Salmene 44 Comparison: Norwegian vs Norsk

Salmene 44

¹Til songmeisteren; av Korahs born; ein salme til lærdom.

²Gud, me hev høyrt med våre øyro, våre feder hev fortalt oss den gjerning du gjorde i deira dagar, i forne dagar.

³Du dreiv ut heidningarne med di hand, men deim planta du; du øydelagde folkeslag, men deim breidde du ut.

⁴For ikkje med sitt sverd vann dei landet, og deira arm gav deim ikkje siger, men di høgre hand og din arm og ditt andlits ljos; for du hadde hugnad i deim.

⁵Du, Gud, er min konge; byd at Jakob skal verta frelst!

⁶Ved deg skal me støyta ned våre fiendar, ved ditt namn skal me treda under føter deim som reiser seg imot oss.

⁷For min boge lit eg ikkje på, og mitt sverd gjev meg ikkje siger.

⁸Men du gjev oss siger yver våre fiendar, og deim som hatar oss, gjer du til skammar.

⁹Av Gud rosar me oss all dagen og lovar ditt namn til æveleg tid. Sela.

¹⁰Og endå hev du støytt oss burt og gjort oss til skam, og du dreg ikkje ut med våre herar.

¹¹Du let oss vika attende for fienden, og dei som hatar oss, fær seg herfang.

¹²Du gjev oss burt som sauer til å eta upp, og spreider oss ikring millom heidningarne.

¹³Du sel ditt folk for ingen ting, og ikkje set du høg pris på deim.

¹⁴Du gjer oss til hæding for våre grannar, til spott og spe for deim som bur ikring oss.

¹⁵Du gjer oss til eit ordtøke millom heidningarne; dei rister på hovudet åt oss millom folki.

¹⁶Heile dagen stend mi skam for mine augo, og blygsl breider seg yver mitt andlit,

¹⁷ved røysti av spottaren og hædaren, ved syni av fienden og den hemngiruge.

¹⁸Alt dette er kome yver oss, endå me ikkje hev gløymt deg og ikkje svike di pakt.

¹⁹Vårt hjarta veik ikkje frå deg, og våre stig sveiv ikkje ut av din veg,

²⁰at du skulde slå oss sund der sjakalar bur, og breida oss ned i daudeskugge.

²¹Hadde me gløymt vår Guds namn og rett våre hender ut til ein framand gud,

²²skulde Gud då ikkje ransaka det? for han kjenner hjartans løyndomar.

²³Men for di skuld vert me drepne all dagen, me er rekna som slagtesauer.

²⁴Vakna upp! Kvi søv du, Herre? Vakna då, støyt ikkje burt for alltid!

²⁵Kvi løyner du di åsyn, gløymer vår armodsdom og vår trengsla?

²⁶For vår sjæl er nedbøygd i moldi, vår likam nedtrykt til jordi. Statt upp til hjelp for oss, og løys oss ut for din nåde skuld!

Salmene 44

¹Til sangmesteren; av Korahs barn; en læresalme.

²Gud, med våre ører har vi hørt, våre fedre har fortalt oss den gjerning du gjorde i deres dager, i fordums dager.

³Du drev hedningene ut med din hånd, men dem plantet du; du ødela folkene, men dem lot du utbrede sig.

⁴For ikke ved sitt sverd inntok de landet, og deres arm hjalp dem ikke, men din høire hånd og din arm og ditt åsyns lys; for du hadde behag i dem.

⁵Du er min konge, Gud; byd at Jakob skal frelses!

⁶Ved dig skal vi nedstøte våre fiender, ved ditt navn skal vi nedtrede dem som reiser sig imot oss.

⁷For på min bue stoler jeg ikke, og mitt sverd frelser mig ikke,

⁸men du har frelst oss fra våre fiender, og våre avindsmenn har du gjort til skamme.

⁹Gud priser vi den hele dag, og ditt navn lover vi evindelig. Sela.

¹⁰Og enda har du nu forkastet oss og latt oss bli til skamme, og du drar ikke ut med våre hærer.

¹¹Du lar oss vike tilbake for fienden, og våre avindsmenn tar sig bytte.

¹²Du gir oss bort som får til å etes, og spreder oss iblandt hedningene.

¹³Du selger ditt folk for intet, og du setter ikke prisen på dem høit.

¹⁴Du gjør oss til hån for våre naboer, til spott og spe for dem som bor omkring oss.

¹⁵Du gjør oss til et ordsprog iblandt hedningene; de ryster på hodet av oss iblandt folkene.

¹⁶Hele dagen står min skam for mine øine, og blygsel dekker mitt ansikt,

¹⁷når jeg hører spotteren og håneren, når jeg ser fienden og den hevngjerrige.

¹⁸Alt dette er kommet over oss, enda vi ikke har glemt dig og ikke sveket din pakt.

¹⁹Vårt hjerte vek ikke tilbake, og våre skritt bøide ikke av fra din vei,

²⁰så du skulde sønderknuse oss der hvor sjakaler bor, og dekke oss med dødsskygge.

²¹Dersom vi hadde glemt vår Guds navn og utbredt våre hender til en fremmed gud,

²²skulde Gud da ikke utforske det? Han kjenner jo hjertets skjulte tanker.

²³Men for din skyld drepes vi hele dagen, vi er regnet som slaktefår.

²⁴Våkn op! Hvorfor sover du, Herre? Våkn op, forkast ikke for evig tid!

²⁵Hvorfor skjuler du ditt åsyn, glemmer vår elendighet og vår trengsel?

²⁶For vår sjel er nedbøid i støvet, vårt legeme nedtrykt til jorden. Reis dig til hjelp for oss, og forløs oss for din miskunnhets skyld!