Høysangen 2 Comparison: Norwegian vs Norsk
Høysangen 2
1«Ein engblom frå Saron er eg, ei lilja frå dalom.»
2«Ja, som ei lilja i klunger-holt millom møyar min hugnad er.»
3«Liksom ein apall, i skogen stend er venen min millom sveinar. Eg sitje so ljuvt i skuggen hans, og søt er frukti i munn.
4Inn i vinhuset hev han meg ført, og hans merke yver meg det er kjærleik.
5Å, styrk meg med druvekakor, med eple meg kveik! For eg er sjuk av kjærleik.
6Hans vinstre hand er under mitt hovud, med den høgre femner han meg.
7Eg hjarteleg bed dykk, Jerusalems døtter, ved gasellor og hindar i skog, at ikkje de vekkje eller eggje kjærleik, fyrr sjølv han so vil!»
8«Høyr! Min ven! Sjå der, han kjem! Yver fjelli, sjå, han sprett, yver haugarne han renn.
9Min ven ei gasella er lik eller som ungan hjort. Sjå der! No han stend attum vår vegg. Gjenom glyttom ser han inn.
10Han tek til min ven å tala til meg: «Du, min hugnad, statt upp, du, mi fagre, kom ut!
11For sjå, no er vinteren slutt, regnet hev kvorve burt.
12Du ser blomarne sprett utpå voll. D’er det bilet dei vintrei skjer, og turtelduva ho syng i vårt land.
13Fiketreet skyt frukt, vintrei stend alt i blom med angande dåm, du, min hugnad, statt upp, du, mi fagre, kom!
14Du, mi duva, i bergeskard, som i fjellveggen sit, lat ditt andlit meg sjå, lat meg høyra ditt mål, for ditt mål er so ljuvt, og ditt andlit so vænt.»
15«Fare av og revarne slå, dei revarne små, som i hagom mun gå, for hagarne no, dei tek til å gro.»
16Min ven er min, og eg er hans, han som gjæter millom liljor.»
17«Skrid du, min ven, til dagen vert sval, og skuggarne flyr, ei gasella lik eller ungan hjort uppi skardefjellom.»
Høysangen 2
1Jeg er Sarons blomst, dalenes lilje.
2Som en lilje blandt torner, så er min venninne blandt de unge kvinner.
3Som et epletre blandt skogens trær, så er min elskede blandt de unge menn; i hans skygge lyster det mig å sitte, og hans frukt er søt for min gane.
4Han har ført mig til vinhuset, og hans banner over mig er kjærlighet.
5Styrk mig med druekaker, kveg mig med epler! For jeg er syk av kjærlighet.
6Hans venstre hånd er under mitt hode, og hans høire favner mig.
7Jeg ber eder inderlig, I Jerusalems døtre, ved rådyrene eller ved hindene på marken, at I ikke vekker og ikke egger kjærligheten, før den selv vil!
8Hør, der er min elskede! Se, der kommer han springende over fjellene, hoppende over haugene.
9Min elskede ligner et rådyr eller en ung hjort. Se, der står han bak vår vegg; han kikker gjennem vinduene, gjennem gitteret ser han inn.
10Min elskede tar til orde og sier til mig: Stå op, min venninne, du min fagre, og kom ut!
11For se, nu er vinteren omme, regnet har draget forbi og er borte;
12blomstene kommer til syne i landet, sangens tid er inne, og turtelduens røst har latt sig høre i vårt land;
13fikentreets frukter tar til å rødme, og vintrærnes blomster dufter. Stå op, kom, min venninne, du min fagre, så kom da!
14Du min due i bergrevnene, i fjellveggens ly! La mig se din skikkelse, la mig høre din røst! For din røst er blid og din skikkelse fager.
15Fang revene for oss, de små rever som ødelegger vingårdene! Våre vingårder står jo i blomst.
16Min elskede er min, og jeg er hans, han som vokter sin hjord blandt liljene.
17Innen dagen blir sval og skyggene flyr, vend om, min elskede, lik et rådyr eller en ung hjort på de kløftede fjell!
Understanding Norwegian vs Norsk in Høysangen 2
Norwegian (NorSMB)
En historisk og respektert norsk oversettelse.
Norsk
En eldre norsk oversettelse.
You are viewing a side-by-side comparison of Høysangen 2 in the Norwegian and Norsk. Comparing these two versions can help shed light on the nuances of the original text.
Key Comparison: Høysangen 2:16
"Min ven er min, og eg er hans, han som gjæter millom liljor.»"
"Min elskede er min, og jeg er hans, han som vokter sin hjord blandt liljene."
