Salmene 109 Comparison: Norwegian vs Norsk
Salmene 109
1Til songmeisteren; av David, ein salme. Min lovsongs Gud, teg ikkje!
2For dei hev late upp sin ugudlege og falske munn imot meg, dei hev tala imot meg med ljugartunga.
3Med hatfulle ord hev dei kringsett meg og ført strid imot meg utan årsak.
4Til løn for min kjærleik stod dei imot meg, endå eg berre bed,
5dei hev lagt vondt yver meg til løn for godt og hat til løn for min kjærleik.
6Set ein ugudleg yver honom, og lat ein klagar standa ved hans høgre hand!
7Når han vert dømd, lat honom ganga skuldig ut, og lat hans bøn verta til synd!
8Lat hans dagar verta få, lat ein annan få hans embætte!
9Lat hans born verta farlause og kona hans enkja!
10Lat hans born flakka ikring og beda seg, lat deim ganga som tiggarar frå sin øydelagde heim!
11Lat okerkallen leggja snara um all hans eigedom, og framande plundra hans avling!
12Lat ingen finnast som hyser miskunn imot honom, og ingen som ynkast yver hans farlause born!
13Lat hans etterkomarar ganga til grunnar og deira namn verta utstroke i næste ættled!
14Hans fedra skuld vere i minne hjå Herren, og syndi åt mor hans verte ikkje utstroki!
15Dei vere alltid for Herrens åsyn, og han rydje deira minne ut av jordi,
16av di han ikkje kom i hug å gjera miskunn, men forfylgde ein arm og fatig mann, og ein hjarteskræmd og vilde drepa honom.
17Han elska forbanning, og denne kom yver honom, han lika ikkje velsigning, og denne kom langt burt frå honom.
18Han klædde seg i forbanning som sitt klædeplagg, og ho trengde som vatn inn i hans liv, og som olje i hans bein.
19Lat henne verta honom til ei kåpa som han sveiper seg i, og til eit belte som han alltid bind um seg!
20Dette vere løni frå Herren åt mine motstandarar, og åt deim som talar vondt imot mi sjæl!
21Og du, Herre, Herre, gjer vel imot meg for ditt namn skuld, etter som di miskunn er god, so berga meg!
22For arm og fatig er eg, og mitt hjarta er gjenomstunge i meg.
23Som ein skugge når han lengjest, kverv eg burt, eg vert jaga burt som ein grashopp.
24Mine kne er ustøde av fasta, og holdet mitt misser feita.
25Og eg hev vorte til spott for deim; når dei ser meg, rister dei på hovudet.
26Hjelp meg, Herre min Gud, frels meg etter di miskunn!
27so dei må kjenna, at dette er di hand, at du, Herre, hev gjort det.
28Dei forbannar, men du velsignar, dei stend upp, men vert skjemde, og din tenar gled seg.
29Mine motstandarar skal klæda seg i skjemsla og sveipa seg i si skam som i ei kåpa.
30Eg vil takka Herren storleg med min munn, og midt imillom mange vil eg lova honom.
31For han stend på høgre sida åt den fatige til å frelsa honom frå deim som dømer hans sjæl.
Salmene 109
1Til sangmesteren; av David; en salme. Min lovsangs Gud, ti ikke!
2For ugudelighets munn og falskhets munn har de oplatt imot mig, de har talt med mig med løgnens tunge.
3Og med hatets ord har de omgitt mig og stridt imot mig uten årsak.
4Til lønn for min kjærlighet stod de mig imot, enda jeg er bare bønn.
5Og de la ondt på mig til lønn for godt og hat til lønn for min kjærlighet.
6Sett en ugudelig over ham, og la en anklager stå ved hans høire hånd!
7Når han dømmes, da la ham gå ut som skyldig, og la hans bønn bli til synd!
8La hans dager bli få, la en annen få hans embede!
9La hans barn bli farløse og hans hustru enke,
10og la hans barn flakke omkring og tigge, og la dem gå som tiggere fra sine ødelagte hjem!
11La ågerkaren kaste garn ut efter alt det han har, og fremmede røve frukten av hans arbeid!
12La ham ikke finne nogen som bevarer miskunnhet imot ham og la ingen forbarme sig over hans farløse barn!
13La hans fremtid bli avskåret, deres navn bli utslettet i det annet ættledd!
14Hans fedres misgjerning bli ihukommet hos Herren, og hans mors synd bli ikke utslettet!
15De være alltid for Herrens øine, og han utrydde deres minne av jorden,
16fordi han ikke kom i hu å gjøre barmhjertighet, men forfulgte en mann som var fattig og elendig og bedrøvet i hjertet, og vilde drepe ham.
17Han elsket forbannelse, og den kom over ham; han hadde ikke lyst til velsignelse, og den blev langt borte fra ham;
18han klædde sig i forbannelse som sin klædning, og den trengte som vann inn i hans liv og som olje i hans ben.
19La den være ham som et klædebon som han dekker sig med, og som et belte som han alltid omgjorder sig med!
20Dette være mine motstanderes lønn fra Herren, og deres som taler ondt imot min sjel!
21Og du, Herre, Herre, gjør vel imot mig for ditt navns skyld! Fordi din miskunnhet er god, så redde du mig!
22For jeg er elendig og fattig, og mitt hjerte er gjennemboret i mitt indre.
23Som en skygge, når den heller, farer jeg avsted; jeg blir jaget bort som en gresshoppe.
24Mine knær vakler av faste, og mitt kjød svinner og er uten fedme.
25Og jeg er blitt til spott for dem; de ser mig og ryster på hodet.
26Hjelp mig, Herre min Gud, frels mig efter din miskunnhet,
27så de må kjenne at dette er din hånd, at du, Herre, har gjort det!
28De forbanner, men du velsigner; de reiser sig og blir til skamme, men din tjener gleder sig.
29Mine motstandere skal klæ sig i vanære og svøpe sig i sin skam som i en kappe.
30Jeg vil storlig prise Herren med min munn, og midt iblandt mange vil jeg love ham;
31for han står ved den fattiges høire hånd for å frelse ham fra dem som dømmer hans sjel.
Understanding Norwegian vs Norsk in Salmene 109
Norwegian (NorSMB)
En historisk og respektert norsk oversettelse.
Norsk
En eldre norsk oversettelse.
You are viewing a side-by-side comparison of Salmene 109 in the Norwegian and Norsk. Comparing these two versions can help shed light on the nuances of the original text.
Key Comparison: Salmene 109:16
"av di han ikkje kom i hug å gjera miskunn, men forfylgde ein arm og fatig mann, og ein hjarteskræmd og vilde drepa honom."
"fordi han ikke kom i hu å gjøre barmhjertighet, men forfulgte en mann som var fattig og elendig og bedrøvet i hjertet, og vilde drepe ham."
