Tobias 3

¹tunc Tobias ingemuit et coepit orare cum lacrimis

²dicens iustus es Domine et omnia iudicia tua iusta sunt et omnes viae tuae misericordia et veritas et iudicium

³et nunc Domine memor esto mei ne vindictam sumas de peccatis meis neque reminiscaris delicta mea vel parentum meorum

⁴quoniam non oboedivimus praeceptis tuis et traditi sumus in direptionem et captivitatem et mortem et in fabulam et in inproperium omnibus nationibus in quibus dispersisti nos

⁵et nunc Domine magna iudicia tua quia non egimus secundum praecepta tua et non ambulavimus sinceriter coram te

⁶et nunc Domine secundum voluntatem tuam fac mecum et praecipe in pace recipi spiritum meum expedit enim mihi mori magis quam vivere

⁷eadem itaque die contigit ut Sarra filia Raguhel in civitate Medorum ut et ipsa audiret inproperium ab una ex ancillis patris sui

⁸quoniam tradita fuerat septem viris et daemonium nomine Asmodeus occiderat eos mox ut ingressi fuissent ad eam

⁹ergo cum pro culpa sua increparet puellam respondit ei dicens amplius ex te non videamus filium aut filiam super terram interfectrix virorum tuorum

¹⁰numquid et me occidere vis sicut et iam septem occidisti ad hanc vocem perrexit in superiori cubiculo domus suae et tribus diebus et tribus noctibus non manducavit neque bibit

¹¹sed in oratione persistens lacrimis deprecabatur Dominum ut ab isto inproperio liberaret eam

¹²factum est autem tertia die dum conpleret orationem benedicens Dominum

¹³dixit benedictum est nomen tuum Deus patrum nostrorum qui cum iratus fueris misericordiam facies et in tempore tribulationis peccata dimittis his qui invocant te

¹⁴ad te Domine faciem meam converto ad te oculos meos converto

¹⁵peto Domine ut de vinculo inproperii huius absolvas me aut certe desuper terra eripias me

¹⁶tu scis Domine quia numquam concupivi virum et mundam servavi animam meam ab omni concupiscentia

¹⁷numquam cum ludentibus miscui me neque cum his qui in levitate ambulant participem me praebui

¹⁸virum autem cum timore tuo non libidine mea consensi suscipere

¹⁹et aut ego indigna fui illis aut illi mihi forsitan digni non fuerunt quia forsitan viro alio conservasti me

²⁰non est enim in hominis potestate consilium tuum

²¹hoc autem certum habet omnis qui colit te quia vita eius si in probatione fuerit coronabitur si autem in tribulatione fuerit liberabitur et si in correptione fuerit ad misericordiam tuam pervenire licebit

²²non enim delectaris in perditionibus nostris quia post tempestatem tranquillum facis et post lacrimationem et fletum exultationem infundis

²³sit nomen tuum Deus Israhel benedictum in saecula

²⁴in illo tempore exauditae sunt preces amborum in conspectu gloriae summi Dei

²⁵et missus est angelus Domini sanctus Rafahel ut curaret ambos quorum uno tempore fuerat oratio in conspectu Domini recitata

Tobias 3

¹Tunc Tobias ingemuit, et cœpit orare cum lacrimis,

²dicens : Justus es, Domine, et omnia judicia tua justa sunt, et omnes viæ tuæ, misericordia, et veritas, et judicium.

³Et nunc Domine, memor esto mei, et ne vindictam sumas de peccatis meis, neque reminiscaris delicta mea, vel parentum meorum.

⁴Quoniam non obedivimus præceptis tuis, ideo traditi sumus in direptionem, et captivitatem, et mortem, et in fabulam, et in improperium omnibus nationibus in quibus dispersisti nos.

⁵Et nunc Domine, magna judicia tua, quia non egimus secundum præcepta tua, et non ambulavimus sinceriter coram te.

⁶Et nunc Domine, secundum voluntatem tuam fac mecum, et præcipe in pace recipi spiritum meum : expedit enim mihi mori magis quam vivere.

⁷Eadem itaque die, contigit ut Sara filia Raguelis in Rages civitate Medorum et ipsa audiret improperium ab una ex ancillis patris sui,

⁸quoniam tradita fuerat septem viris, et dæmonium nomine Asmodæus occiderat eos, mox ut ingressi fuissent ad eam.

⁹Ergo cum pro culpa sua increparet puellam, respondit ei, dicens : Amplius ex te non videamus filium aut filiam super terram, interfectrix virorum tuorum.

¹⁰Numquid et occidere me vis, sicut jam occidisti septem viros ? Ad hanc vocem perrexit in superius cubiculum domus suæ : et tribus diebus, et tribus noctibus non manducavit, neque bibit :

¹¹sed in oratione persistens cum lacrimis deprecabatur Deum, ut ab isto improperio liberaret eam.

¹²Factum est autem die tertia, dum compleret orationem, benedicens Dominum

¹³dixit : Benedictum est nomen tuum, Deus patrum nostrorum : qui cum iratus fueris, misericordiam facies, et in tempore tribulationis peccata dimittis his qui invocant te.

¹⁴Ad te, Domine, faciem meam converto ; ad te oculos meos dirigo.

¹⁵Peto, Domine, ut de vinculo improperii hujus absolvas me, aut certe desuper terram eripias me.

¹⁶Tu scis, Domine, quia numquam concupivi virum, et mundam servavi animam meam ab omni concupiscentia.

¹⁷Numquam cum ludentibus miscui me, neque cum his qui in levitate ambulant, participem me præbui.

¹⁸Virum autem cum timore tuo, non cum libidine mea, consensi suscipere.

¹⁹Et, aut ego indigna fui illis, aut illi forsitan me non fuerunt digni, quia forsitan viro alii conservasti me.

²⁰Non est enim in hominis potestate consilium tuum.

²¹Hoc autem pro certo habet omnis qui te colit : quod vita ejus, si in probatione fuerit, coronabitur ; si autem in tribulatione fuerit, liberabitur ; et si in correptione fuerit, ad misericordiam tuam venire licebit.

²²Non enim delectaris in perditionibus nostris : quia post tempestatem tranquillum facis, et post lacrimationem et fletum, exultationem infundis.

²³Sit nomen tuum, Deus Israël, benedictum in sæcula.

²⁴In illo tempore exauditæ sunt preces amborum in conspectu gloriæ summi Dei :

²⁵et missus est angelus Domini sanctus Raphaël ut curaret eos ambos, quorum uno tempore sunt orationes in conspectu Domini recitatæ.