1. Korinterbrev 12

¹Men om de åndelige gaver, brødre, vil jeg ikke at I skal være uvitende.

²I vet at dengang da I var hedninger, lot I eder drage til de stumme avguder, alt efter som I blev draget.

³Derfor kunngjør jeg eder at ingen som taler i Guds Ånd, sier: Forbannet er Jesus! og ingen kan si: Jesus er Herre! uten i den Hellige Ånd.

⁴Det er forskjell på nådegaver, men Ånden er den samme;

⁵og det er forskjell på tjenester, men Herren er den samme;

⁶og det er forskjell på kraftige virkninger, men Gud er den samme, som virker alt i alle.

⁷Men Åndens åpenbarelse gis enhver til det som er gagnlig.

⁸For en gis visdoms tale ved Ånden, en annen kunnskaps tale ved den samme Ånd;

⁹en annen tro ved den samme Ånd, en annen nådegaver til å helbrede ved den samme Ånd,

¹⁰en annen kraft til å gjøre undergjerninger; en annen profetisk gave, en annen evne til å prøve ånder, en annen forskjellige slags tunger, en annen tydning av tunger.

¹¹Alt dette virker den ene og samme Ånd, idet han utdeler til hver især efter som han vil.

¹²For likesom legemet er ett og har mange lemmer, men alle legemets lemmer, om de enn er mange, dog er ett legeme, således er det også med Kristus;

¹³for vi er jo alle døpt med én Ånd til å være ett legeme, enten vi er jøder eller grekere, enten vi er træler eller frie; og vi har alle fått én Ånd å drikke.

¹⁴For legemet er jo heller ikke ett lem, men mange.

¹⁵Om foten sier: Fordi jeg ikke er hånd, hører jeg ikke med til legemet, så hører den like fullt med til legemet;

¹⁶og om øret sier: Fordi jeg ikke er øie, hører jeg ikke med til legemet, så hører det like fullt med til legemet.

¹⁷Dersom hele legemet var øie, hvor blev det da av hørselen? dersom det hele var hørsel, hvor blev det da av lukten?

¹⁸Men nu satte Gud lemmene, hvert især av dem, på legemet, således som han vilde.

¹⁹Var de derimot alle ett lem, hvor blev det da av legemet?

²⁰Men nu er det mange lemmer, men ett legeme.

²¹Øiet kan ikke si til hånden: Jeg trenger ikke til dig, eller hodet til føttene: Jeg trenger ikke til eder;

²²men tvert imot: de lemmer på legemet som synes å være de skrøpeligste, de er nødvendige.

²³Og de lemmer på legemet som vi synes er mindre ære verd, dem klær vi med større ære, og de lemmer som vi blues ved, dem klær vi med større bluferdighet,

²⁴men våre edlere lemmer trenger ikke til det. Men Gud satte legemet sammen således at han gav det ringeste størst ære,

²⁵forat det ikke skal være splid i legemet, men lemmene ha samme omsorg for hverandre.

²⁶Og om ett lem lider, da lider alle lemmene med, og om ett lem hedres, da gleder alle lemmene sig med.

²⁷Men nu er I Kristi legeme og hans lemmer, hver efter sin del.

²⁸Og Gud satte i menigheten først nogen til apostler, for det annet profeter, for det tredje lærere, så kraftige gjerninger, så nådegaver til å helbrede, til å hjelpe, til å styre, forskjellige slags tunger.

²⁹Er vel alle apostler? er vel alle profeter? er vel alle lærere? gjør vel alle kraftige gjerninger?

³⁰har vel alle nådegaver til å helbrede? taler vel alle med tunger? kan vel alle tyde dem?

³¹Men streb efter de største nådegaver! Og jeg vil vise eder en ennu bedre vei.

1. Korinterbrev 12

¹Men um dei åndelege gåvor vil eg ikkje at de skal vera uvitande, brør!

²De veit at då de var heidningar, let de dykk draga til dei mållause avgudarne, etter som de vart dregne.

³Difor kunngjer eg dykk, at ingen som talar i Guds Ande, segjer: «Forbanna er Jesus,» og ingen kann segja: «Jesus er Herre,» utan i den Heilage Ande.

⁴Det er skil på nådegåvor, men Anden er den same.

⁵Og det er skil på tenestor, men Herren er den same.

⁶Og det er skil på kraftige verknader, men Gud er den same, som verkar alt i alle.

⁷Men openberringi av Anden fær kvar og ein til det som er gagnlegt.

⁸For ein fær visdoms tale ved Anden, men ein annan kunnskaps tale ved den same Ande;

⁹ein annan tru ved den same Ande, ein annan nådegåvor til å lækja ved den same Ande;

¹⁰ein annan kraft til å gjera under, ein annan profetgåva, ein annan gåva til å prøva ånder, ein annan ymse tungor, ein annan tyding av tungor.

¹¹Men alt dette verkar ein og den same Ande, som skifter ut til kvar for seg, etter som han vil.

¹²For liksom likamen er ein og hev mange lemer, men alle lemerne på likamen er ein likam, endå dei er mange, soleis er det og med Kristus.

¹³For i ein Ande er me alle døypte til å vera ein likam - anten me er jødar eller grækarar eller trælar eller frie - og alle hev me fenge drikka ein Ande.

¹⁴For likamen er ikkje heller ein lem, men mange.

¹⁵Um foten vilde segja: «Då eg ikkje er hand, so høyrer eg ikkje med til likamen,» so høyrer han då like fullt med til likamen.

¹⁶Og um øyra vilde segja: «Då eg ikkje er auga, so høyrer eg ikkje med til likamen,» so høyrer det då like fullt med til likamen.

¹⁷Dersom heile likamen var auga, kvar vart det då av høyrsla? Dersom det heile var høyrsla, kvar vart det då av lukti?

¹⁸Men no hev Gud sett lemerne, kvar ein av dei på likamen, so som han vilde.

¹⁹Men dersom dei alle var ein lem, kvar vart det då av likamen?

²⁰Men no er det mange lemer, men ein likam.

²¹Auga kann ikkje segja til handi: «Eg treng ikkje til deg,» eller hovudet til føterne: «Eg treng ikkje til dykk.»

²²Men tvert imot: dei lemerne på likamen som synest vera veikast, dei er naudsynlege.

²³Og dei lemerne på likamen som syntest oss mindre æra verde, deim klæder me med større æra; og dei lemerne våre som me blygjest ved, deim klæder me med større blygd.

²⁴Men dei lemerne våre som er oss til sømd, dei treng ikkje til det. Men Gud hev sett likamen soleis saman, at han gav det ringaste størst æra,

²⁵so det ikkje skal vera tvidrag i likamen, men at lemerne skal hava same umsut for kvarandre.

²⁶Og um ein lem lid, so lid alle lemerne med, eller um ein lem vert heidra, so gled alle lemerne seg med.

²⁷Men de er Kristi likam og lemer, kvar etter sin lut.

²⁸Og Gud sette i kyrkja fyrst nokre til apostlar, for det andre profetar, for det tridje lærarar, so kraftige verk, so nådegåvor til å lækja, til å hjelpa, til å styra, so ymse tungor.

²⁹Er vel alle apostlar? Er alle profetar? Er alle lærarar? Gjer alle kraftige verk?

³⁰Hev alle nådegåvor til lækja? Kann alle tala med tungor? Kann alle tyda deim?

³¹Men streva etter dei største nådegåvor! Og eg skal visa dykk ein endå betre veg.