Psalmi 43

¹in finem filiis Core ad intellectum pro victoria filiorum Core eruditionis

²Deus auribus nostris audivimus patres nostri adnuntiaverunt nobis opus quod operatus es in diebus eorum in diebus antiquis Deus auribus nostris audivimus patres nostri narraverunt nobis opus quod operatus es in diebus eorum in diebus antiquis

³manus tua gentes disperdit et plantasti eos adflixisti populos et expulisti eos tu manu tua gentes delisti et plantasti eos adflixisti populos et emisisti eos

⁴nec enim in gladio suo possederunt terram et brachium eorum non salvavit eos sed dextera tua et brachium tuum et inluminatio faciei tuae quoniam conplacuisti in eis non enim in gladio suo possederunt terram neque brachium eorum salvavit eos sed dextera tua et brachium tuum et lux vultus tui quia conplacuisti tibi

⁵tu es ipse rex meus et Deus meus qui mandas salutes Iacob tu es rex meus Deus praecipe pro salutibus Iacob

⁶in te inimicos nostros ventilabimus cornu et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis in te hostes nostros ventilabimus in nomine tuo conculcabimus adversarios nostros

⁷non enim in arcu meo sperabo et gladius meus non salvabit me non enim in arcu meo confidam neque gladius meus salvabit me

⁸salvasti enim nos de adfligentibus nos et odientes nos confudisti quia salvasti nos de hostibus nostris et eos qui oderant nos confudisti

⁹in Deo laudabimur tota die et in nomine tuo confitebimur in saeculum diapsalma in Domino gaudebimus tota die et in nomine tuo in aeternum confitebimur semper

¹⁰nunc autem reppulisti et confudisti nos et non egredieris in virtutibus nostris verum tu proiecisti et confudisti nos et non egredieris in exercitibus nostris

¹¹avertisti nos retrorsum post inimicos nostros et qui oderunt nos diripiebant sibi vertisti terga nostra hosti et qui oderant nos diripuerunt nos

¹²dedisti nos tamquam oves escarum et in gentibus dispersisti nos dedisti nos quasi gregem ad vorandum et in gentibus dispersisti nos

¹³vendidisti populum tuum sine pretio et non fuit multitudo in commutationibus nostris vendidisti populum tuum sine pretio nec grandis fuit commutatio eorum

¹⁴posuisti nos obprobrium vicinis nostris subsannationem et derisum his qui in circuitu nostro posuisti nos obprobrium vicinis nostris subsannationem et inrisum his qui erant in circuitu nostro

¹⁵posuisti nos in similitudinem gentibus commotionem capitis in populis posuisti nos similitudinem in gentibus commotionem capitis in tribubus

¹⁶tota die verecundia mea contra me est et confusio faciei meae cooperuit me tota die confusio mea contra me et ignominia faciei meae cooperuit me

¹⁷a voce exprobrantis et obloquentis a facie inimici et persequentis a voce exprobrantis et blasphemantis a facie inimici et ultoris

¹⁸haec omnia venerunt super nos nec obliti sumus te et inique non egimus in testamento tuo omnia haec venerunt super nos et non sumus obliti tui nec mentiti fuimus in pacto tuo

¹⁹et non recessit retrorsum cor nostrum et declinasti semitas nostras a via tua non est conversum retro cor nostrum nec declinaverunt gressus nostri a semita tua

²⁰quoniam humiliasti nos in loco adflictionis et cooperuit nos umbra mortis quoniam deiecisti nos in loco draconum et operuisti nos umbra mortis

²¹si obliti sumus nomen Dei nostri et si expandimus manus nostras ad deum alienum si obliti sumus nominis Dei nostri et expandimus manus nostras ad deum alienum

²²nonne Deus requiret ista ipse enim novit abscondita cordis quoniam propter te mortificamur omni die aestimati sumus sicut oves occisionis numquid non Deus investigabit istud ipse enim novit cogitationes cordis quoniam propter te mortificati sumus tota die reputati sumus ut grex occisionis

²³exsurge quare dormis Domine exsurge et ne repellas in finem consurge quare dormitas Domine evigila quare proicis nos in sempiternum

²⁴quare faciem tuam avertis oblivisceris inopiae nostrae et tribulationis nostrae quare faciem tuam abscondis oblivisceris adflictiones et angustias nostras

²⁵quoniam humiliata est in pulvere anima nostra conglutinatus est in terra venter noster quoniam incurvata est in pulvere anima nostra adhesit terrae venter noster

²⁶exsurge adiuva nos et redime nos propter nomen tuum surge auxiliare nobis et redime nos propter misericordiam tuam

Psalmi 43

¹In finem. Filiis Core ad intellectum.

²Deus, auribus nostris audivimus, patres nostri annuntiaverunt nobis, opus quod operatus es in diebus eorum, et in diebus antiquis.

³Manus tua gentes disperdidit, et plantasti eos ; afflixisti populos, et expulisti eos.

⁴Nec enim in gladio suo possederunt terram, et brachium eorum non salvavit eos : sed dextera tua et brachium tuum, et illuminatio vultus tui, quoniam complacuisti in eis.

⁵Tu es ipse rex meus et Deus meus, qui mandas salutes Jacob.

⁶In te inimicos nostros ventilabimus cornu, et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis.

⁷Non enim in arcu meo sperabo, et gladius meus non salvabit me :

⁸salvasti enim nos de affligentibus nos, et odientes nos confudisti.

⁹In Deo laudabimur tota die, et in nomine tuo confitebimur in sæculum.

¹⁰Nunc autem repulisti et confudisti nos, et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris.

¹¹Avertisti nos retrorsum post inimicos nostros, et qui oderunt nos diripiebant sibi.

¹²Dedisti nos tamquam oves escarum, et in gentibus dispersisti nos.

¹³Vendidisti populum tuum sine pretio, et non fuit multitudo in commutationibus eorum.

¹⁴Posuisti nos opprobrium vicinis nostris ; subsannationem et derisum his qui sunt in circuitu nostro.

¹⁵Posuisti nos in similitudinem gentibus ; commotionem capitis in populis.

¹⁶Tota die verecundia mea contra me est, et confusio faciei meæ cooperuit me :

¹⁷a voce exprobrantis et obloquentis, a facie inimici et persequentis.

¹⁸Hæc omnia venerunt super nos ; nec obliti sumus te, et inique non egimus in testamento tuo.

¹⁹Et non recessit retro cor nostrum ; et declinasti semitas nostras a via tua :

²⁰quoniam humiliasti nos in loco afflictionis, et cooperuit nos umbra mortis.

²¹Si obliti sumus nomen Dei nostri, et si expandimus manus nostras ad deum alienum,

²²nonne Deus requiret ista ? ipse enim novit abscondita cordis. Quoniam propter te mortificamur tota die ; æstimati sumus sicut oves occisionis.

²³Exsurge ; quare obdormis, Domine ? exsurge, et ne repellas in finem.

²⁴Quare faciem tuam avertis ? oblivisceris inopiæ nostræ et tribulationis nostræ ?

²⁵Quoniam humiliata est in pulvere anima nostra ; conglutinatus est in terra venter noster.

²⁶Exsurge, Domine, adjuva nos, et redime nos propter nomen tuum.