Johannes 6 Comparison: Norsk vs Norwegian
Johannes 6
1Derefter drog Jesus bort til hin side av den Galileiske Sjø, Tiberias-sjøen;
2og meget folk fulgte ham, fordi de så de tegn han gjorde på de syke.
3Men Jesus gikk op i fjellet, og han satte sig der med sine disipler.
4Og påsken, jødenes høitid, var nær.
5Da nu Jesus løftet sine øine og så at meget folk kom til ham, sa han til Filip: Hvor skal vi kjøpe brød, så disse kan få mat?
6Men dette sa han for å prøve ham; for han visste selv hvad han vilde gjøre.
7Filip svarte ham: Brød for to hundre penninger er ikke nok for dem så hver av dem kan få et lite stykke.
8En av hans disipler, Andreas, Simon Peters bror, sier til ham:
9Her er en liten gutt som har fem byggbrød og to småfisker; men hvad er det til så mange?
10Jesus sa: La folket sette sig ned! Det var meget gress på stedet, og mennene satte sig da ned, omkring fem tusen i tallet.
11Da tok Jesus brødene og takket, og delte dem ut til dem som satt der, likeledes av småfiskene, så meget de vilde ha.
12Men da de var blitt mette, sier han til sine disipler: Sank sammen stykkene som er blitt tilovers, forat ikke noget skal spilles!
13Da sanket de sammen, og de fylte tolv kurver med stykker av de fem byggbrød, som var blitt tilovers efter dem som hadde ett.
14Da nu folket så det tegn han gjorde, sa de: Dette er i sannhet profeten som skal komme til verden.
15Da nu Jesus skjønte at de vilde komme og ta ham med makt for å gjøre ham til konge, gikk han fra dem og op i fjellet igjen, han selv alene.
16Men da det blev aften, gikk hans disipler ned til sjøen,
17og de gikk i en båt og fór over til hin side av sjøen, til Kapernaum. Og det var allerede blitt mørkt, og Jesus var enda ikke kommet til dem.
18Og sjøen gikk høit, for det blåste en sterk vind.
19Da de nu hadde rodd en fem og tyve eller tretti stadier, ser de Jesus gå på sjøen og komme nær til båten, og de blev redde.
20Men han sa til dem: Det er mig, frykt ikke!
21Nu vilde de ta ham op i båten, og straks kom båten til landet som de fór til.
22Den næste dag så folket som stod på hin side av sjøen, at det ikke var nogen annen båt der, og visste at det bare hadde vært én, og at Jesus ikke var gått i båten sammen med sine disipler, men at hans disipler hadde faret bort alene.
23Imens kom det andre båter fra Tiberias nær til det sted hvor de hadde fått mat efter Herrens takkebønn.
24Da nu folket så at Jesus ikke var der, og heller ikke hans disipler, gikk de i båtene, og kom til Kapernaum og søkte efter Jesus.
25Og da de fant ham på hin side av sjøen, sa de til ham: Rabbi! når er du kommet hit?
26Jesus svarte dem og sa: Sannelig, sannelig sier jeg eder: I søker mig, ikke fordi I så tegn, men fordi I åt av brødene og blev mette.
27Arbeid ikke for den mat som forgår, men for den mat som varer ved til evig liv, den som Menneskesønnen skal gi eder! for på ham har hans Fader, Gud, satt sitt innsegl.
28De sa da til ham: Hvad skal vi gjøre for å gjøre Guds gjerninger?
29Jesus svarte og sa til dem: Dette er Guds gjerning at I skal tro på den han har utsendt.
30De sa da til ham: Hvad tegn gjør da du, så vi kan se det og tro dig? hvad gjerning gjør du?
31Våre fedre åt manna i ørkenen, som skrevet står: Han gav dem brød fra himmelen å ete.
32Jesus sa til dem: Sannelig, sannelig sier jeg eder: Moses har ikke gitt eder brødet fra himmelen, men min Fader gir eder det sanne brød fra himmelen;
33for Guds brød er det som kommer ned fra himmelen og gir verden liv.
34De sa da til ham: Herre, gi oss alltid dette brød!
35Jesus sa til dem: Jeg er livsens brød; den som kommer til mig, skal ikke hungre, og den som tror på mig, skal aldri nogensinne tørste.
36Men jeg har sagt eder at I har sett mig og tror dog ikke.
37Alle de som Faderen gir mig, kommer til mig, og den som kommer til mig, vil jeg ingenlunde støte ut;
38for jeg er kommet ned fra himmelen, ikke for å gjøre min vilje, men for å gjøre hans vilje som har sendt mig,
39og dette er hans vilje som har sendt mig, at jeg ikke skal miste noget av alt det han har gitt mig, men opreise det på den ytterste dag.
40For dette er min Faders vilje at hver den som ser Sønnen og tror på ham, skal ha evig liv, og at jeg skal opreise ham på den ytterste dag.
41Da knurret jødene over ham fordi han sa: Jeg er det brød som er kommet ned fra himmelen,
42og de sa: Er ikke dette Jesus, Josefs sønn, hvis far og mor vi kjenner? Hvorledes kan han nu si: Jeg er kommet ned fra himmelen?
43Jesus svarte og sa til dem: Knurr ikke eder imellem!
44Ingen kan komme til mig uten at Faderen, som har sendt mig, drager ham, og jeg skal opreise ham på den ytterste dag.
45Det står skrevet i profetene: Og de skal alle være lært av Gud. Hver den som hører av Faderen og lærer, han kommer til mig.
46Ikke så at nogen har sett Faderen; bare han som er fra Gud, han har sett Faderen.
47Sannelig, sannelig sier jeg eder: Den som tror, har evig liv.
48Jeg er livsens brød.
49Eders fedre åt manna i ørkenen og døde;
50dette er det brød som kommer ned fra himmelen, forat en skal ete av det og ikke dø.
51Jeg er det levende brød, som er kommet ned fra himmelen; om nogen eter av dette brød, skal han leve evindelig; og det brød jeg vil gi, er mitt kjød, som jeg vil gi for verdens liv.
52Jødene trettet da med hverandre og sa: Hvorledes kan han gi oss sitt kjød å ete?
53Jesus sa da til dem: Sannelig, sannelig sier jeg eder: Dersom I ikke eter Menneskesønnens kjød og drikker hans blod, har I ikke liv i eder.
54Den som eter mitt kjød og drikker mitt blod, har evig liv, og jeg skal opreise ham på den ytterste dag;
55for mitt kjød er i sannhet mat, og mitt blod er i sannhet drikke.
56Den som eter mitt kjød og drikker mitt blod, han blir i mig og jeg i ham.
57Likesom den levende Fader har utsendt mig, og jeg lever ved Faderen, således skal også den som eter mig, leve ved mig.
58Dette er det brød som er kommet ned fra himmelen; ikke således som fedrene åt og døde; den som eter dette brød, skal leve evindelig.
59Dette sa han mens han lærte i en synagoge i Kapernaum.
60Mange av hans disipler sa nu, da de hørte det: Dette er en hård tale; hvem kan høre den?
61Men da Jesus visste med sig selv at hans disipler knurret over dette, sa han til dem: Volder dette eder anstøt?
62Enn når I får se Menneskesønnen fare op dit hvor han var før?
63Det er Ånden som gjør levende, kjødet gagner intet; de ord som jeg har talt til eder, er ånd og er liv.
64Men det er nogen av eder som ikke tror. For Jesus visste fra først av hvem det var som ikke trodde, og hvem det var som skulde forråde ham.
65Og han sa: Det var derfor jeg sa eder at ingen kan komme til mig uten at det er gitt ham av Faderen.
66Derfor drog mange av hans disipler sig tilbake og gikk ikke lenger omkring med ham.
67Jesus sa da til de tolv: Vil også I gå bort?
68Simon Peter svarte ham: Herre! hvem skal vi gå til? Du har det evige livs ord,
69og vi tror og vet at du er Guds hellige.
70Jesus svarte dem: Har ikke jeg utvalgt eder tolv? Og én av eder er en djevel.
71Men han talte om Judas, Simon Iskariots sønn; for det var han som skulde forråde ham, enda han var en av de tolv.
Johannes 6
1Sidan for Jesus burt til hi sida av Galilæa- eller Tiberias-sjøen.
2Og det fylgde honom mykje folk, av di dei såg dei teikni han gjorde på dei sjuke.
3Men Jesus gjekk upp i fjellet, og der sette han seg med læresveinarne sine.
4Det leid då mot påskehelgi åt jødarne.
5Som no Jesus såg upp og vart var at det kom mykje folk til honom, segjer han til Filip: «Kvar skal me kjøpa brød, so desse folki kann få noko å eta?»
6Det sagde han av di han vilde røyna honom; for han visste sjølv kva han vilde gjera.
7«Brød for eit halvt hundrad dalar rekk ikkje til, so kvar av deim kann få eit lite stykke,» svara Filip.
8Ein av læresveinarne hans - det var Andreas, bror åt Simon Peter - segjer til honom:
9«Her er ein liten gut som hev fem byggbrød og tvo fiskar, men kva er det åt so mange?»
10«Lat folket setja seg!» sagde Jesus. Det var mykje gras på den staden; so sette mennerne seg; dei var um lag fem tusund i talet.
11Då tok Jesus brødi, og takka, og skifte deim ut til deim som sat der, og like eins av fiskarne, so mykje dei vilde hava.
12Då dei var mette, segjer han til læresveinarne: «Sanka i hop dei molarne som att er, so ingen ting vert spillt!»
13So gjorde dei det, og dei fyllte tolv korger med molarne som var att av dei fem byggbrødi etter deim som hadde ete.
14Då no folket såg det teiknet han hadde gjort, sagde dei: «Dette er visst og sant profeten som skal koma til verdi!»
15Då skyna Jesus at dei vilde koma og taka honom med magt og gjera honom til konge; difor drog han seg undan og gjekk upp i fjellet att, han åleine.
16Då det vart kveld, gjekk læresveinarne ned til sjøen;
17dei steig ut i båten og vilde fara yver sjøen, til Kapernaum. Det var alt myrkt vorte, og Jesus var endå ikkje komen til deim.
18Bårorne gjekk høgt; for det bles ein hard vind.
19Då dei so hadde rott umlag ei halv mil eller halvtridje fjordung, ser dei at Jesus kjem gangande på sjøen og kjem næmare og næmare innåt båten. Dei vart rædde,
20men han sagde: «Det er eg; ver ikkje rædde!»
21Då vilde dei taka honom upp i båten, og straks var båten ved det landet dei skulde til.
22Dagen etter stod det endå ein folkehop på hi sida av sjøen; dei hadde set at det ikkje var meir enn ein båt der, og at Jesus ikkje gjekk i båten med læresveinarne sine, men læresveinarne tok av stad åleine.
23Men det kom båtar frå Tiberias, tett innmed den staden dei hadde halde måltid etterpå Herrens takkebøn.
24Då no folket såg at Jesus ikkje var der, og ikkje læresveinarne hans heller, steig dei sjølve i båtarne og for til Kapernaum og leita etter Jesus,
25og då dei fann han der, på hi sida av sjøen, sagde dei til honom: «Når kom du hit, meister?»
26Jesus svara deim: «Det segjer eg dykk for visst og sant: Det er ’kje for di de såg teikn at de leitar etter meg, men for di de åt av brødi og vart mette.
27Vinn dykk ikkje føda som forgjengst, men føda som varer og gjev eit ævelegt liv! Den skal Menneskjesonen gjeva dykk; for honom hev Faderen, Gud, sett sitt innsigle på.»
28Då sagde dei til honom: «Korleis skal me fara åt, so me kann gjera Guds gjerningar?»
29Jesus svara: «Det er Guds gjerning, at de skal tru på den som han sende.»
30Då sagde dei til honom: «Kva teikn gjer då du, so me kann sjå det og tru deg? kva for verk gjer du?
31Federne våre åt manna i øydemarki, som skrive stend: «Han gav dei brød frå himmelen å eta.»»
32Då sagde Jesus til deim: «Det segjer eg dykk for visst og sant: Moses gav dykk ikkje brødet frå himmelen, men Far min gjev dykk det rette brødet frå himmelen;
33for Guds-brødet er det brødet som kjem ned frå himmelen og gjev verdi liv.»
34Då sagde dei til honom: «Herre, gjev oss alltid det brødet!»
35Jesus svara: «Eg er livsens brød; den som kjem til meg, skal ikkje hungra, og den som trur på meg, skal aldri tyrsta.
36Men eg sagde dykk at de hev set meg og endå ikkje trur.
37Alle som Far min gjev meg, kjem til meg, og den som kjem til meg, skal eg so visst ikkje visa burt;
38for eg hev kome ned frå himmelen, ikkje til å gjera det eg sjølv vil, men det han vil som sende meg,
39og det er hans vilje som sende meg, at eg ikkje skal missa nokon av deim han hev gjeve meg, men vekkja deim upp att på den siste dag.
40For so vil Far min, at kvar den som ser Sonen og trur på honom, skal hava ævelegt liv, og at eg skal vekkja honom upp att på den siste dag.»
41Då murra jødarne og fann åt honom, for di han sagde: «Eg er brødet som kom ned frå himmelen.»
42«Er ’kje dette Jesus Josefsson? sagde dei; «me kjenner då både far hans og mor hans; korleis hev det seg at han no segjer: «Eg hev kome ned frå himmelen?»»
43Då tok Jesus til ords og sagde til deim: «Haldt ikkje på å murra dykk imillom!
44Ingen kann koma til meg utan Faderen, som sende meg, hev drege honom, og eg skal vekkja honom upp att på den siste dag.
45Det stend skrive hjå profetarne: «Og alle skal dei vera upplærde av Gud.» Kvar som hev lydt på Faderen og lært, han kjem til meg.
46Ikkje so at nokon hev set Faderen utan han som er frå Gud, han hev set Faderen.
47Det segjer eg dykk for visst og sant: Den som trur, hev ævelegt liv.
48Eg er livsens brød.
49Federne dykkar åt manna i øydemarki og døydde;
50her er det brødet som kjem ned frå himmelen, so den som et av det ikkje skal døy.
51Eg er det livande brødet som kom ned frå himmelen; dersom nokon et av det brødet, skal liva i all æva; og brødet eg vil gjeva, er kjøtet mitt, som eg gjev til liv for verdi.»
52Då trætta jødarne med kvarandre og sagde: «Korleis kann han gjeva oss kjøtet sitt å eta?»
53Då sagde Jesus til deim: Det segjer eg dykk for visst og sant: Et de ikkje kjøtet åt Menneskjesonen, og drikk blodet hans, so hev de ikkje liv i dykk.
54Den som et mitt kjøt og drikk mitt blod, hev eit ævelegt liv, og eg skal vekkja honom upp att på den siste dag.
55For kjøtet mitt er retteleg mat, og blodet mitt er retteleg drykk.
56Den som et mitt kjøt og drikk mitt blod, han vert verande i meg, og eg i honom.
57Som den livande Faderen sende meg, og eg liver ved Faderen, so skal og den som et meg liva ved meg.
58Det er brødet som kom ned frå himmelen; det er ’kje som det federne dykkar åt, og so døydde: den som et dette brødet, skal liva i all æva.»
59Dette sagde han i eit synagogemøte, med han lærde i Kapernaum.
60Mange av læresveinarne hans sagde då dei høyrde det: «Dette er stride ord, kven kann lyda på honom?»
61Jesus visste med seg at læresveinarne hans murra um dette, og han sagde til deim: «Støyter de dykk på dette?
62Enn um de no fær sjå Menneskjesonen fara upp dit han var fyrr!
63Det er åndi som gjev liv; kjøtet gjer ikkje noko gagn. Dei ordi eg hev tala til dykk, er ånd, og er liv;
64men det er nokre av dykk som ikkje trur.» For Jesus visste frå fyrste stund kven det var som ikkje trudde, og kven det var som skulde svika honom.
65Og han sagde: «Difor var det eg sagde dykk at ingen kann koma til meg utan det er gjeve honom av Faderen.»
66For dette var det mange av læresveinarne hans som drog seg undan og ikkje gjekk ikring med honom lenger.
67Då sagde Jesus til dei tolv: «Vil de og ganga dykkar veg?»
68Simon Peter svara: «Herre, kven skulde me ganga til? Du hev det ævelege livs ord,
69og me trur og veit at du er den Heilage frå Gud.»
70«Hev eg ikkje sjølv valt dykk ut, alle tolv?» svara Jesus, «og ein av dykk er ein djevel!»
71Han meinte Judas, son åt Simon Iskariot; for det var han som sidan skulde svika honom - han, ein av dei tolv.
Understanding Norsk vs Norwegian in Johannes 6
Norsk (Norsk)
En eldre norsk oversettelse.
Norwegian
En historisk og respektert norsk oversettelse.
You are viewing a side-by-side comparison of Johannes 6 in the Norsk and Norwegian. Comparing these two versions can help shed light on the nuances of the original text.
Key Comparison: Johannes 6:16
"Men da det blev aften, gikk hans disipler ned til sjøen,"
"Då det vart kveld, gjekk læresveinarne ned til sjøen;"
