Galaterne 4

¹Men jeg sier: Så lenge arvingen er barn, er det ingen forskjell mellem ham og en træl, enda han er herre over alt sammen;

²men han er under formyndere og husholdere inntil den tid som hans far forut har fastsatt.

³Således var også vi, dengang vi var barn, trælbundet under verdens barnelærdom;

⁴men da tidens fylde kom, utsendte Gud sin Sønn, født av en kvinne, født under loven,

⁵forat han skulde kjøpe dem fri som var under loven, forat vi skulde få barnekår.

⁶Og fordi I er sønner, har Gud sendt sin Sønns Ånd i våre hjerter, som roper: Abba, Fader!

⁷Så er du da ikke lenger træl, men sønn; men er du sønn, da er du og arving ved Gud.

⁸Men dengang da I ikke kjente Gud, trælet I under de guder som i virkeligheten ikke er guder;

⁹men nu, da I kjenner Gud, ja det som mere er, er kjent av Gud, hvorledes kan I da vende om igjen til den skrøpelige og fattige barnelærdom? vil I da på ny igjen træle under den?

¹⁰I tar vare på dager og måneder og tider og år;

¹¹jeg frykter for eder at jeg kanskje forgjeves har gjort mig møie med eder.

¹²Vær som jeg! for jeg er jo som I. Brødre! jeg ber eder. I har ingen urett gjort mig;

¹³men I vet at det var på grunn av skrøpelighet i mitt kjød at jeg første gang kom til å forkynne evangeliet for eder;

¹⁴og til tross for den fristelse som voldtes eder ved mitt kjød, ringeaktet og avskydde I mig ikke. I tok imot mig som en Guds engel, ja, som Kristus Jesus.

¹⁵Hvor I dengang priste eder salige! for jeg gir eder det vidnesbyrd at hadde det vært mulig, så hadde I revet eders øine ut og gitt mig dem.

¹⁶Så er jeg da blitt eders fiende ved å si eder sannheten!

¹⁷De legger sig efter eder med en iver som ikke er god; men de vil stenge eder ute, forat I skal være ivrige for dem.

¹⁸Men det er godt å vise iver i det gode alltid, og ikke bare når jeg er til stede hos eder.

¹⁹Mine barn, som jeg atter føder med smerte, inntil Kristus vinner skikkelse i eder!

²⁰Jeg skulde ønske å være til stede hos eder nu og omskifte min røst; for jeg er rådvill med eder.

²¹Si mig, I som vil være under loven: Hører I ikke loven?

²²Det er jo skrevet at Abraham hadde to sønner, én med trælkvinnen og én med den frie kvinne;

²³men trælkvinnens sønn er født efter kjødet, den frie kvinnes derimot ifølge løftet.

²⁴I dette ligger en dypere mening under; for disse kvinner er to pakter, den ene fra berget Sinai, og den føder barn til trældom; dette er Hagar.

²⁵For Hagar er berget Sinai i Arabia, og svarer til det Jerusalem som nu er; for det er i trældom med sine barn.

²⁶Men det Jerusalem som er der oppe, er fritt, og det er vår mor;

²⁷for det er skrevet: Vær glad, du ufruktbare, du som ikke føder! bryt ut og rop, du som ikke har veer! for den enslige kvinnes barn er mange flere enn hennes som har mannen.

²⁸Men vi, brødre, er løftets barn, likesom Isak.

²⁹Men likesom dengang han som var født efter kjødet, forfulgte ham som var født efter Ånden, således og nu.

³⁰Men hvad sier Skriften? Driv ut trælkvinnen og hennes sønn! for trælkvinnens sønn skal ingenlunde arve med den frie kvinnes sønn.

³¹Derfor, brødre, er vi ikke trælkvinnens barn, men den frie kvinnes.

Galaterne 4

¹Men eg segjer: So lenge ervingen er barn, er det ingen skilnad på honom og trælen, endå han er herre yver alt saman;

²men han er under uppsynsmenner og rådsmenner til den tidi faren fyreåt hev fastsett.

³Soleis var me og, so lenge me var born, trælbundne under barnelærdomen til verdi.

⁴Men då tidi var fullkomi, sende Gud Son sin, fødd av ei kvinna, fødd under lovi,

⁵so han kunde kjøpa deim frie, som var under lovi, so me kunde få barneretten.

⁶Men av di de er søner, hev Gud sendt inn i hjarto våre sin sons Ande, som ropar: «Abba, Fader!»

⁷So er du då ikkje lenger træl, men son. Men er du son, so er du og erving ved Gud.

⁸Men den tid de ikkje kjende Gud, træla de under dei gudar som i røyndi ikkje er gudar.

⁹Men no, då de kjenner Gud og - det som meir er - er kjende av Gud, kor kann de då venda atter til den veike og fatige barnelærdomen? Vil de atter å nyo træla under honom?

¹⁰De tek vare på dagar og månader og tider og år;

¹¹eg ottast for dykk, at eg kann henda fåfengt hev gjort meg møda med dykk.

¹²Vert liksom eg, for eg er liksom de; brør! eg bed dykk; de hev ingen urett gjort meg.

¹³Men de veit at det var på grunn av ei vanhelsa i kjøtet, at eg fyrste gongen kom til å forkynna dykk evangeliet,

¹⁴og endå mitt kjøt kunde freista dykk til det, vanvyrde de meg ikkje og støytte meg ikkje burt; men de fagna meg som ein Guds engel, ja, som Kristus Jesus.

¹⁵Kor de prisa dykk sæle den gongen! for det vitnar eg um dykk, at um det hadde vore mogelegt, so hadde de rive ut augo dykkar og gjeve meg.

¹⁶Og so hev eg vorte dykkar fiende ved å segja dykk sanningi!

¹⁷Dei syner ein ihuge for dykk som ikkje er god; men dei vil stengja dykk ute, so de skal vera ihuga for deim.

¹⁸Men det er godt å vera ihuga for det gode alltid, og ikkje berre når eg er hjå dykk.

¹⁹Mine born, som eg atter føder med sår verk, til dess Kristus fær skapnad i dykk!

²⁰Eg skulde ynskja eg var hjå dykk no og kunde brigda mi røyst; for eg er i vanråd med dykk.

²¹Seg meg, de som vil vera under lovi, høyrer de ikkje lovi?

²²For det stend skrive at Abraham hadde tvo søner, ein med trælkvinna og ein med den frie kvinna.

²³Men son åt trælkvinna er fødd etter kjøtet, men son åt den frie kvinna etter lovnaden.

²⁴I dette ligg det ei djupare meining under; for desse kvinnorne er tvo pakter: den eine frå Sinaifjellet, som føder til trældom, dette er Hagar;

²⁵for «Hagar» er Sinaifjellet i Arabia og svarar til det Jerusalem som no er; for det er i trældom med borni sine.

²⁶Men det Jerusalem som er der uppe, er fritt, og det er mor vår.

²⁷For det stend skrive: «Ver glad, du barnlause, som ikkje føder; kved i og ropa, du som ikkje hev barnerider! for borni hennar som er einsleg, er mange fleire enn hennar som hev mannen.»

²⁸Men me, brør, er born etter lovnaden, liksom Isak.

²⁹Men liksom den gongen han som var fødd etter kjøtet, forfylgde honom som var fødd etter åndi, soleis er det no og.

³⁰Men kva segjer Skrifti? «Driv ut trælkvinna og son hennar; for son åt trælkvinna skal slett ikkje taka arv med son åt den frie kvinna.»

³¹So er me då, brør, ikkje born åt trælkvinna, men åt den frie kvinna.