zich zelf te kort doet, spaart voor anderen, En vreemden genieten van zijn goed.

⁵Wie zichzelf niets gunt, is voor niemand goed; Maar ook zelf geniet hij niet van zijn bezit.

⁶Wie slecht is voor zichzelf, geen slechter dan hij; Maar hij wordt ook beloond voor zijn slechtheid!

⁷Doet hij soms goed, het is bij vergissing; Want tenslotte komt zijn ondeugd uit.

⁸Slecht is de mens met hebzuchtige blik; Hij wendt het gelaat af en bekommert zich om niemand,

⁹Het oog van den vrek heeft aan zijn bezit niet genoeg, En het afgunstig oog mergelt hem uit.

¹⁰Het gierig oog ziet uit naar spijzen, Want niets staat er op zijn tafel; Maar een goed mens heeft spijs genoeg, Zelfs uit een droge bron stroomt water op tafel.

¹¹Mijn zoon, zo ge wat hebt, doe uzelf dan te goed, En geniet ervan naar vermogen;

¹²Denk er aan, dat de dood niet draalt, Dat de tijd, die u rest, u niet wordt gemeld.

¹³Voordat ge sterft, doe wel aan uw naaste, Geef hem, zoveel ge maar kunt;

¹⁴Maar ontzeg ook uzelf geen gelukkige dag, Laat uw deel van het genot u niet ontsnappen.

¹⁵Moet ge niet uw bezit aan anderen achterlaten; Zullen zij uw vermogen niet verdelen door het lot?

¹⁶Geef dus uw naaste, en vertroetel uzelf, Want in het dodenrijk is geen vreugde meer te vinden;

¹⁷Alle vlees wordt oud als een kleed, Want van ouds luidt de wet: Het moet sterven!

¹⁸Zoals de bloesem ontspruit aan de groene boom, En het ene verwelkt, als het andere ontluikt, Zo ook het geslacht van vlees en bloed: Het ene sterft uit, het andere komt op;

¹⁹Al zijn werken zullen vergaan, Want het werk van zijn handen komt achter hem aan.

²⁰Vierde reeks. De wijsheid en de zonde der mensen. Inleiding. De vruchten der wijsheid. Gelukkig de mens, die bedacht is op wijsheid, En naarstig zich toelegt op inzicht;

²¹Die zijn hart er op zet, haar wegen te kennen, En inzicht te krijgen in haar geheimen;

²²Die haar achtervolgt, als was hij een verspieder, En al haar wegen beloert;

²³Die door haar venster naar binnen gluurt, En luistervink speelt aan haar deur;

²⁴Die rond haar huis zijn verblijfplaats zoekt, En zijn tentpin in haar muren drijft;

²⁵Die aan haar zijde zijn tent opslaat, En daar een goede woning vindt;

²⁶Die zijn nest in haar lover bouwt, En op haar takken verpoost;

²⁷Die in haar schaduw zich tegen de hitte beschut, En een schuilhoek vindt om te wonen.

Sirach 14

¹Zalig is de man die niet feilt met zijn mond, en niet doorprikkeld wordt met de menigte der zonden.

²Zalig is hij, die zijn ziel niet verdoemt, en die niet vervalt van zijn hoop, die hij op de Here heeft.

³De rijkdom voegt geen karig mens wel, en waartoe dient geld een nijdig mens?

⁴Wie vergadert onttrekkende van zijn ziel, die vergadert voor anderen, en vreemden zullen van zijn goederen lekker leven.

⁵Die tegen zichzelf kwaad is, wie zal hij goed zijn? zelfs zal hij zich niet verheugen in zijn goederen.

⁶Daar is geen bozer mens dan die zichzelf wangunstig is, en dat is een vergelding zijner boosheid.

⁷Indien hij wel doet, hij doet het ongaarne, en op het laatst zal hij zijn boosheid doen blijken.

⁸Het is een boos mens, die met het oog afgunstig is, die het aangezicht afwendt, en veracht de zielen.

⁹Het oog van de gierigaard wordt met geen deel verzadigd, en de ongerechtigheid van de boze doet zijn ziel uitdrogen.

¹⁰Een boos oog is nijdig over brood, en lijdt gebrek aan zijn tafel.

¹¹Mijn kind, doe uzelf goed naar dat gij vermoogt, en breng de Here offeranden toe, gelijk behoort.

¹²Gedenk dat de dood niet zal vertoeven, en het verbond des grafs is u niet getoond.

¹³Doe uw vriend goed, eer gij sterft, en strek naar uw vermogen uw hand uit en geef hem.

¹⁴Onttrek uzelf niet van de goede dag, en laat het deel der goede begeerte u niet voorbijgaan.

¹⁵Zult gij niet uw arbeid een ander moeten nalaten? en uw moeite tot verdeling des lots?

¹⁶Geef en neem, en heilig uw ziel.

¹⁷Want men behoeft in het graf geen spijs te zoeken.

¹⁸Alle vlees veroudert gelijk een kleed, want het verbond van de eeuw aan is dit: Gij zult de dood sterven.

¹⁹Gelijk een groenend blad op een dichte boom; enige werpt hij af, en andere doet hij uitspruiten; zo is het met het geslacht van het vlees en van het bloed, het ene sterft en het andere wordt geboren.

²⁰Alle werk, dat verrotting onderworpen is, bezwijkt, en die het gewrocht heeft zal met hetzelve ook weggaan.

²¹Zalig is de man die met wijsheid betracht hetgeen eerlijk is, en die met zijn verstand van heilige dingen spreekt.

²²Die zijn wegen in zijn hart bezint, die zal ook in haar verborgenheden verstandig worden; ga uit achter haar gelijk een naspeurder, en loer op haar wegen.

²³Wie door haar vensters heenziet, en bij haar deuren toehoort,

²⁴Wie nabij haar huis herberg neemt en in haar muren zijn paal slaat, zijn tabernakel naar haar hand stelt,

²⁵Zal herberg hebben in een herberg vol goeds, en zal zijn kinderen stellen onder haar bescherming, en onder haar takken zal hij overnachten.

²⁶Hij zal van haar beschermd worden voor de hitte, en in haar heerlijkheid zal hij herberg hebben.

²⁷