Johannes 1 Comparison: Norsk vs Norwegian
Johannes 1
1I begynnelsen var Ordet, og Ordet var hos Gud, og Ordet var Gud.
2Han var i begynnelsen hos Gud.
3Alt er blitt til ved ham, og uten ham er ikke noget blitt til av alt som er blitt til.
4I ham var liv, og livet var menneskenes lys.
5Og lyset skinner i mørket, og mørket tok ikke imot det.
6Det fremstod en mann, utsendt fra Gud; hans navn var Johannes;
7han kom til vidnesbyrd, for å vidne om lyset, forat alle skulde komme til troen ved ham.
8Han var ikke lyset, men han skulde vidne om lyset.
9Det sanne lys, som oplyser hvert menneske, var i ferd med å komme til verden.
10Han var i verden, og verden er blitt til ved ham, og verden kjente ham ikke.
11Han kom til sitt eget, og hans egne tok ikke imot ham.
12Men alle dem som tok imot ham, dem gav han rett til å bli Guds barn, dem som tror på hans navn;
13og de er født ikke av blod, heller ikke av kjøds vilje, heller ikke av manns vilje, men av Gud.
14Og Ordet blev kjød og tok bolig iblandt oss, og vi så hans herlighet - en herlighet som den en enbåren sønn har fra sin far - full av nåde og sannhet.
15Johannes vidner om ham og roper: Det var denne om hvem jeg sa: Han som kommer efter mig, er kommet foran mig, fordi han var før mig.
16For av hans fylde har vi alle fått, og det nåde over nåde;
17for loven blev gitt ved Moses, nåden og sannheten kom ved Jesus Kristus.
18Ingen har nogensinne sett Gud; den enbårne Sønn, som er i Faderens skjød, han har forklaret ham.
19Og dette er Johannes' vidnesbyrd, da jødene sendte prester og levitter fra Jerusalem for å spørre ham: Hvem er du?
20Da bekjente han og nektet ikke; han bekjente: Jeg er ikke Messias.
21Og de spurte ham: Hvad da? Er du Elias? Han sa: Det er jeg ikke. Er du profeten? Og han svarte: Nei.
22De sa da til ham: Hvem er du? så vi kan gi dem svar som har sendt oss; hvad sier du om dig selv?
23Han sa: Jeg er en røst av en som roper i ørkenen: Gjør Herrens vei jevn, som profeten Esaias har sagt.
24Og de som var utsendt, var fariseere,
25og de spurte ham: Hvorfor døper du da, når du ikke er Messias, og heller ikke Elias, og heller ikke profeten?
26Johannes svarte dem: Jeg døper med vann; midt iblandt eder står den I ikke kjenner,
27han som kommer efter mig, han hvis skorem jeg ikke er verdig til å løse.
28Dette skjedde i Betania på hin side Jordan, hvor Johannes døpte.
29Dagen efter ser han Jesus komme til sig og sier: Se der Guds lam, som bærer verdens synd!
30Det er ham om hvem jeg sa: Efter mig kommer en mann som er kommet foran mig, fordi han var før mig.
31Og jeg kjente ham ikke; men forat han skulde åpenbares for Israel, derfor er jeg kommet og døper med vann.
32Og Johannes vidnet og sa: Jeg har sett Ånden komme ned som en due fra himmelen, og han blev over ham.
33Og jeg kjente ham ikke; men han som sendte mig for å døpe med vann, han sa til mig: Den du ser Ånden komme ned og bli over, han er den som døper med den Hellige Ånd;
34og jeg har sett det, og jeg har vidnet at han er Guds Sønn.
35Dagen efter stod atter Johannes og to av hans disipler der,
36og han så Jesus som kom gående, og sa: Se der Guds lam!
37Og de to disipler hørte hans ord, og de fulgte efter Jesus.
38Da vendte Jesus sig om, og da han så de fulgte efter ham, sa han til dem:
39Hvad søker I? De sa til ham: Rabbi! det er utlagt: mester! hvor har du ditt herberge?
40Han sa til dem: Kom og se! Da kom de og så hvor han hadde sitt herberge, og de blev hos ham den dag; det var omkring den tiende time.
41En av de to som hørte hint ord av Johannes og fulgte efter ham, var Andreas, Simon Peters bror;
42han finner først sin bror Simon, og sier til ham: Vi har funnet Messias, det er utlagt: Kristus.
43Og han førte ham til Jesus. Jesus så på ham og sa: Du er Simon, Johannes' sønn; du skal hete Kefas, det er utlagt: Peter.
44Dagen efter vilde han dra derfra til Galilea, og han traff Filip. Og Jesus sa til ham: Følg mig!
45Men Filip var fra Betsaida, Andreas' og Peters by.
46Filip traff Natanael, og sa til ham: Ham som Moses har skrevet om i loven, og likeså profetene, ham har vi funnet: Jesus, Josefs sønn, fra Nasaret!
47Og Natanael sa til ham: Kan det komme noget godt fra Nasaret? Filip sa til ham: Kom og se!
48Jesus så Natanael komme bortimot sig, og sa om ham: Se, det er en ekte israelitt, som det ikke er svik i.
49Natanael sa til ham: Hvor kjenner du mig fra? Jesus svarte og sa til ham: Før Filip kalte på dig, mens du var under fikentreet, så jeg dig.
50Natanael svarte ham: Rabbi! du er Guds Sønn, du er Israels konge!
51Jesus svarte og sa til ham: Fordi jeg sa dig at jeg så dig under fikentreet, derfor tror du? Du skal få se det som er større enn dette. Og han sa til ham: Sannelig, sannelig sier jeg eder: I skal se himmelen åpnet og Guds engler stige op og stige ned over Menneskesønnen.
Johannes 1
1I upphavet var ordet, og ordet var hjå Gud, og ordet var Gud.
2Han var i upphavet hjå Gud.
3All ting vart til ved honom, og utan honom vart ikkje ein einaste ting til av det som hev vorte til.
4I honom var liv, og livet var ljoset åt menneski.
5Og ljoset skin i myrkret, og myrkret fekk ikkje magt med det.
6Det stod fram ein mann, send ifrå Gud; Johannes er namnet hans.
7Den mannen kom til vitnemål, at han skulde vitna um ljoset, so alle kunde tru ved honom.
8Det var ikkje han som var ljoset, men han skulde vitna um ljoset.
9Det sanne ljoset, som lyser upp kvart menneskje, var den gongen på veg til verdi.
10Han var i verdi, og verdi hev vorte til ved honom, og verdi kjende honom ikkje.
11Han kom til sitt eige, og hans eigne tok ikkje imot honom.
12Men alle som tok imot honom, deim gav han rett til å verta Guds born, deim som trur på namnet hans,
13som ikkje er fødde av blod, og ikkje av kjøts vilje, og ikkje av manns vilje, men av Gud.
14Og Ordet vart kjøt og feste bu hjå oss, og me skoda herlegdomen hans, ein sovoren herlegdom som ein einboren Son hev frå Far sin, full av nåde og sanning.
15Johannes vitnar um honom og ropar ut: «Han var det eg sagde soleis um: Den som kjem etter meg, hev vorte fyre meg; for han var til fyrr enn eg.»
16Ja, av hans fullnad hev me alle fenge, og det nåde på nåde;
17for lovi vart gjevi gjenom Moses, nåden og sanningi vart til ved Jesus Kristus.
18Aldri hev nokon set Gud; den einborne Sonen, som er i fanget åt Faderen, han hev gjort honom kjend.
19So var vitnemålet Johannes gav då jødarne sende prestar og levitar frå Jerusalem, som skulde spyrja honom: «Kven er du?»
20Då sagde han beint ut, og dulde ikkje fyre det; han sagde beint ut: «Eg er ikkje Messias.»
21«Kva er du då?» spurde dei. «Er du Elia?» «Nei, det er eg ikkje,» sagde han. «Er du profeten?» «Nei,» svara han.
22«Kven er du?» sagde dei då - «so me hev eit svar å gjeva deim som hev sendt oss! Kva segjer du um deg sjølv?»
23Han sagde: «Eg er røysti som ropar i heidi: «Beinka vegen åt Herren!» som profeten Jesaja segjer.»
24Dei som var sende, høyrde til farisæarflokken.
25So spurde dei honom: «Kvi døyper du då, når du ikkje er Messias, og ikkje Elia, og ikkje profeten?»
26«Eg døyper med vatn,» svara Johannes; «midt ibland dykk stend ein som de ikkje kjenner:
27han som kjem etter meg, og som eg ikkje er verdig til å løysa skobandet åt.»
28Dette gjekk fyre seg i Betania, på hi sida åt Jordan, der Johannes var og døypte.
29Dagen etter ser han Jesus koma burt imot seg, og segjer: «Sjå der er Guds lamb, som tek burt verdsens synd!
30Det er han eg sagde det um: Etter meg kjem ein mann som hev vorte fyre meg; for han var til fyrr enn eg.
31Eg kjende honom ikkje, men for di han skulde openberrast åt Israel, difor er det eg er komen og døyper med vatn.»
32Og Johannes vitna: «Eg hev set Anden dala ned som ei duva frå himmelen, og han stana yver honom.
33Eg kjende honom ikkje, men han som sende meg til å døypa med vatn, han sagde til meg: «Den du ser Anden dalar ned imot og stanar yver, han er den som døyper med den Heilage Ande.»
34Og eg hev set det, og hev vitna at han er Guds Son.»
35Andre dagen stod Johannes der atter med tvo av læresveinarne sine.
36Då ser han Jesus, som kom gangande, og segjer: «Sjå der er Guds lamb!»
37Dei tvo læresveinarne høyrde kva han sagde, og fylgde etter Jesus.
38Då snudde Jesus seg, og då han såg dei fylgde etter honom, sagde han til deim: [Stu21: 39] «Kva vil de?» «Kvar bur du, rabbi?» spurde dei - rabbi tyder meister -.
39[Stu21: 40] «Kom, so skal de sjå!» svara han. So gjekk dei med honom, og såg kvar han budde, og dei vart verande hjå honom den dagen. Det var ikring tiande timen.
40[Stu21: 41] Andreas, bror åt Simon Peter, var ein av dei tvo som hadde høyrt ordi hans Johannes og fylgt etter Jesus.
41[Stu21: 42] Han finn fyrst bror sin, Simon, og segjer til honom: «Me hev funne Messias!» - Messias er det same som Kristus -.
42[Stu21: 43] Han tok honom med seg til Jesus. Jesus såg på honom og sagde: «Du er Simon Johannesson; du skal kallast Kefas!» - Kefas er det same som Peter -.
43[Stu21: 44] Dagen etter vilde Jesus taka ut og fara til Galilæa. Han møter Filip, og segjer til honom: «Fylg meg!»
44[Stu21: 45] Filip var frå Betsaida, same byen som Andreas og Peter var ifrå.
45[Stu21: 46] Filip møter Natanael, og segjer til honom: «Me hev funne den som Moses hev skrive um i lovi, og som profetarne hev skrive um; det er Jesus Josefsson frå Nasaret.»
46[Stu21: 47] «Kann det koma noko godt frå Nasaret?» sagde Natanael. «Kom og sjå!» svara Filip.
47[Stu21: 48] Jesus såg Natanael koma burt imot seg, og sagde um honom: «Sjå der er ein egte israelit, ein som det ikkje finst svik i!»
48[Stu21: 49] Natanael segjer til honom: «Kvar kjenner du meg ifrå?» «Eg såg deg då du var under fiketreet, fyrr Filip ropa på deg,» svara Jesus.
49[Stu21: 50] Då tok Natanael til ords og sagde til honom: «Rabbi, du er Guds Son, du er Israels konge!»
50[Stu21: 51] «Trur du for di eg sagde deg at eg hadde set deg innunder fiketreet?» svara Jesus; «du skal få sjå større ting enn det.
51[Stu21: 52] Det segjer eg dykk for visst og sant,» sagde han med honom: «De skal sjå himmelen open og Guds englar stiga upp og stiga ned yver Menneskjesonen.»
Understanding Norsk vs Norwegian in Johannes 1
Norsk (Norsk)
En eldre norsk oversettelse.
Norwegian
En historisk og respektert norsk oversettelse.
You are viewing a side-by-side comparison of Johannes 1 in the Norsk and Norwegian. Comparing these two versions can help shed light on the nuances of the original text.
Key Comparison: Johannes 1:16
"For av hans fylde har vi alle fått, og det nåde over nåde;"
"Ja, av hans fullnad hev me alle fenge, og det nåde på nåde;"
