Apostlenes gjerninger 3 Comparison: Norsk vs Norwegian

Apostlenes gjerninger 3

¹Men Peter og Johannes gikk sammen op i templet ved bønnens time, som var den niende.

²Og det blev båret frem en mann som var vanfør fra mors liv av, og som de daglig la ved den tempeldør som kalles den fagre, for å be dem som gikk inn i templet, om almisse.

³Da han så Peter og Johannes som vilde gå inn i templet, bad han om å få en almisse.

⁴Men Peter så skarpt på ham sammen med Johannes og sa: Se på oss!

⁵Han gav da akt på dem, for han ventet å få noget av dem.

⁶Men Peter sa: Sølv og gull eier jeg ikke; men det jeg har, det gir jeg dig: I Jesu Kristi, nasareerens navn - stå op og gå!

⁷Så grep han ham ved den høire hånd og reiste ham op,

⁸og straks fikk hans føtter og ankler styrke, og han sprang op og stod og gikk omkring, og han fulgte med dem inn i templet, og gikk omkring der og sprang og lovet Gud.

⁹Og hele folket så ham gå omkring og love Gud,

¹⁰og de kjente ham, de så at han var den som satt der ved den fagre tempeldør for å få almisse, og de blev fulle av forundring og redsel over det som var vederfaret ham.

¹¹Mens han nu holdt sig nær til Peter og Johannes, strømmet hele folket i forundring sammen om dem ved den buegang som kalles Salomos buegang.

¹²Da Peter så dette, svarte han folket: Israelittiske menn! Hvorfor undrer I eder over dette? eller hvorfor stirrer I på oss som om vi av vår egen kraft eller gudsfrykt hadde gjort at han går omkring?

¹³Abrahams og Isaks og Jakobs Gud, våre fedres Gud, har herliggjort sin tjener Jesus, ham som I forrådte og fornektet for Pilatus da han dømte at han skulde løslates;

¹⁴men I fornektet den hellige og rettferdige og bad at en morder måtte gis eder,

¹⁵men livets høvding drepte I, ham som Gud opvakte fra de døde, som vi er vidner om.

¹⁶Og ved troen på hans navn har hans navn styrket denne mann som I ser og kjenner, og troen som virkedes ved ham, har gitt ham denne fulle førlighet for eders alles øine.

¹⁷Og nu, brødre! jeg vet at I gjorde det i uvitenhet, likesom eders rådsherrer;

¹⁸men Gud opfylte på denne måte det som han forut forkynte ved alle profetenes munn, at hans Messias skulde lide.

¹⁹Så fatt da et annet sinn og vend om, forat eders synder må bli utslettet, så husvalelsens tider kan komme fra Herrens åsyn,

²⁰og han kan sende den for eder utkårede Messias, Jesus,

²¹som himmelen skal huse inntil de tider da alt det blir gjenoprettet som Gud har talt om ved sine hellige profeters munn fra eldgamle dager av.

²²Moses har jo sagt: En profet, likesom mig, skal Herren eders Gud opreise eder av eders brødre; ham skal I høre i alt det som han taler til eder;

²³og det skal skje: Hver sjel som ikke hører denne profet, skal utryddes av folket.

²⁴Men også alle profetene fra Samuel av og derefter, så mange som har talt, har også forkynt om disse dager.

²⁵I er barn av profetene og av den pakt som Gud gjorde med våre fedre da han sa til Abraham: Og i din ætt skal alle jordens slekter velsignes.

²⁶I var de første som Gud sendte sin tjener til, da han lot ham fremstå forat han skulde velsigne eder, idet enhver av eder vender sig bort fra sin ondskap.

Apostlenes gjerninger 3

¹Men Peter og Johannes gjekk saman upp i templet i bønetimen, den niande timen.

²Og ein mann som var vanfør frå mors liv, vart boren fram; og dei sette honom kvar dag ved den tempeldøri som er kalla den fagre, so han kunde beda um sælebotsgåva av deim som gjekk inn i templet.

³Då han såg Peter og Johannes, som vilde ganga inn i templet, bad han um å få ei sælebotsgåva.

⁴Men Peter feste augo på honom, saman med Johannes, og sagde: «Sjå på oss!»

⁵Han stirde på deim og venta å få noko av deim.

⁶Men Peter sagde: «Sylv og gull hev eg ikkje; men det eg hev, det gjev eg deg: i nasaræaren Jesu Kristi namn statt upp og gakk!»

⁷So greip han honom ved høgre handi og reiste honom upp.

⁸Men straks vart føterne hans og oklo sterke, og han sprang upp og stod og gjekk ikring; og han gjekk med deim inn i templet, gjekk ikring der og sprang og lova Gud.

⁹Og alt folket såg honom ganga ikring og lova Gud;

¹⁰Og dei kjende honom, at det var han som hadde sete etter sælebotsgåva ved den fagre tempeldøri. Og dei vart fulle av undring og rædsla yver det som hadde hendt med honom.

¹¹Med han heldt seg til Peter og Johannes, strøymde alt folket saman um deim i den sulehalli som er kalla Salomons, og dei var forstøkte.

¹²Då Peter det såg, svara han folket: «Israelitiske menner, kvi undrast de på dette, eller kvi stirer de so på oss, som um me av vår eigi magt eller gudlegdom hadde gjort at han kann ganga?

¹³Abrahams og Isaks og Jakobs Gud, vår fedregud, hev herleggjort sin tenar Jesus, han som de sveik og forneitta for Pilatus, då han dømde at han skulde verta fri.

¹⁴Men de forneitta den heilage og rettferdige, og bad um at ein mordar måtte verta dykk unnt.

¹⁵Men livsens hovding slo de i hel, han som Gud reiste upp frå dei daude, som me er vitne til.

¹⁶Og ved trui på hans namn hev hans namn styrkt denne mannen, som de ser og kjenner; og trui som er verka ved honom, gav denne mannen hans fulle helsa for augo på dykk alle.

¹⁷Og no, brør, eg veit at de hev gjort det i vankunna, liksom og rådsherrarne dykkar.

¹⁸Men Gud uppfylte soleis det som han fyreåt sagde gjenom munnen til alle sine profetar, at hans Messias skulde lida.

¹⁹So gjer då bot og vend um, so synderne dykkar må verta utstrokne, so at hugsvalings tider kann koma frå Herrens åsyn,

²⁰og han kann senda den Messias som er utkåra åt dykk, Jesus,

²¹han som himmelen skal hysa til tidi for atterreisingi av alle ting, som Gud hev tala um gjenom munnen til sine heilage profetar frå gamle dagar.

²²For Moses hev sagt: «Herren, dykkar Gud, skal reisa upp åt dykk ein profet av dykkar brør liksom eg; honom skal de høyra i alt det som han talar til dykk.

²³Og det skal bera so til, at kvar den sjæl som ikkje høyrer den profeten, skal verta utrudd or folket.»

²⁴Men ogso alle profetarne frå Samuel og sidan, so mange som hev tala, dei hev og forkynt um desse dagarne.

²⁵De er born åt profetarne og åt den pakti som Gud gjorde med våre feder, då han sagde til Abraham: «Og i di ætt skal alle ætter på jordi velsignast.»

²⁶De var dei fyrste som Gud sende tenaren sin til, då han let honom koma fram for at han skulde velsigna dykk, med di kvar av dykk vender seg frå sin vondskap.»