Sirach 13

¹Wie pek aanraakt, aan zijn hand blijft het kleven; Wie met een spotter omgaat, krijgt zijn manieren.

²Wilt ge dragen, wat te zwaar voor u is? Waarom dan omgang hebben met wie rijker is dan gij? Kan de pot wel samengaan met de ketel? Stoten ze tegen elkander, de pot zal breken.

³Doet de rijke onrecht, hij beroemt er zich op; De arme moet nog smeken, als hij verdrukt wordt.

⁴Zo ge hem van dienst zijt, buit hij u uit; Als ge er bij neervalt, spaart hij u niet.

⁵Zo lang ge hebt, doet hij vriendelijk met u, Maar maakt u arm zonder enige spijt.

⁶Heeft hij u nodig, dan is hij verknocht, Schertst met u, en doet erg vertrouwelijk;

⁷Totdat hij geslaagd is. drijft hij zijn spel met u, Tweemaal, driemaal kleedt hij u uit. Ziet hij u later, dan loopt hij u voorbij, En schudt zijn hoofd over u.

⁸Geef dus acht, word niet te overmoedig; Word niet gelijk aan mensen zonder verstand.

⁹Nadert er een prins, houd u op een afstand, Met des te groter aandrang zal hij u ontbieden;

¹⁰Dring u niet op, anders wijst men u terug, Blijf ook niet te ver, anders wordt ge vergeten.

¹¹Ga niet te vrijpostig met hem om, En vertrouw niet te veel op zijn praten; Want hij praat zo veel, om u te beproeven, Hij schertst met u en hoort u uit.

¹²Meedogenloos drijft hij met iemand de spot, Onbarmhartig legt hij lagen voor velen.

¹³Wees dus gewaarschuwd en blijf op uw hoede; Ga niet om met mensen van geweld.

¹⁴

¹⁵Zoals ieder wezen zijns gelijke bemint, Evenzo de mens dengene, die op hem gelijkt.

¹⁶Ieder wezen sluit zich aan bij zijn soort, Zo moet ook de mens slechts omgaan met zijns gelijke.

¹⁷Sluit de wolf zich soms aan bij het lam? Evenmin de boze bij den rechtvaardige.

¹⁸Is er wel vrede tussen hyena en hond? Evenmin is er vrede tussen rijk en arm.

¹⁹De ezel der steppe is een prooi voor den leeuw, Zo zijn de armen de kudde der rijken.

²⁰Zoals de trotse de ootmoed veracht, Zo minacht de rijke den arme.

²¹Wankelt de rijke, hij wordt gesteund door een vriend; Maar wankelt de arme, men stuurt hem van den een naar den ander.

²²Als de rijke spreekt, heeft hij vele handlangers, En zijn lelijke woorden noemt men nog mooi. Maar spreekt de arme, dan lacht men hem uit; Al spreekt hij verstandig, hij vindt geen gehoor.

²³Als de rijke spreekt, zwijgen allen stil, En hemelhoog verheft men zijn onzin. Maar spreekt een arme, dan zegt men: “Wie is dat?” Begaat hij een vergissing, dan stoot men hem neer.

²⁴Goed is de rijkdom, als hij is zonder zonde; Maar slecht is de armoe, die voortkomt uit kwaad.

²⁵'s Mensen hart verandert zijn gelaat, Hetzij ten goede of ten kwade;

²⁶Een blij gelaat is het teken van een goed geweten, In eenzaamheid peinzen het teken van zinnen op kwaad.

²⁷

²⁸

²⁹

³⁰

³¹

³²

Sirach 13

¹Die pek aanroert, wordt daarmede besmet, en die met de hovaardige gemeenschap heeft, wordt hem gelijk.

²Neem in uw leven geen last op, die u te zwaar is, en heb geen gemeenschap met degene, die sterker en rijker is dan gij.

³Wat gemeenschap zal de aarden pot met een ketel hebben? deze zal daaraan stoten, en de andere zal verbrijzeld worden.

⁴Een rijke doet onrecht, en men smeekt hem; een arme doet onrecht, en hij wordt bedreigd.

⁵Indien gij hem kunt bevorderlijk zijn, zal hij u te werk stel len, maar indien gij verachtert, zal hij u onderdrukken.

⁶Indien gij wat zult hebben, zo zal hij met u leven, en zal u uitledigen, en zelf zal hij niet arbeiden.

⁷Heeft hij u nodig, zo zal hij u bedriegen, en aanlokken, en zal u hoop geven; hij zal schoon met u spreken, en zeggen: Wat hebt gij nodig?

⁸Hij zal u met zijn spijs beschaamd maken, totdat hij u uitledige tot twee of driemaal toe, en op het laatste zal hij u bespotten, en daarin zal hij u aanzien, en u verlaten, en zal zijn hoofd tegen u schudden.

⁹Wacht u dat gij niet verleid wordt door uw gedachten,

¹⁰En niet vernederd wordt in de verheuging uws harten.

¹¹Als u een machtig heer tot zich nodigt, zo maak u ter zijde, en hij zal u zo veel te meer en te vaker tot zich noden.

¹²Val niet in iemands rede, opdat gij niet zonder kennis der zaak verstoten wordt, en sta ook niet te ver af, opdat gij niet vergeten wordt.

¹³Tracht niet met hem te spreken, en betrouw op zijn vele woorden niet, want met veel te spreken zal hij u verzoeken, en al toelachende zal hij uw heimelijke zaken onderzoeken.

¹⁴Onbarmhartig is hij die zijn woorden niet houdt, en hij zal geenszins plagen en banden aan u sparen.

¹⁵Bewaar uzelf, en neem vlijtig acht als gij hem hoort, want gij wandelt met uw val.

¹⁶Als gij deze dingen hoort, zo waak zelfs in uw slaap.

¹⁷Hebt de Here lief al uw leven lang, en roep hem aan tot uw behoudenis.

¹⁸Ieder dier heeft zijns gelijke lief, en ieder mens heeft zijn naaste lief.

¹⁹Alle vlees vergadert zich naar zijn geslacht, en een man hangt zijns gelijke aan.

²⁰Wat gemeenschap zal een wolf hebben met een lam? zo is een zondaar tegen degene, die de Here vreest.

²¹Wat vrede zal een hyëna hebben met een hond? en wat vrede zal een rijke hebben met een arme?

²²Gelijk de wilde ezels der leeuwen jacht zijn in de woestijn, zo zijn de armen der rijken weide.

²³Gelijk de nederigheid is der hovaardigen gruwel, zo is ook de arme voor de rijke een gruwel.

²⁴Wanneer een rijke bewogen wordt, zo wordt hij van zijn vrienden onderstut; maar wanneer een arme valt, zo wordt hij daarenboven van zijn vrienden verstoten.

²⁵Wanneer een rijke struikelt, zo heeft hij velen, die hem ophelpen; heeft hij onbetamelijke dingen gesproken, men recht vaardigt hem evenwel.

²⁶Een nederige struikelt, en men bekijft hem nog daartoe; hij heeft verstandige rede gesproken, en men geeft hem geen plaats. [13:27] De rijke spreekt, en zij zwijgen allen, en verhogen zijn rede tot aan de wolken. [13:28] De arme spreekt, en men zegt: Wie is deze? en indien hij aanstoot, men zal hem voorts omstoten. [13:29] De rijkdom is goed, bij welke geen zonde is, en de armoede is kwaad in de mond des goddelozen. [13:30] Het hart des mensen verandert zijn aangezicht, het zij ten goede of ten kwade, en een hart in genoegen groenende maakt een vrolijk aangezicht. [13:31] Een groenend aangezicht is een teken van een hart dat wel gesteld is, en vinding der gelijkenissen in overlegging met moeite.