Job 8 Comparison: Norsk vs Norwegian

Job 8

¹Da tok Bildad fra Suah til orde og sa:

²Hvor lenge vil du tale så? Hvor lenge skal din munns ord være som et veldig vær?

³Skulde vel Gud forvende retten, eller den Allmektige forvende rettferdigheten?

⁴Har dine sønner syndet mot ham, så har han gitt dem deres brøde i vold.

⁵Hvis du vender dig til Gud og beder den Allmektige om nåde,

⁶hvis du er ren og opriktig, da vil han våke over dig og gjenreise din rettferds bolig,

⁷og din forrige lykke vil bli ringe mot din senere lykke, for den skal være overmåte stor.

⁸For spør bare fremfarne slekter og akt på det som deres fedre har gransket ut

⁹- for vi er fra igår og vet intet; for en skygge er våre dager på jorden -

¹⁰de skal lære dig og si dig det og bære frem ord fra sitt hjerte.

¹¹Vokser sivet op hvor det ikke er myrlendt? Blir starrgresset stort uten vann?

¹²Ennu står det friskt og grønt og blir ikke skåret; da visner det før alt annet gress.

¹³Således går det alle dem som glemmer Gud, og den gudløses håp går til grunne;

¹⁴hans tillit avskjæres, og det han trøster sig til, er spindelvev.

¹⁵Han støtter sig på sitt hus, men det står ikke; han holder sig fast i det, men det står ikke fast.

¹⁶Frodig står han der i solens skinn, og hans skudd breder sig ut over hans have;

¹⁷om en stenrøs slynger sig hans røtter, mellem stener trenger han sig frem.

¹⁸Ryddes han bort fra sitt sted, så kjennes det ikke ved ham, men sier: Jeg har aldri sett dig.

¹⁹Se, det er gleden på hans vei, og av mulden spirer andre frem.

²⁰Nei, Gud forkaster ikke en som er ulastelig, og han holder ikke ugudelige ved hånden.

²¹Ennu vil han fylle din munn med latter og dine leber med jubel.

²²De som hater dig, skal klædes med skam, og de ugudeliges telt skal ikke mere finnes.

Job 8

¹Då tok Bildad frå Suah til ords og sagde:

²«Kor lenge vil du tala so og lata ordi storma fram?

³Kann Gud vel rengja det som rett er? Kann Allvalds-Gud vel rengja rettferd?

⁴Hev dine søner synda mot han, gav han deim deira synd i vald.

⁵Um du søkja til din Gud, og beda Allvalds-Gud um nåde,

⁶er du då rein og utan svik, då vil han vakna upp for deg og reisa nytt ditt rettferdshus,

⁷Um og di fortid vesall var, so mykje større vert di framtid.

⁸Ja, spør deg for hjå farne ætter, agt på kva federne fann ut.

⁹- Me inkje veit, er frå i går; vårt liv ein skugge er på jordi -

¹⁰dei skal deg læra, gjeva svar med ord ifrå sitt hjartedjup:

¹¹«Veks sevet vel på turre land? Trivst storren der som vatnet vantar?

¹²Enn stend det grønt, vert ikkje skore, då visnar det fyrr anna gras.»

¹³So gjeng det deim som gløymer Gud; og voni glepp for gudlaus mann.

¹⁴Hans tillit sunderskori vert, hans tiltru vert til kongurvev;

¹⁵Det hus han styd seg til, det dett; det som han triv til, stend ’kje fast.

¹⁶Han saftfull veks, med soli skin; hans greiner yver hagen heng,

¹⁷og roti kring steinrøysar smett, og smyg seg inn imillom steinar.

¹⁸Men vert han riven frå sin stad, so hugsar staden han ei meir.

¹⁹Sjå det er gleda på hans veg; or moldi skyt ein annan fram.

²⁰Men Gud vanvyrder ei den reine; dei vonde tek han ei i handi.

²¹Han enn din munn med lått skal fylla og lipporne med gledesong;

²²men skammi klæda skal din fiend’; gudløysetjeld finst ikkje meir.»