1. Korinterbrev 3

¹Og jeg, brødre, kunde ikke tale til eder som til åndelige, men bare som til kjødelige, som til småbarn i Kristus.

²Jeg gav eder melk å drikke og ikke fast føde; for I tålte den enda ikke. Ja, I tåler den ikke ennu,

³I er jo ennu kjødelige. For når det er avind og trette iblandt eder, er I da ikke kjødelige og vandrer på menneskelig vis?

⁴For når en sier: Jeg holder mig til Paulus, og en annen: Jeg til Apollos, er I da ikke mennesker?

⁵Hvad er da Apollos? eller hvad er Paulus? Tjenere ved hvem I kom til troen, og det efter som Herren gav enhver.

⁶Jeg plantet, Apollos vannet, men Gud gav vekst;

⁷derfor er hverken den noget som planter, eller den som vanner, men Gud som gir vekst.

⁸Men den som planter, og den som vanner, er ett; dog skal enhver av dem få sin egen lønn efter sitt eget arbeid.

⁹For vi er Guds medarbeidere; I er Guds akerland, Guds bygning.

¹⁰Efter den Guds nåde som er mig gitt, har jeg lagt grunnvoll som en vis byggmester, og en annen bygger videre; men enhver se til hvorledes han bygger videre!

¹¹For ingen kan legge en annen grunnvoll enn den som er lagt, det er Jesus Kristus.

¹²Men om nogen på denne grunnvoll bygger med gull, sølv, kostelige stener, tre, høi, strå,

¹³da skal enhvers verk bli åpenbart; for dagen skal vise det, for den åpenbares med ild, og hvordan enhvers verk er, det skal ilden prøve.

¹⁴Om det verk som en har bygget, står sig, da skal han få lønn;

¹⁵om ens verk brenner op, da skal han tape lønnen, men selv skal han bli frelst, dog således som gjennem ild.

¹⁶Vet I ikke at I er Guds tempel, og at Guds Ånd bor i eder?

¹⁷Om nogen ødelegger Guds tempel, ham skal Gud ødelegge; for Guds tempel er hellig, og det er I.

¹⁸Ingen dåre sig selv! Om nogen iblandt eder tykkes sig å være vis i denne verden, han bli en dåre, forat han kan bli vis;

¹⁹for denne verdens visdom er dårskap for Gud. For det er skrevet: Han fanger de vise i deres kløkt,

²⁰og atter: Herren kjenner de vises tanker, at de er tomme.

²¹Derfor rose ingen sig av mennesker! for alt hører eder til,

²²enten det er Paulus eller Apollos eller Kefas, enten det er verden eller liv eller død, enten det er det som nu er, eller det som komme skal - alt hører eder til,

²³men I hører Kristus til, og Kristus hører Gud til.

1. Korinterbrev 3

¹Og eg, brør, kunde ikkje tala til dykk som til åndelege, men berre som til kjøtlege, som til nyfødingar i Kristus.

²Eg gav dykk mjølk å drikka og ikkje fast føda; for de tolde det ikkje endå. Ja, de toler det ikkje enno,

³for de er enno kjøtlege; for når det er ovund og trætta millom dykk, er de då ikkje kjøtlege og ferdast på menneskjevis?

⁴For når ein segjer: «Eg held meg til Paulus,» og ein annan: «Eg til Apollos», er de ikkje då menneskje?

⁵Kva er då Apollos, og kva er Paulus? Tenarar som de kom til trui ved, og det etter som Herren gav kvar for seg.

⁶Eg planta, Apollos vatna; men Gud gav vokster.

⁷So er no korkje den noko som planter, eller den som vatnar, men Gud som gjev vokster.

⁸Den som plantar, og den som vatnar, er eitt, men kvar skal få si eigi løn etter sitt eige arbeid.

⁹For me er Guds medarbeidarar, de er Guds åkerland, Guds bygnad.

¹⁰Etter den Guds nåde som er meg gjeven, hev eg lagt grunnvoll som ein vis byggmeister, men ein annan byggjer uppå; men kvar sjå til, korleis han byggjer uppå!

¹¹For annan grunnvoll kann ingen leggja enn den som er lagd, det er Jesus Kristus.

¹²Men um nokon byggjer på denne grunnvollen med gull, sylv, dyre steinar, tre, høy, strå,

¹³då skal kvar manns verk verta synbert; for dagen skal syna det, for han vert openberra med eld; og korleis kvar manns verk er, det skal elden prøva.

¹⁴Um nokon manns verk som han bygde, stend seg, so skal han få løn;

¹⁵um nokon manns verk brenn upp, so skal han missa henne; sjølv skal han då verta frelst, men so som gjenom eld.

¹⁶Veit de ikkje at de er Guds tempel, og Guds Ande bur i dykk?

¹⁷Tyner nokon Guds tempel, honom skal Gud tyna; for heilagt er Guds tempeler, og det er de.

¹⁸Ingen dåre seg sjølv! Um nokon millom dykk tykkjest vera vis i denne verdi, lat honom verta ei dåre, so han kann verta vis!

¹⁹For visdomen som høyrer denne verdi til, er dårskap for Gud. For det stend skrive: «Han fangar dei vise i deira sløgd,»

²⁰og atter: «Herren kjenner tankarne hjå dei vise, at dei er fåfengde.»

²¹Difor skal ingen rosa seg av menneskje; for alt høyrer dykk til,

²²anten det er Paulus eller Apollos eller Kefas, anten det er verdi eller liv eller daude, anten det er det som no er, eller det som koma skal: alt høyrer dykk til;

²³men de høyrer Kristus til, og Kristus høyrer Gud til.