Lukas 12 Comparison: Norsk vs Norwegian
Lukas 12
1Da folket imens hadde samlet sig i tusentall, så de trådte på hverandre, tok han til orde og sa til sine disipler: Ta eder først og fremst i vare for fariseernes surdeig, som er hykleri!
2Men intet er skjult som ikke skal bli åpenbaret, og intet er dulgt som ikke skal bli kjent;
3derfor skal alt det som I sier i mørket, bli hørt i lyset, og det som I hvisker i øret inne i kammerne, det skal bli forkynt på takene.
4Men jeg sier til eder, mine venner: Frykt ikke for dem som slår legemet ihjel og derefter ikke kan gjøre mere;
5men jeg vil vise eder hvem I skal frykte for: Frykt for ham som har makt både til å slå ihjel og til derefter å kaste i helvede! Ja, sier jeg eder, for ham skal I frykte.
6Selges ikke fem spurver for to øre? Og ikke én av dem er glemt hos Gud.
7Men endog hårene på eders hode er tellet alle sammen; frykt ikke! I er mere enn mange spurver.
8Men jeg sier eder: Hver den som kjennes ved mig for menneskene, ham skal også Menneskesønnen kjennes ved for Guds engler;
9men den som fornekter mig for menneskene, han skal fornektes for Guds engler.
10Og hver den som taler et ord mot Menneskesønnen, ham skal det bli forlatt; men den som taler bespottelig mot den Hellige Ånd, ham skal det ikke bli forlatt.
11Men når de fører eder frem for synagogene og øvrighetene og myndighetene, da vær ikke bekymret for hvorledes eller hvad I skal svare for eder, eller hvad I skal si;
12for den Hellige Ånd skal lære eder i samme stund hvad I skal si.
13Og en av folket sa til ham: Mester! si til min bror at han skal skifte arven med mig!
14Men han sa til ham: Menneske! hvem har satt mig til dommer eller skifter over eder?
15Og han sa til dem: Se til og ta eder i vare for all havesyke! for ingen har sitt liv av sitt gods, om han er nokså rik.
16Og han fortalte dem en lignelse og sa: Der var en rik mann hvis jord bar godt;
17og han tenkte ved sig selv: Hvad skal jeg gjøre? jeg har ikke rum til å samle min grøde i.
18Og han sa: Jo, dette vil jeg gjøre: Jeg vil rive mine lader ned og bygge dem større, og der vil jeg samle hele min avling og mitt gods;
19og så vil jeg si til min sjel: Sjel! du har meget godt liggende for mange år; slå dig til ro, et, drikk, vær glad!
20Men Gud sa til ham: Du dåre! i denne natt kreves din sjel av dig; hvem skal så ha det du har samlet?
21Således er det med den som samler sig skatter og ikke er rik i Gud.
22Og han sa til sine disipler: Derfor sier jeg eder: Vær ikke bekymret for eders liv, hvad I skal ete, heller ikke for eders legeme, hvad I skal klæ eder med!
23Livet er mere enn maten, og legemet mere enn klærne.
24Gi akt på ravnene: de hverken sår eller høster, de har ikke matbod eller lade, og Gud før dem allikevel. Hvor meget mere er ikke I enn fuglene!
25Og hvem av eder kan med all sin bekymring legge en alen til sin livslengde?
26Formår I da ikke engang det minste, hvorfor er I da bekymret for det andre?
27Gi akt på liljene, hvorledes de vokser: de arbeider ikke, de spinner ikke; men jeg sier eder: Enn ikke Salomo i all sin herlighet var klædd som én av dem.
28Men klær Gud således gresset på marken, som står idag og imorgen kastes i ovnen, hvor meget mere skal han da klæ eder, I lite troende!
29Så skal da I heller ikke søke efter hvad I skal ete, eller hvad I skal drikke, og ikke la eders tanker fare hit og dit.
30For alt slikt søker hedningene i verden efter; men eders Fader vet at I trenger til det.
31Men søk hans rike, så skal I få dette i tilgift!
32Frykt ikke, du lille hjord! for det har behaget eders Fader å gi eder riket.
33Selg det I eier, og gi almisse! Gjør eder punger som ikke eldes, en skatt som ikke forgår, i himmelen, der hvor tyve-hånd ikke når, og møll ikke tærer!
34For hvor eders skatt er, der vil også eders hjerte være.
35La eders lender være ombundet og eders lys brennende,
36og vær I likesom folk som venter på sin herre når han vil fare hjem fra bryllupet, forat de kan lukke op for ham straks han kommer og banker på!
37Salige er de tjenere som herren finner våkne når han kommer. Sannelig sier jeg eder: Han skal binde op om sig og la dem sette sig til bords og gå frem og tjene dem.
38Og om han kommer i den annen vakt, og om han kommer i den tredje og finner det så, salige er de.
39Men dette skal I vite at dersom husbonden visste i hvilken time tyven kom, da vilde han våke og ikke la nogen bryte inn i sitt hus.
40Vær da også I rede! for Menneskesønnen kommer i den time I ikke tenker.
41Da sa Peter til ham: Herre! er det oss du taler om i denne lignelse, eller alle?
42Og Herren sa: Hvem er da den tro og kloke husholder, som hans husbond vil sette over sine tjenestefolk for å gi dem deres mat i rette tid?
43Salig er den tjener som hans husbond finner å gjøre så når han kommer.
44Sannelig sier jeg eder: Han skal sette ham over alt det han eier.
45Men dersom denne tjener sier i sitt hjerte: Min herre dryger med å komme, og så gir sig til å slå drengene og pikene og å ete og drikke og fylle sig,
46da skal denne tjeners herre komme en dag han ikke venter, og en time han ikke vet, og hugge ham sønder og gi ham lodd og del med de utro.
47Men den tjener som kjente sin herres vilje, og ikke stelte til eller satte i verk det han vilde, han skal få mange slag;
48men den som ikke kjente den, men gjorde det som er slag verd, han skal få færre. Hver den som meget er gitt, av ham skal meget kreves, og den som meget er overgitt, av ham skal dess mere fordres.
49Ild er jeg kommet for å kaste på jorden; og hvor gjerne jeg vilde den alt var tendt!
50Men en dåp har jeg å døpes med; og hvor jeg gruer til den er fullført!
51Tror I at jeg er kommet for å gi fred på jorden? Nei, sier jeg eder, men strid.
52For fra nu av skal fem være i strid i ett hus, tre mot to og to mot tre,
53far mot sønn og sønn mot far, mor mot datter og datter mot mor, svigermor mot svigerdatter og svigerdatter mot svigermor.
54Men han sa også til folket: Når I ser det stiger en sky op i vest, sier I straks: Det kommer regn, og det skjer så;
55og når I ser det blåser sønnenvind, sier I: Det blir hete, og det blir så.
56I hyklere! Jordens og himmelens utseende vet I å tyde; hvorfor kan I da ikke tyde denne tid?
57Hvorfor dømmer I da ikke også av eder selv hvad rett er?
58For når du går avsted til øvrigheten med din motstander, da gjør dig umak for å bli forlikt med ham mens du er på veien, forat han ikke skal dra dig frem for dommeren, og dommeren overgi dig til fangevokteren, og fangevokteren kaste dig i fengsel.
59Jeg sier dig: Du skal ingenlunde komme ut derfra før du har betalt til siste øre.
Lukas 12
1Medan hadde folket samla seg kring han i tusundtal, so dei heldt på å trøda kvarandre ned; då tok han til ords og sagde til læresveinarne sine: «Framum alt; tak dykk i vare for surdeigen åt farisæarane - hyklarskapen!
2Det finst ingen ting som er duld og ikkje ein gong kjem fram i dagen, og ingen ting som er løynd og ikkje ein gong vert kjend.
3Difor skal alt de talar i myrkret, høyrast i ljoset, og det de kviskrar i kammerset, skal ropast ut på taket.
4Men til dykk som er venerne mine, segjer eg: Ottast ikkje deim som drep likamen, og sidan ikkje hev magt til å gjera meir!
5Eg skal syna dykk kven de skal ottast; de skal ottast honom som hev magt til å drepa og sidan kasta i helvite. Ja, segjer eg dykk, honom skal de ottast!
6Sel dei ikkje fem sporvar for tvo skilling? og ikkje ein av deim er gløymd hjå Gud;
7og jamvel alle håri på hovudet dykkar er talde. Ver ikkje ottefulle! De er meir enn mange sporvar.
8Og det segjer eg dykk: Kvar den som kjennest ved meg for menneski, honom skal og Menneskjesonen kjennast ved for Guds englar;
9men den som avneittar meg for menneski, han skal avneittast for Guds englar.
10Og den som talar mot Menneskjesonen, skal få tilgjeving for det; men den som spottar den Heilage Ande, fær aldri tilgjeving.
11Når dei no fører dykk fram for synagogorne og deim som styrer og råder i landet, so syt ikkje for korleis de skal svara for dykk, eller kva de skal segja!
12For den Heilage Ande skal læra dykk dei rette ordi i same stundi.»
13Ein utor folkehopen sagde til honom: «Meister, seg til bror min at han skal skifta arven med meg!»
14«Kven sette meg til domar eller skiftemeister for dykk, mann?» svara Jesus.
15So sagde han til deim: «Sjå og tak dykk i vare for all havesykja! For ingen kann tryggja livet sitt med det han eig, um han er aldri so rik.»
16Og han fortalde deim ei likning: «Det var ein gong ein rik mann; jordi hans hadde bore godt,
17og so sagde han med seg: «Kva skal eg gjera? eg hev ikkje husrom til grøda mi!
18Jau, so vil eg gjera,» sagde han: «eg vil taka ned lødorne mine og byggja deim større, og der vil eg samla heile avlingi og alt godset mitt.
19Og so vil eg segja åt meg sjølv: «Du, no hev du mykje godt liggjande for mange år; unn deg no ro, et og drikk, og ver glad!»»
20Men Gud sagde til honom: «Du dåre, i denne natt krev dei sjæli di av deg! Kven skal so hava det du hev sanka i hop?»
21So gjeng det den som samlar seg gods og gull, og ikkje er rik i Gud.
22Difor segjer eg dykk,» sagde han til læresveinarne sine: «Syt ikkje for livet, kva de skal eta, eller for likamen, kva de skal klæda dykk med!
23Livet er meir enn maten, og likamen meir enn klædi.
24Agta på ramnarne! dei sår ikkje og haustar ikkje, dei hev ikkje stabbur og ikkje løda - Gud føder deim. Kor mykje meir er ’kje de enn fuglarne!
25Og kven av dykk kann leggja ei aln til si livslengd, um han syter aldri so mykje?
26Kann de no ikkje ein gong gjera so mykje, kvi syter de då for det hitt?
27Agta på liljorne, korleis dei veks! dei korkje spinn eller vev; men eg segjer dykk: Ikkje ein gong Salomo i all sin herlegdom var so klædd som ei av deim.
28Klæder no Gud soleis graset på marki, det som stend i dag og vert kasta i omnen i morgon, kor mykje heller vil han då ’kje klæda dykk, de fåtruande!
29So tenk no ’kje de heller allstødt på kva de skal eta, og kva de skal drikka, og lat ’kje hugen vanka for vidt!
30Det er heidningarne kring i verdi som spør etter alt dette; men far dykkar veit at de treng desse ting.
31Søk heller hans rike, so skal de få dette attpå!
32Ottast ikkje, du vesle hjord! Det er far dykkar’s vilje å gjeva dykk riket!
33Sel det de hev, og gjev sælebotsgåvor! Gjer dykk pungar som ikkje vert utslitne, ein skatt som aldri tryt, i himmelen, der ingen tjuv kjem innåt, og ingen mol øyder!
34For der skatten dykkar er, der vil og hjarta dykkar vera.
35Bind livgjordi um dykk, og lat lykterne brenna!
36Ver de som folk som ventar på herren sin til han bryt upp frå brudlaupet, so dei kann lata upp for honom med same han kjem og bankar på!
37Sæle dei tenarar som herren finn vakande når han kjem! Det segjer eg dykk for visst: Han skal binda livgjordi um seg og føra deim til bords, og koma og setja fram for deim.
38Anten han kjem midt på natti eller når det lid ut i otta - sæle er dei når han finn det so.
39Men det skynar de nok, at dersom husbonden visste kva tid og time tjuven kom, so vakte han og let ingen brjota seg inn i huset.
40So ver reiduge de og! For Menneskjesonen kjem på ei tid de ikkje tenkjer.»
41Peter spurde: «Herre, er det åt oss du segjer denne likningi, eller åt alle andre med?»
42Då sagde Herren: «Ja, kvar er han, den trugne hushaldaren, den vituge som husbonden vil setja yver tenestfolket sitt, so han skal lata deim få kosten sin i rett tid?
43Sæl den tenar som husbonden finn so gjerande, når han kjem!
44Det segjer eg dykk for visst: Han skal setja honom yver alt det han eig.
45Men dersom tenaren segjer med seg: «Herren min drygjer nok endå ei stund,» og han so tek til å slå drengjerne og gjentorne og eta og drikka og fylla seg,
46då skal herren hans koma ein dag han ikkje ventar, og ein time han ikkje veit av, og hogga honom sund, og lata honom få sin lut i lag med dei utrue.
47Den tenaren som veit kva herren hans vil, og ingen ting steller i stand eller gjer av det som han vil, skal få mykje hogg,
48men den som ikkje veit det, og gjer det som hogg er verdt, skal få mindre. Av den som mykje hev fenge, ventar ein mykje, og den dei hev trutt mykje til, krev dei so mykje meir av.
49Eg er komen for å kasta eld utyver jordi, og kor gjerne eg vilde at det alt hadde fata!
50Men eg lyt ganga igjenom ein dåp, og kor eg gruvar meg til det er gjort!
51Trur de eg er komen for å skapa fred på jordi! Nei, segjer eg dykk, men strid!
52Heretter skal fem i same huset liggja i strid med kvarandre, tri mot tvo, og tvo mot tri,
53far mot son, og son mot far, mor mot dotter, og dotter mot mor, vermor mot sonekona, og sonekona mot vermor.»
54Til folket og sagde han: «Når de ser det stig sky upp i vest, segjer de straks: «Det kjem regn,» og det vert so.
55Og ser de vinden blæs ifrå sud, segjer de: «Det vert heitt,» og so vert det!
56Hyklarar! Jord- og himmels-bragdi veit de å granska; korleis hev det seg då at de ikkje veit å granska denne tidi?
57Og kvi dømer de ikkje frå dykk sjølve kva rett er?
58Soleis når du gjeng for retten med motparten din, gjer deg då fyre, so du kann koma tilliks med honom på vegen! Elles dreg han deg gjerne for domaren, og domaren sender deg yver til futen, og futen set deg i fengsel;
59du slepp ikkje ut att, segjer eg deg, fyrr du hev greidt alt, til siste skjerv.»
Understanding Norsk vs Norwegian in Lukas 12
Norsk (Norsk)
En eldre norsk oversettelse.
Norwegian
En historisk og respektert norsk oversettelse.
You are viewing a side-by-side comparison of Lukas 12 in the Norsk and Norwegian. Comparing these two versions can help shed light on the nuances of the original text.
Key Comparison: Lukas 12:16
"Og han fortalte dem en lignelse og sa: Der var en rik mann hvis jord bar godt;"
"Og han fortalde deim ei likning: «Det var ein gong ein rik mann; jordi hans hadde bore godt,"
