Tobias 8

¹postquam vero cenaverunt introduxerunt iuvenem ad eam

²recordatus itaque Tobias sermonem angeli protulit de cassidile suo partem iecoris posuitque eam super carbones vivos

³tunc Rafahel angelus adprehendit daemonium et religavit eum in deserto superioris Aegypti

⁴tunc hortatus est virginem Tobias dixitque ei Sarra exsurge deprecemus Deum hodie et cras et secundum cras quia istis tribus noctibus Deo iungimur tertia autem transacta nocte in nostro erimus coniugio

⁵filii quippe sanctorum sumus et non possumus ita coniungi sicut et gentes quae ignorant Deum

⁶surgentes autem pariter instanter orabant ambo ut sanitas daretur eis

⁷dixitque Tobias Domine Deus patrum nostrorum benedicant te caeli et terra et mare fontes et flumina et omnis creatura tua quae in eis sunt

⁸tu fecisti Adam de limo terrae dedistique ei adiutorium Evam

⁹et nunc Domine tu scis quia non luxuriae causa accipio sororem meam sed sola posteritatis dilectione in qua benedicatur nomen tuum in saecula saeculorum

¹⁰dixit itaque Sarra miserere nobis Domine miserere nobis et consenescamus ambo pariter sani

¹¹et factum est circa pullorum cantum accersiri iussit Raguhel servos suos et abierunt pariter ut foderent sepulchrum

¹²dicebat enim ne simili modo evenerit ei quod et ceteris illis septem qui sunt ingressi ad eam

¹³cumque parassent fossam reversus ad uxorem suam Raguhel dixit

¹⁴mitte unam ex ancillis tuis et videat si mortuus est ut sepeliam illum antequam inlucescat

¹⁵at illa mittens unam ex ancillis suis ingressa cubiculum repperitque eos incolomes secum pariter dormientes

¹⁶reversa nuntiavit bonum nuntium et benedixerunt Deum Raguhel videlicet et Anna uxor eius

¹⁷et dixerunt benedicimus te Domine Deus Israhel quia non contigit nobis quemadmodum putabamus

¹⁸fecisti enim nobiscum misericordiam tuam et exclusisti a nobis inimicum persequentem nos

¹⁹misertus es autem duobus unicis fac eos Domine in plenius benedicere te et sacrificium tibi laudis tuae et suae sanitatis offerre ut cognoscat universitas gentium quia tu es Deus solus in universa terra

²⁰statimque praecepit servis suis Raguhel ut replerent fossam quam fecerant priusquam lucesceret

²¹uxori autem suae dixit ut instrueret convivium et praepararet omnia quae in cibos erant iter agentibus necessaria

²²duas quoque vaccas pingues et quattuor arietes occidi fecit et parari epulas omnibus vicinis suis et cunctis amicis

²³et adiuravit Raguhel Tobiam ut duas ebdomadas moraretur apud eum

²⁴de omnibus autem quae possidebat Raguhel dimidiam partem dedit Tobiae et fecit hanc scripturam ut pars dimidia quae supererat post obitum eorum Tobis dominio deveniret

Tobias 8

¹Postquam vero cœnaverunt, introduxerunt juvenem ad eam.

²Recordatus itaque Tobias sermonum angeli, protulit de cassidili suo partem jecoris, posuitque eam super carbones vivos.

³Tunc Raphaël angelus apprehendit dæmonium, et religavit illud in deserto superioris Ægypti.

⁴Tunc hortatus est virginem Tobias, dixitque ei : Sara, exsurge, et deprecemur Deum hodie, et cras, et secundum cras : quia his tribus noctibus Deo jungimur ; tertia autem transacta nocte, in nostro erimus conjugio.

⁵Filii quippe sanctorum sumus, et non possumus ita conjungi sicut gentes quæ ignorant Deum.

⁶Surgentes autem pariter, instanter orabant ambo simul, ut sanitas daretur eis.

⁷Dixitque Tobias : Domine Deus patrum nostrorum, benedicant te cæli et terræ, mareque et fontes, et flumina, et omnes creaturæ tuæ quæ in eis sunt.

⁸Tu fecisti Adam de limo terræ, dedistique ei adjutorium Hevam.

⁹Et nunc Domine, tu scis quia non luxuriæ causa accipio sororem meam conjugem, sed sola posteritatis dilectione, in qua benedicatur nomen tuum in sæcula sæculorum.

¹⁰Dixit quoque Sara : Miserere nobis Domine, miserere nobis, et consenescamus ambo pariter sani.

¹¹Et factum est circa pullorum cantum, accersiri jussit Raguel servos suos, et abierunt cum eo pariter ut foderent sepulchrum.

¹²Dicebat enim : Ne forte simili modo evenerit ei, quo et ceteris illis septem viris qui sunt ingressi ad eam.

¹³Cumque parassent fossam, reversus Raguel ad uxorem suam, dixit ei :

¹⁴Mitte unam de ancillis tuis, et videat si mortuus est, ut sepeliam eum antequam illucescat dies.

¹⁵At illa misit unam ex ancillis suis. Quæ ingressa cubiculum, reperit eos salvos et incolumes, secum pariter dormientes.

¹⁶Et reversa nuntiavit bonum nuntium : et benedixerunt Dominum, Raguel videlicet et Anna uxor ejus,

¹⁷et dixerunt : Benedicimus te, Domine Deus Israël, quia non contigit quemadmodum putabamus.

¹⁸Fecisti enim nobiscum misericordiam tuam, et exclusisti a nobis inimicum persequentem nos.

¹⁹Misertus es autem duobus unicis. Fac eos, Domine, plenius benedicere te, et sacrificium tibi laudis tuæ et suæ sanitatis offerre, ut cognoscat universitas gentium quia tu es Deus solus in universa terra.

²⁰Statimque præcepit servis suis Raguel ut replerent fossam quam fecerant priusquam elucesceret.

²¹Uxori autem suæ dixit ut instrueret convivium, et præpararet omnia quæ in cibos erant iter agentibus necessaria.

²²Duas quoque pingues vaccas, et quatuor arietes, occidi fecit, et parari epulas omnibus vicinis suis, cunctisque amicis.

²³Et adjuravit Raguel Tobiam ut duas hebdomadas moraretur apud se.

²⁴De omnibus autem quæ possidebat Raguel, dimidiam partem dedit Tobiæ, et fecit scripturam, ut pars dimidia quæ supererat, post obitum eorum Tobiæ dominio deveniret.