2. Korinterbrev 4 Comparison: Norsk vs Norwegian

2. Korinterbrev 4

¹Derfor, da vi har denne tjeneste, eftersom vi har fått miskunn, så taper vi ikke motet;

²men vi har sagt oss løs fra alle skammelige snikveier og farer ikke frem med list, heller ikke forfalsker vi Guds ord, men ved å kunngjøre sannheten anbefaler vi oss til alle menneskers samvittighet for Guds åsyn.

³Er da enn vårt evangelium skjult, så er det skjult blandt dem som går fortapt,

⁴i hvem denne verdens gud har forblindet de vantros sinn, forat lyset fra evangeliet om Kristi herlighet, han som er Guds billede, ikke skal skinne for dem.

⁵For vi forkynner ikke oss selv, vi forkynner Kristus Jesus som Herre, oss derimot som eders tjenere for Jesu skyld.

⁶For Gud, som bød at lys skulde skinne frem av mørke, han er den som også har latt det skinne i våre hjerter, forat kunnskapen om Guds herlighet i Jesu Kristi åsyn skulde stråle frem fra oss.

⁷Men vi har denne skatt i lerkar, forat den rike kraft skal være av Gud og ikke av oss,

⁸idet vi alltid er i trengsel, men ikke kuet, tvilende, men ikke mistvilende,

⁹forfulgt, men ikke opgitt, nedslått, men ikke tilintetgjort -

¹⁰alltid bærende Jesu død med oss i legemet, forat også Jesu liv skal åpenbares i vårt legeme.

¹¹For ennu mens vi lever, overgis vi stadig til døden for Jesu skyld, forat også Jesu liv skal åpenbares i vårt dødelige kjød.

¹²Således er da døden virksom i oss, men livet i eder.

¹³Men eftersom vi har den samme troens Ånd - efter det som er skrevet: Jeg trodde, derfor talte jeg - så tror vi og, derfor taler vi og,

¹⁴for vi vet at han som opvakte den Herre Jesus, skal også opvekke oss med Jesus og stille oss frem sammen med eder.

¹⁵For det skjer alt sammen for eders skyld, forat nåden kan utbrede sig til dess flere og virke rikelig takksigelse til Guds ære.

¹⁶Derfor taper vi ikke motet, men om og vårt utvortes menneske går til grunne, så fornyes dog det innvortes dag for dag.

¹⁷For vår trengsel, som er kortvarig og lett, virker for oss en evig fylde av herlighet i overmål på overmål,

¹⁸såsom vi ikke har det synlige for øie, men det usynlige; for det synlige er timelig, men det usynlige evig

2. Korinterbrev 4

¹Difor, då me hev denne tenesta, etter som me hev fenge miskunn, so misser me ikkje modet,

²men me hev avsagt dei skamlege løynvegar og gjeng ikkje fram med svikråd eller forfalskar Guds ord, men ved å kunngjera sanningi steller me oss fram for alle manns samvit for Guds åsyn.

³Er då enn vårt evangelium dult, so er det dult millom deim som vert fortapte,

⁴dei som guden til denne verdi hev blinda den vantruande hugen på, so ljoset frå evangeliet um Kristi herlegdom, han som er Guds bilæte, ikkje skal skina for deim.

⁵For ikkje oss sjølve forkynnar me, men Kristus Jesus som Herre, men oss sjølve som dykkar tenarar for Jesu skuld.

⁶For Gud, som sagde at ljos skulde skina fram or myrkret, han er den som og let det skina i våre hjarto, so kunnskapen um Guds herlegdom i Jesu Kristi åsyn skulde lysa fram frå oss.

⁷Men me hev denne skatten i leirkjerald, so den rike krafti skal vera av Gud og ikkje av oss,

⁸med di me stødt er i trengsla, men ikkje i stengsla, tvilande, men ikkje mistvilande,

⁹forfylgde, men ikkje uppgjevne, nedslegne, men ikkje tynte,

¹⁰alltid berande Jesu daude med oss i likamen, at og Jesu liv må verta openberra i vår likam;

¹¹for endå medan me liver, vert me alltid yvergjevne til dauden for Jesu skuld, at og Jesu liv må verta openberra i vårt døyelege kjøt.

¹²Soleis er då dauden verksam i oss, men livet i dykk.

¹³Men då me hev den same Ande med trui - etter det som stend skrive: «Eg trudde, difor tala eg» - so trur me og, difor talar me og,

¹⁴då me veit, at han som vekte upp Herren Jesus, skal og vekkja oss upp med Jesus og stella oss fram med dykk.

¹⁵For det hender alt for dykkar skuld, so nåden kann vinna so mange fleire og verka rikleg takk til Guds æra.

¹⁶Difor misser me ikkje modet, men um og vårt ytre menneskje gjeng til grunns, so vert då det indre uppnya dag etter dag.

¹⁷For vår kortvarande og lette trengsla verkar for oss ei æveleg nøgd av herlegdom i yvermål på yvermål,

¹⁸med di me ikkje fester oss ved det synlege, men ved det usynlege; for det synlege er timelegt, men det usynlege ævelegt.