1. Korinterbrev 10 Comparison: Norsk vs Norwegian
1. Korinterbrev 10
1For jeg vil ikke, brødre, at I skal være uvitende om at våre fedre var alle under skyen og gikk alle gjennem havet
2og blev alle døpt til Moses i skyen og i havet,
3og de åt alle den samme åndelige mat
4og drakk alle den samme åndelige drikk; for de drakk av den åndelige klippe som fulgte dem, og klippen var Kristus;
5allikevel hadde Gud ikke behag i de fleste av dem; for de blev slått ned i ørkenen.
6Men disse ting skjedde som forbilleder for oss, forat ikke vi skal ha lyst til det onde, likesom de hadde lyst til det.
7Bli heller ikke avgudsdyrkere, likesom nogen av dem, som skrevet er: Folket satte sig ned for å ete og drikke og stod op for å leke!
8La oss heller ikke drive hor, likesom nogen av dem drev hor og falt på én dag tre og tyve tusen!
9La oss heller ikke friste Kristus, likesom nogen av dem fristet ham og blev ødelagt av slanger!
10Knurr heller ikke, likesom nogen av dem knurret og blev ødelagt av ødeleggeren!
11Dette hendte dem som forbilleder, men det er skrevet til formaning for oss, til hvem de siste tider er kommet.
12Derfor, den som tykkes sig å stå, han se til at han ikke faller!
13Eder har ingen fristelse møtt som mennesker ikke kan bære; og Gud er trofast, som ikke skal la eder fristes over evne, men gjøre både fristelsen og dens utgang, så I kan tåle den.
14Derfor, mine elskede, fly fra avgudsdyrkelsen!
15Jeg taler til eder som til forstandige; døm selv det jeg sier!
16Velsignelsens kalk som vi velsigner, er den ikke samfund med Kristi blod? Brødet som vi bryter, er det ikke samfund med Kristi legeme?
17Fordi der er ett brød, er vi ett legeme, enda vi er mange; for vi har alle del i det ene brød.
18Se til Israel efter kjødet: Har ikke de som eter offerne, samfund med alteret?
19Hvad mener jeg altså? at det er noget avguds-offer til? eller at det er nogen avgud til?
20Nei, men at det de ofrer, det ofrer de til onde ånder og ikke til Gud; men jeg vil ikke at I skal komme i samfund med de onde ånder.
21I kan ikke drikke Herrens kalk og onde ånders kalk; I kan ikke ha del I Herrens bord og i onde ånders bord.
22Eller tør vi egge Herren til nidkjærhet? vi er vel ikke sterkere enn han?
23Jeg har lov til alt, men ikke alt gagner; jeg har lov til alt, men ikke alt opbygger.
24Ingen søke sitt eget, men enhver søke den annens beste!
25Alt det som selges i slakterboden, kan I ete uten at I for samvittighetens skyld spør mere efter det;
26for jorden og alt det som fyller den, hører Herren til.
27Og dersom nogen av de vantro ber eder til gjest, og I vil gå dit, da kan I ete alt som settes frem for eder, uten at I for samvittighetens skyld spør mere efter det.
28Men dersom nogen sier til eder: Dette er avguds-offer, da la være å ete det, for hans skyld som sa eder det, og for samvittighetens skyld!
29Jeg mener ikke ens egen samvittighet, men næstens. For hvorfor skal min frihet dømmes av en annens samvittighet?
30Dersom jeg nyter det med takk, hvorfor skal jeg da spottes for det som jeg takker for?
31Enten I altså eter eller drikker, eller hvad I gjør, så gjør alt til Guds ære!
32Vær uten anstøt både for jøder og for grekere og for Guds menighet,
33likesom også jeg i alt streber å tekkes alle og ikke tenker på mitt eget gagn, men på de manges, at de må bli frelst.
1. Korinterbrev 10
1Men eg vil ikkje, brør, at de skal vera uvitande um at federne våre var alle under skyi og gjekk alle gjenom havet
2og vart alle døypte til Moses i skyi og havet,
3og dei åt alle den same åndelege maten
4og drakk alle den same åndelege drykken; for dei drakk av det åndelege berget som fylgde deim; og berget var Kristus.
5Men like vel hadde Gud ikkje hugnad i dei fleste av deim; for dei vart nedslegne i øydemarki.
6Men desse ting hev vorte fyredøme for oss, so ikkje me skal trå etter det vonde liksom dei trådde.
7Vert ikkje heller avgudsdyrkarar liksom nokre av deim! som skrive stend: «Folket sette seg ned til å eta og drikka og stod upp til å leika.»
8Lat oss ikkje heller driva hor, liksom nokre av deim dreiv hor og fall på ein dag tri og tjuge tusund!
9Lat oss ikkje heller freista Kristus, liksom nokre av deim freista honom og vart tynte av hoggormar!
10Murra ikkje heller, liksom nokre av deim murra og vart tynte av tynaren!
11Men dette hende deim som fyredøme, men det er skrive til påminning for oss som dei siste tider er komne til.
12Difor, den som tykkjer han stend, han sjå til at han ikkje fell!
13Dykk hev ingi freisting råka som menneskje ikkje kann bera; men Gud er trufast, som ikkje skal lata dykk verta freista utyver det de toler, men skal gjera både freistingi og utgangen slik at de kann halda det ut.
14Difor, mine kjære, fly frå avgudsdyrkingi!
15Eg talar som til skynsame folk. Døm sjølv um det eg segjer!
16Velsigningskalken som me velsignar, er han ikkje samfund med Kristi blod? Brødet som me bryt, er det ikkje samfund med Kristi likam?
17Av di der er eitt brød, er me ein likam, endå me er mange; for me er alle samhavande i det eine brødet.
18Sjå til Israel etter kjøtet! Hev ikkje dei som et offeri, samfund med altaret?
19Kva meiner eg so? At avgudsoffer til? eller at ein avgud er til?
20Nei, men at det dei ofrar, det ofrar dei til vonde ånder og ikkje til Gud; men eg vil ikkje at de skal koma i samfund med dei vonde ånder.
21De kann ikkje drikka kalken til Herren og kalken til vonde ånder; de kann ikkje hava bordsamlag med Herren og bordsamlag med vonde ånder.
22Eller torer me eggja Herren til harm? Me er då vel ikkje sterkare enn han?
23Alt hev eg lov til, men ikkje alt gagnar. Alt hev eg lov til, men ikkje alt uppbyggjer.
24Ingen søkje bate for seg sjølv, men det som batar den andre!
25Et alt som vert selt i slagtarbudi, og spør ikkje meir um det for samvitet skuld!
26For jordi og alt det som fyller henne, høyrer Herren til.
27Og um nokon av dei vantruande bed dykk til gjest, og de vil ganga dit, so et alt som vert framsett for dykk, og spør ikkje meir um det for samvitet skuld!
28Men um nokon segjer til dykk: «Dette er avgudsoffer,» so et ikkje, for hans skuld som fortalde det, og for samvitet skuld.
29Samvitet, segjer eg, ikkje eins eige, men samvitet hjå den andre. For kvi skal min fridom dømast av annan manns samvit?
30Um eg et med takk, kvi skal eg då verta spotta for det som eg takkar for?
31Anten de so et eller drikk, eller kva de gjer, so gjer alt til Guds æra!
32Ver ikkje til meinstøyt korkje for jødar eller grækarar eller for Guds kyrkja,
33liksom eg og i alt strævar å tekkjast alle, då eg ikkje søkjer det som er gagnlegt for meg sjølv, men for dei mange, at dei må verta frelste.
Understanding Norsk vs Norwegian in 1. Korinterbrev 10
Norsk (Norsk)
En eldre norsk oversettelse.
Norwegian
En historisk og respektert norsk oversettelse.
You are viewing a side-by-side comparison of 1. Korinterbrev 10 in the Norsk and Norwegian. Comparing these two versions can help shed light on the nuances of the original text.
Key Comparison: 1. Korinterbrev 10:16
"Velsignelsens kalk som vi velsigner, er den ikke samfund med Kristi blod? Brødet som vi bryter, er det ikke samfund med Kristi legeme?"
"Velsigningskalken som me velsignar, er han ikkje samfund med Kristi blod? Brødet som me bryt, er det ikkje samfund med Kristi likam?"
