Salmene 34 Comparison: Norwegian vs Norsk

Salmene 34

¹Av David, då han gjorde seg galen hjå Abimelek, so han jaga honom av, og han gjekk burt.

²Eg vil lova Herren alle tider, hans pris skal stendigt vera i min munn.

³Mi sjæl skal rosa seg av Herren; dei spaklyndte skal høyra det og gleda seg.

⁴Lova Herren storleg med meg, og lat oss saman upphøgja hans namn!

⁵Eg søkte Herren, og han svara meg og fria meg frå alle mine rædslor.

⁶Dei som skoda upp til honom, lyste av gleda, og deira andlit turvte aldri blygjast.

⁷Her er ein arming som ropa, og Herren høyrde og frelste honom frå alle hans trengslor.

⁸Herrens englar lægrar seg rundt ikring deim som ottast honom, og han friar deim ut.

⁹Smaka og sjå at Herren er god! Sæl er den mann som flyr til honom.

¹⁰Ottast Herren, de hans heilage, for inkje vantar dei som ottast honom.

¹¹Unge løvor lid naud og svelt, men dei som søkjer Herren, deim vantar det inkje godt.

¹²Kom born, høyr meg! Eg vil læra dykk otte for Herren.

¹³Kven er den mann som hev lyst til liv, som ynskjer seg dagar til å sjå lukka?

¹⁴Vakta di tunga frå det som vondt er, og lippor for svikfull tale!

¹⁵Vik burt frå det vonde og gjer det gode, søk fred og far etter honom!

¹⁶Herrens augo er vende til dei rettferdige, og hans øyro til deira rop.

¹⁷Herrens åsyn er imot deim som gjer vondt, til å rydja ut deira minne frå jordi.

¹⁸Hine ropar, og Herren høyrer og friar deim ut or alle deira trengslor.

¹⁹Herren er nær hjå deim som hev eit sundbrote hjarta, og frelser deim som hev ei hugsprengd ånd.

²⁰Mange ulukkor kjem yver den rettferdige, men Herren friar honom ut or deim alle.

²¹Herren tek vare på alle hans bein, ikkje eitt av deim vert brote.

²²Ulukka drep den ugudlege, og dei som hatar den rettferdige, vert saka. Herren løyser ut deira sjæl som tener honom, og av dei som flyr til honom, vert ingen saka.

Salmene 34

¹Av David, da han tedde sig som vanvittig for Abimelek, og denne jog ham fra sig, og han gikk bort.

²Jeg vil love Herren til enhver tid, hans pris skal alltid være i min munn.

³Min sjel skal rose sig av Herren; de saktmodige skal høre det og glede sig.

⁴Pris Herrens storhet med mig, og la oss sammen ophøie hans navn!

⁵Jeg søkte Herren, og han svarte mig, og han fridde mig fra alt det som forferdet mig.

⁶De så op til ham og strålte av glede, og deres åsyn rødmet aldri av skam.

⁷Denne elendige ropte, og Herren hørte, og han frelste ham av alle hans trengsler.

⁸Herrens engel leirer sig rundt omkring dem som frykter ham, og han utfrir dem.

⁹Smak og se at Herren er god! Salig er den mann som tar sin tilflukt til ham.

¹⁰Frykt Herren, I hans hellige! For intet fattes dem som frykter ham.

¹¹De unge løver lider nød og hungrer, men dem som søker Herren, fattes ikke noget godt.

¹²Kom, barn, hør mig! Jeg vil lære eder Herrens frykt.

¹³Hvem er den mann som har lyst til liv, som ønsker sig dager til å se lykke?

¹⁴Hold din tunge fra ondt og dine leber fra å tale svik!

¹⁵Vik fra ondt og gjør godt, søk fred og jag efter den!

¹⁶Herrens øine er vendt til de rettferdige, og hans ører til deres rop.

¹⁷Herrens åsyn er imot dem som gjør ondt, for å utrydde deres ihukommelse av jorden.

¹⁸Hine roper, og Herren hører, og av alle deres trengsler utfrir han dem.

¹⁹Herren er nær hos dem som har et sønderbrutt hjerte, og han frelser dem som har en sønderknust ånd.

²⁰Mange er den rettferdiges ulykker, men Herren utfrir ham av dem alle.

²¹Han tar vare på alle hans ben, ikke ett av dem blir sønderbrutt.

²²Ulykke dreper den ugudelige, og de som hater den rettferdige, dømmes skyldige. Herren forløser sine tjeneres sjel, og ingen av dem som tar sin tilflukt til ham, dømmes skyldig.