1. Krønikebok 15 Comparison: Norwegian vs Norsk

1. Krønikebok 15

¹Og han bygde seg hus i Davidsbyen, og sidan laga han til ein stad åt Guds kista og sette upp eit tjeld åt henne.

²Då baud David: «Ingen må bera Guds kista utan levitarne; for deim hev Herren valt ut til å bera Guds kista og til å tena honom» i all æva.

³Og David samla heile Israel Jerusalem; til å føra Herrens kista upp til den staden han hadde laga til åt henne.

⁴Og David stemnde i hop Arons-sønerne og levitarne:

⁵av Kehats-sønerne Uriel, hovdingen, og brørne hans, eit hundrad og tjuge;

⁶av Merari-sønerne Asaja, hovdingen, og brørne hans, tvo hundrad og tjuge;

⁷av Gersoms-sønerne Joel, hovdingen, og brørne hans, eit hundrad og tretti;

⁸av Elisafans-sønerne Semaja, hovdingen, og brørne hans, tvo hundrad;

⁹av Hebrons-sønerne Eliel, hovdingen, og brørne hans, åtteti;

¹⁰av Uzziels-sønerne Amminadab, hovdingen, og brørne hans, eit hundrad og tolv.

¹¹Og David kalla åt seg prestarne Sadok og Abjatar og levitarne Uriel, Asaja og Joel, Semaja og Eliel og Amminadab.

¹²Og han sagde til deim: «De er hovdingar for ættgreinerne i Levi. Helga dykk, de og brørne dykkar, og før so kista åt Herren, Israels Gud, upp til den staden som eg hev laga til åt henne!

¹³Det var for di de ikkje var med fyrre gongen, at Herren, vår Gud, braut ned ein av oss, til straff for at me ikkje søkte honom som rett var.»

¹⁴Då helga dei seg, prestarne og levitarne, so dei kunde føra upp kista åt Herren, Israels Gud.

¹⁵Og levitsønerne bar Guds kista med stenger som låg på herdarne deira, soleis som Moses hadde sagt deim fyre etter Herrens ord.

¹⁶Og David baud levithovdingarne at dei skulde stella brørne sine, songarane, fram med spel, harpor, cithrar og cymblar, som dei skulde låta på medan dei let gledesongen ljoma.

¹⁷Levitarne sette då Heman Joelsson til dette, og av hans brør Asaf Berekjason, og av brørne deira, Merari-sønerne, Etan Kusajason,

¹⁸og jamsides med deim brørne deira av andre rangen, Zakarja, Ben, Ja’aziel og Semiramot og Jehiel og Unni, Eliab og Benaja og Ma’aseja og Mattitja, Eliflehu og Mikneja og Obed-Edom og Je’iel, dørvaktarane.

¹⁹Songarane Heman, Asaf og Etan skulde slå på koparcymblar.

²⁰Zakarja og Asiel og Semiramot og Jehiel og Unni og Eliab og Ma’aseja og Benaja skulde spela på harpor etter Alamot.

²¹Mattitja og Eliflehu og Mikneja og Obed-Edom og Je’iel og Azazja skulde spela på cithrar etter Sjeminit.

²²Kenanja, som var førar for levitarne ved beringi; skulde læra deim å bera; for han var kunnig i slikt.

²³Berekja og Elkana skulde vera dørvaktarar ved kista.

²⁴Sebajna og Josafat og Netanel og Amasai og Zakarja og Benaja og Eliezer, prestarne, skulle blåsa i trompetar framfyre Guds kista. Og Obed-Edom og Jehia skulde vera dørvaktarar ved kista.

²⁵So gjekk David og dei øvste i Israel og yverhovudsmennerne av stad og skulde føra Herrens sambandskista med fagnad upp or huset åt Obed-Edom.

²⁶Og med di Gud verna levitarne som bar Herrens sambandskista, so ofra dei sju uksar og sju verar.

²⁷Og David gjekk då med ei kappa av fint linan, og like eins alle levitarne som bar kista, og songarane, og Kenanja, føraren for songarane ved beringi. Dessutan bar David ein linhakel.

²⁸Og heile Israel flutte Herrens sambandskista upp med fagnadrop og lurljom, og dei bles i trompetar og slo på cymblar let harpor og cithrar.

²⁹Då so Herrens sambandskista kom til Davidsbyen, såg Mikal, dotter åt Saul, ut gjenom vindauga, og då ho fekk auga på kong David, som hoppa og leika seg, vanvyrde ho honom i sitt hjarta.

1. Krønikebok 15

¹Siden bygget han sig huser i Davids stad og gjorde i stand et sted for Guds ark og reiste et telt for den.

²Da sa David: Ingen skal bære Guds ark uten levittene; for dem har Herren utvalgt til å bære Guds ark og til å tjene ham for alle tider.

³Så samlet David hele Israel til Jerusalem for å føre Herrens ark op til det sted som han hadde gjort i stand for den.

⁴Og David kalte Arons barn og levittene sammen:

⁵av Kahats barn Uriel, den øverste, og hans brødre, hundre og tyve,

⁶av Meraris barn Asaja, den øverste, og hans brødre, to hundre og tyve,

⁷av Gersoms barn Joel, den øverste, og hans brødre, hundre og tretti,

⁸av Elisafans barn Semaja, den øverste, og hans brødre, to hundre,

⁹av Hebrons barn Eliel, den øverste, og hans brødre, åtti.

¹⁰av Ussiels barn Amminadab, den øverste, og hans brødre, hundre og tolv.

¹¹Så kalte David til sig prestene Sadok og Ebjatar og levittene Uriel, Asaja og Joel, Semaja og Eliel og Amminadab.

¹²Og han sa til dem: I familiehoder for levittene, hellige eder, både I og eders brødre, og før Herrens, Israels Guds ark op til det sted jeg har gjort i stand for den!

¹³Det var fordi I ikke var med første gang at Herren vår Gud brøt inn iblandt oss; for vi søkte ham ikke på rette måte.

¹⁴Da helliget prestene og levittene sig for å føre Herrens. Israels Guds ark op.

¹⁵Og levittenes barn bar Guds ark på sine skuldrer ved hjelp av bærestengene, således som Moses hadde påbudt efter Herrens ord.

¹⁶Så bød David de øverste blandt levittene at de skulde stille sine brødre sangerne frem med musikkinstrumenter, harper og citarer og cymbler, som de skulde spille på, idet de lot gledesangen tone.

¹⁷Da stilte levittene frem Heman, sønn av Joel, og av hans brødre Asaf, sønn av Berekja, og av deres brødre Meraris barn Etan, sønn av Kusaja,

¹⁸og sammen med dem deres brødre av annen rang, Sakarja, Ben og Ja'asiel og Semiramot og Jehiel og Unni, Eliab og Benaja og Ma'aseja og Mattitja og Eliflehu og Mikneja og Obed-Edom og Je'iel, dørvokterne.

¹⁹Sangerne Heman, Asaf og Etan skulde slå på kobbercymbler;

²⁰Sakarja og Asiel og Semiramot og Jehiel og Unni og Eliab og Ma'aseja og Benaja skulde spille på harper efter Alamot,

²¹og Mattitja og Eliflehu og Mikneja og Obed-Edom og Je'iel og Asasja på citarer efter Sjeminit for å lede sangen.

²²Kenanja, levittenes sangmester, underviste i sangen; for han var kyndig i det.

²³Berekja og Elkana var dørvoktere ved arken.

²⁴Prestene Sebaina og Josafat og Netanel og Amasai og Sakarja og Benaja og Elieser blåste i trompeter foran Guds ark, og Obed-Edom og Jehia var dørvoktere ved arken.

²⁵Så gikk David og Israels eldste og høvedsmennene over tusen avsted for å hente Herrens pakts-ark op fra Obed-Edoms hus under jubel.

²⁶Og da nu Gud hjalp levittene som bar Herrens pakts-ark, ofret de syv okser og syv værer.

²⁷David var klædd i en kåpe av hvitt bomullstøi, og likeså alle de levitter som bar arken, og sangerne og Kenanja, sangmesteren, som ledet sangen; dessuten hadde David en livkjortel av lerret på.

²⁸Og hele Israel førte Herrens pakts-ark op med fryderop og med basunklang og med trompeter og cymbler, under harpe- og citarspill.

²⁹Men da Herrens pakts-ark kom inn i Davids stad, da så Mikal, Sauls datter, ut gjennem vinduet, og hun så kong David hoppe og danse, og hun foraktet ham i sitt hjerte.