Tobias 7 Comparatio: Vulgate vs Clementine Vulgate

Tobias 7

¹ingressi sunt autem ad Raguhelem et suscepit eos Raguhel cum gaudio

²intuensque Tobiam Raguhel dixit Annae uxori suae quam similis est iuvenis iste consobrino meo

³et cum haec dixisset ait unde estis iuvenes fratres nostri at illi dixerunt ex tribu Nepthalim sumus ex captivitate Nineven

⁴dixit illis Raguhel nostis Tobiam fratrem meum qui dixerunt novimus

⁵cumque multa bona loquerentur de eo dixit angelus ad Raguhel Tobias de quo interrogas pater huius est

⁶et misit se Raguhel et cum lacrimis osculatus est eum et plorans super collum eius

⁷dixit benedictio sit tibi fili mi quia boni et optimi viri filius es

⁸et Anna uxor eius et Sarra filia ipsorum lacrimatae sunt

⁹postquam autem locuti sunt praecepit Raguhel occidi arietem et parari convivium cumque hortaretur eos discumbere ad prandendum

¹⁰Tobias dixit hic ego hodie non manducabo neque bibam nisi prius petitionem meam confirmes et promittas mihi dare Sarram filiam tuam

¹¹quo audito verbo Raguhel expavit sciens quid evenerit illis septem viris et timere coepit ne forte et huic similiter accideret et cum nutaret et non daret ullum petenti responsum

¹²dixit ei angelus noli timere dare illam isti quoniam huic timenti Deum debetur coniux filia tua propterea alius non potuit habere illam

¹³tunc dixit Raguhel non dubito quod Deus preces et lacrimas meas in conspectu suo admiserit

¹⁴et credo quoniam ideo vos fecit ad me venire ut ista coniungeretur cognationi suae secundum legem Mosi et nunc noli dubium gerere quod tibi eam non tradam

¹⁵et adprehendens dexteram filiae suae dexterae Tobiae tradidit dicens Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob sit vobiscum et ipse coniungat vos impleatque benedictionem suam in vobis

¹⁶et accepta carta fecerunt conscriptionem coniugii

¹⁷et post haec epulati sunt benedicentes Deum

¹⁸vocavitque ad se Raguhel Annam uxorem suam et praecepit ei ut praepararet alterum cubiculum

¹⁹et introduxit in eum Sarram filiam suam et lacrimata est

²⁰dixitque ei forti animo esto filia mi Dominus caeli det tibi gaudium pro taedio quo perpessa es

Tobias 7

¹Ingressi sunt autem ad Raguelem, et suscepit eos Raguel cum gaudio.

²Intuensque Tobiam Raguel, dixit Annæ uxori suæ : Quam similis est juvenis iste consobrino meo !

³Et cum hæc dixisset, ait : Unde estis juvenes fratres nostri ? At illi dixerunt : Ex tribu Nephthali sumus, ex captivitate Ninive.

⁴Dixitque illis Raguel : Nostis Tobiam fratrem meum ? Qui dixerunt : Novimus.

⁵Cumque multa bona loqueretur de eo, dixit angelus ad Raguelem : Tobias, de quo interrogas, pater istius est.

⁶Et misit se Raguel, et cum lacrimis osculatus est eum, et plorans supra collum ejus

⁷dixit : Benedictio sit tibi, fili mi, quia boni et optimi viri filius es.

⁸Et Anna uxor ejus, et Sara ipsorum filia, lacrimatæ sunt.

⁹Postquam autem locuti sunt, præcepit Raguel occidi arietem, et parari convivium. Cumque hortaretur eos discumbere ad prandium,

¹⁰Tobias dixit : Hic ego hodie non manducabo neque bibam, nisi prius petitionem meam confirmes, et promittas mihi dare Saram filiam tuam.

¹¹Quo audito verbo Raguel expavit, sciens quid evenerit illis septem viris qui ingressi sunt ad eam : et timere cœpit ne forte et hunc similiter contingeret. Et cum nutaret, et non daret petenti ullum responsum,

¹²dixit ei angelus : Noli timere dare eam isti, quoniam huic timenti Deum debetur conjux filia tua : propterea alius non potuit habere illam.

¹³Tunc dixit Raguel : Non dubito quod Deus preces et lacrimas meas in conspectu suo admiserit.

¹⁴Et credo quoniam ideo fecit vos venire ad me, ut ista conjungeretur cognationi suæ secundum legem Moysi : et nunc noli dubium gerere quod tibi eam tradam.

¹⁵Et apprehendens dexteram filiæ suæ, dexteræ Tobiæ tradidit, dicens : Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob vobiscum sit, et ipse conjungat vos, impleatque benedictionem suam in vobis.

¹⁶Et accepta carta, fecerunt conscriptionem conjugii.

¹⁷Et post hæc epulati sunt, benedicentes Deum.

¹⁸Vocavitque Raguel ad se Annam uxorem suam, et præcepit ei ut præpararet alterum cubiculum.

¹⁹Et introduxit illuc Saram filiam suam, et lacrimata est.

²⁰Dixitque ei : Forti animo esto, filia mea : Dominus cæli det tibi gaudium pro tædio quod perpessa es.