Tobias 12

¹tunc vocavit ad se Tobias filium suum dixitque ei quid possumus dare viro isti sancto qui venit tecum

²respondens Tobias dixit pater quam mercedem dabimus ei aut quid dignum poterit esse beneficiis eius

³me duxit et reduxit sanum pecuniam a Gabelo ipse suscepit uxorem ipse me habere fecit et daemonium ab ea conpescuit gaudium parentibus eius fecit me ipsum a devoratione piscis eripuit te quoque fecit videre lumen caeli et bonis omnibus per eum repleti sumus quid illi ad haec dignum poterimus dare

⁴sed peto te pater mi ut roges eum si forte dignabitur medietatem de omnibus quae adlata sunt sibi adsumere

⁵et vocantes eum pater scilicet et filius tulerunt eum in partem et rogare coeperunt ut dignaretur dimidiam partem omnium quae adtulerant acceptam habere

⁶tunc dixit eis occulte benedicite Deum caeli et coram omnibus viventibus confitemini illi quoniam fecit vobiscum misericordiam suam

⁷etenim sacramentum regis abscondere bonum est opera autem Dei revelare et confiteri honorificum est

⁸bona est oratio cum ieiunio et elemosyna magis quam thesauros auri condere

⁹quoniam elemosyna a morte liberat et ipsa est quae purgat peccata et faciet invenire vitam aeternam

¹⁰qui autem faciunt peccatum et iniquitatem hostes sunt animae suae

¹¹manifesto ergo vobis veritatem et non abscondam a vobis sermonem occultum

¹²quando orabas cum lacrimis et sepeliebas mortuos et derelinquebas prandium et mortuos abscondebas per diem in domo tua et nocte sepeliebas ego obtuli orationem tuam Domino

¹³et quia acceptus eras Deo necesse fuit ut temptatio probaret te

¹⁴et nunc misit me Dominus ut curarem te et Sarram uxorem filii tui a daemonio liberarem

¹⁵ego enim sum Rafahel angelus unus ex septem qui adstamus ante Dominum

¹⁶cumque haec audissent turbati sunt et trementes ceciderunt super faciem suam

¹⁷dixitque eis angelus pax vobis nolite timere

¹⁸etenim cum essem vobiscum per voluntatem Dei ipsum benedicite et cantate illi

¹⁹videbar quidem vobiscum manducare et bibere sed ego cibo invisibili et potu qui ab hominibus videri non potest utor

²⁰tempus est ergo ut revertar ad eum qui me misit vos autem benedicite Deum et narrate omnia mirabilia eius

²¹et cum haec dixisset ab aspectu eorum ablatus est et ultra eum videre non potuerunt

²²tunc prostrati per horas tres in faciem benedixerunt Deum et exsurgentes narraverunt omnia mirabilia eius

Tobias 12

¹Tunc vocavit ad se Tobias filium suum, dixitque ei : Quid possumus dare viro isti sancto, qui venit tecum ?

²Respondens Tobias, dixit patri suo : Pater, quam mercedem dabimus ei ? aut quid dignum poterit esse beneficiis ejus ?

³Me duxit et reduxit sanum, pecuniam a Gabelo ipse recepit, uxorem ipse me habere fecit, et dæmonium ab ea ipse compescuit : gaudium parentibus ejus fecit, meipsum a devoratione piscis eripuit, te quoque videre fecit lumen cæli, et bonis omnibus per eum repleti sumus. Quid illi ad hæc poterimus dignum dare ?

⁴Sed peto te, pater mi, ut roges eum, si forte dignabitur medietatem de omnibus quæ allata sunt, sibi assumere.

⁵Et vocantes eum, pater scilicet et filius, tulerunt eum in partem : et rogare cœperunt ut dignaretur dimidiam partem omnium quæ attulerant acceptam habere.

⁶Tunc dixit eis occulte : Benedicite Deum cæli, et coram omnibus viventibus confitemini ei, quia fecit vobiscum misericordiam suam.

⁷Etenim sacramentum regis abscondere bonum est : opera autem Dei revelare et confiteri honorificum est.

⁸Bona est oratio cum jejunio, et eleemosyna magis quam thesauros auri recondere :

⁹quoniam eleemosyna a morte liberat, et ipsa est quæ purgat peccata, et facit invenire misericordiam et viam æternam.

¹⁰Qui autem faciunt peccatum et iniquitatem, hostes sunt animæ suæ.

¹¹Manifesto ergo vobis veritatem, et non abscondam a vobis occultum sermonem.

¹²Quando orabas cum lacrimis, et sepeliebas mortuos, et derelinquebas prandium tuum, et mortuos abscondebas per diem in domo tua, et nocte sepeliebas eos, ego obtuli orationem tuam Domino.

¹³Et quia acceptus eras Deo, necesse fuit ut tentatio probaret te.

¹⁴Et nunc misit me Dominus ut curarem te, et Saram uxorem filii tui a dæmonio liberarem.

¹⁵Ego enim sum Raphaël angelus, unus ex septem qui adstamus ante Dominum.

¹⁶Cumque hæc audissent, turbati sunt, et trementes ceciderunt super terram in faciem suam.

¹⁷Dixitque eis angelus : Pax vobis : nolite timere.

¹⁸Etenim cum essem vobiscum, per voluntatem Dei eram : ipsum benedicite, et cantate illi.

¹⁹Videbar quidem vobiscum manducare et bibere : sed ego cibo invisibili, et potu qui ab hominibus videri non potest, utor.

²⁰Tempus est ergo ut revertar ad eum qui me misit : vos autem benedicite Deum, et narrate omnia mirabilia ejus.

²¹Et cum hæc dixisset, ab aspectu eorum ablatus est, et ultra eum videre non potuerunt.

²²Tunc prostrati per horas tres in faciem, benedixerunt Deum : et exsurgentes narraverunt omnia mirabilia ejus.