Psalmi 37

¹psalmus David in rememorationem de sabbato canticum David in commemoratione

²Domine ne in furore tuo arguas me neque in ira tua corripias me Domine ne in ira tua arguas me neque in furore tuo corripias me

³quoniam sagittae tuae infixae sunt mihi et confirmasti super me manum tuam quia sagittae tuae infixae sunt mihi et tetigit me manus tua

⁴non est sanitas carni meae a facie irae tuae non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum non est sanitas in carne mea a facie indignationis tuae non est pax ossibus meis a facie peccati mei

⁵quoniam iniquitates meae supergressae sunt caput meum sicut onus grave gravatae sunt super me quia iniquitates meae transierunt caput meum quasi onus grave adgravatae sunt super me

⁶putruerunt et corruptae sunt cicatrices meae a facie insipientiae meae conputruerunt et tabuerunt cicatrices meae a facie insipientiae meae

⁷miser factus sum et curvatus sum usque ad finem tota die contristatus ingrediebar adflictus sum et incurvatus nimis tota die maerens ambulabam

⁸quoniam lumbi mei impleti sunt inlusionibus et non est sanitas in carne mea quia lumbi mei repleti sunt ignominia et non est sanitas in carne mea

⁹adflictus sum et humiliatus sum nimis rugiebam a gemitu cordis mei evigilavi et adflictus sum nimis rugiebam a gemitu cordis mei

¹⁰Domine ante te omne desiderium meum et gemitus meus a te non est absconditus Domine in conspectu tuo omne desiderium meum et gemitus meus a te non est absconditus

¹¹cor meum conturbatum est dereliquit me virtus mea et lumen oculorum meorum et ipsum non est mecum cor meum fluctuabat dereliquit me fortitudo mea et lux oculorum meorum etiam ipsa non est mecum

¹²amici mei et proximi mei adversus me adpropinquaverunt et steterunt et qui iuxta me erant de longe steterunt cari mei et amici mei quasi contra lepram meam steterunt et vicini mei longe steterunt

¹³et vim faciebant qui quaerebant animam meam et qui inquirebant mala mihi locuti sunt vanitates et dolos tota die meditabantur et inruebant quaerentes animam meam et investigantes mala mihi loquebantur insidias et dolos tota die meditabantur

¹⁴ego autem tamquam surdus non audiebam et sicut mutus non aperiens os suum ego autem quasi surdus non audiebam et quasi mutus non aperiebam os meum

¹⁵et factus sum sicut homo non audiens et non habens in ore suo redargutiones et eram quasi homo non audiens nec habens in ore suo redargutiones

¹⁶quoniam in te Domine speravi tu exaudies Domine Deus meus te enim Domine expectabam tu exaudies Domine Deus meus

¹⁷quia dixi nequando supergaudeant mihi inimici mei et dum commoventur pedes mei super me magna locuti sunt quia dixi ne forte insultent mihi et cum vacillaverint pedes mei super me magnificentur

¹⁸quoniam ego in flagella paratus et dolor meus in conspectu meo semper quia ego ad plagas paratus et dolor meus contra me est semper

¹⁹quoniam iniquitatem meam adnuntiabo et cogitabo pro peccato meo quia iniquitatem meam adnuntio sollicitus ero pro peccato meo

²⁰inimici autem mei vivent et firmati sunt super me et multiplicati sunt qui oderunt me inique inimici autem mei viventes confortati sunt et multiplicati sunt odientes me mendaciter

²¹qui retribuunt mala pro bonis detrahebant mihi quoniam sequebar bonitatem et qui reddunt malum pro bono adversabantur mihi quia sequebar bonum

²²non derelinquas me Domine Deus meus ne discesseris a me ne derelinquas me Domine Deus meus ne elongeris a me

²³intende in adiutorium meum Domine salutis meae festina in auxilium meum Domine salutis meae

Psalmi 37

¹Psalmus David, in rememorationem de sabbato.

²Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me :

³quoniam sagittæ tuæ infixæ sunt mihi, et confirmasti super me manum tuam.

⁴Non est sanitas in carne mea, a facie iræ tuæ ; non est pax ossibus meis, a facie peccatorum meorum :

⁵quoniam iniquitates meæ supergressæ sunt caput meum, et sicut onus grave gravatæ sunt super me.

⁶Putruerunt et corruptæ sunt cicatrices meæ, a facie insipientiæ meæ.

⁷Miser factus sum et curvatus sum usque in finem ; tota die contristatus ingrediebar.

⁸Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea.

⁹Afflictus sum, et humiliatus sum nimis ; rugiebam a gemitu cordis mei.

¹⁰Domine, ante te omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus.

¹¹Cor meum conturbatum est ; dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum.

¹²Amici mei et proximi mei adversum me appropinquaverunt, et steterunt ; et qui juxta me erant, de longe steterunt : et vim faciebant qui quærebant animam meam.

¹³Et qui inquirebant mala mihi, locuti sunt vanitates, et dolos tota die meditabantur.

¹⁴Ego autem, tamquam surdus, non audiebam ; et sicut mutus non aperiens os suum.

¹⁵Et factus sum sicut homo non audiens, et non habens in ore suo redargutiones.

¹⁶Quoniam in te, Domine, speravi ; tu exaudies me, Domine Deus meus.

¹⁷Quia dixi : Nequando supergaudeant mihi inimici mei ; et dum commoventur pedes mei, super me magna locuti sunt.

¹⁸Quoniam ego in flagella paratus sum, et dolor meus in conspectu meo semper.

¹⁹Quoniam iniquitatem meam annuntiabo, et cogitabo pro peccato meo.

²⁰Inimici autem mei vivunt, et confirmati sunt super me : et multiplicati sunt qui oderunt me inique.

²¹Qui retribuunt mala pro bonis detrahebant mihi, quoniam sequebar bonitatem.

²²Ne derelinquas me, Domine Deus meus ; ne discesseris a me.

²³Intende in adjutorium meum, Domine Deus salutis meæ.