Marcus 14

¹erat autem pascha et azyma post biduum et quaerebant summi sacerdotes et scribae quomodo eum dolo tenerent et occiderent

²dicebant enim non in die festo ne forte tumultus fieret populi

³et cum esset Bethaniae in domo Simonis leprosi et recumberet venit mulier habens alabastrum unguenti nardi spicati pretiosi et fracto alabastro effudit super caput eius

⁴erant autem quidam indigne ferentes intra semet ipsos et dicentes ut quid perditio ista unguenti facta est

⁵poterat enim unguentum istud veniri plus quam trecentis denariis et dari pauperibus et fremebant in eam

⁶Iesus autem dixit sinite eam quid illi molesti estis bonum opus operata est in me

⁷semper enim pauperes habetis vobiscum et cum volueritis potestis illis benefacere me autem non semper habetis

⁸quod habuit haec fecit praevenit unguere corpus meum in sepulturam

⁹amen dico vobis ubicumque praedicatum fuerit evangelium istud in universum mundum et quod fecit haec narrabitur in memoriam eius

¹⁰et Iudas Scariotis unus de duodecim abiit ad summos sacerdotes ut proderet eum illis

¹¹qui audientes gavisi sunt et promiserunt ei pecuniam se daturos et quaerebat quomodo illum oportune traderet

¹²et primo die azymorum quando pascha immolabant dicunt ei discipuli quo vis eamus et paremus tibi ut manduces pascha

¹³et mittit duos ex discipulis suis et dicit eis ite in civitatem et occurret vobis homo laguenam aquae baiulans sequimini eum

¹⁴et quocumque introierit dicite domino domus quia magister dicit ubi est refectio mea ubi pascha cum discipulis meis manducem

¹⁵et ipse vobis demonstrabit cenaculum grande stratum et illic parate nobis

¹⁶et abierunt discipuli eius et venerunt in civitatem et invenerunt sicut dixerat illis et praeparaverunt pascha

¹⁷vespere autem facto venit cum duodecim

¹⁸et discumbentibus eis et manducantibus ait Iesus amen dico vobis quia unus ex vobis me tradet qui manducat mecum

¹⁹at illi coeperunt contristari et dicere ei singillatim numquid ego

²⁰qui ait illis unus ex duodecim qui intinguit mecum in catino

²¹et Filius quidem hominis vadit sicut scriptum est de eo vae autem homini illi per quem Filius hominis traditur bonum ei si non esset natus homo ille

²²et manducantibus illis accepit Iesus panem et benedicens fregit et dedit eis et ait sumite hoc est corpus meum

²³et accepto calice gratias agens dedit eis et biberunt ex illo omnes

²⁴et ait illis hic est sanguis meus novi testamenti qui pro multis effunditur

²⁵amen dico vobis quod iam non bibam de genimine vitis usque in diem illum cum illud bibam novum in regno Dei

²⁶et hymno dicto exierunt in montem Olivarum

²⁷et ait eis Iesus omnes scandalizabimini in nocte ista quia scriptum est percutiam pastorem et dispergentur oves

²⁸sed posteaquam resurrexero praecedam vos in Galilaeam

²⁹Petrus autem ait ei et si omnes scandalizati fuerint sed non ego

³⁰et ait illi Iesus amen dico tibi quia tu hodie in nocte hac priusquam bis gallus vocem dederit ter me es negaturus

³¹at ille amplius loquebatur et si oportuerit me simul conmori tibi non te negabo similiter autem et omnes dicebant

³²et veniunt in praedium cui nomen Gethsemani et ait discipulis suis sedete hic donec orem

³³et adsumit Petrum et Iacobum et Iohannem secum et coepit pavere et taedere

³⁴et ait illis tristis est anima mea usque ad mortem sustinete hic et vigilate

³⁵et cum processisset paululum procidit super terram et orabat ut si fieri posset transiret ab eo hora

³⁶et dixit Abba Pater omnia possibilia tibi sunt transfer calicem hunc a me sed non quod ego volo sed quod tu

³⁷et venit et invenit eos dormientes et ait Petro Simon dormis non potuisti una hora vigilare

³⁸vigilate et orate ut non intretis in temptationem spiritus quidem promptus caro vero infirma

³⁹et iterum abiens oravit eundem sermonem dicens

⁴⁰et reversus denuo invenit eos dormientes erant enim oculi illorum ingravati et ignorabant quid responderent ei

⁴¹et venit tertio et ait illis dormite iam et requiescite sufficit venit hora ecce traditur Filius hominis in manus peccatorum

⁴²surgite eamus ecce qui me tradit prope est

⁴³et adhuc eo loquente venit Iudas Scarioth unus ex duodecim et cum illo turba cum gladiis et lignis a summis sacerdotibus et a scribis et a senioribus

⁴⁴dederat autem traditor eius signum eis dicens quemcumque osculatus fuero ipse est tenete eum et ducite

⁴⁵et cum venisset statim accedens ad eum ait rabbi et osculatus est eum

⁴⁶at illi manus iniecerunt in eum et tenuerunt eum

⁴⁷unus autem quidam de circumstantibus educens gladium percussit servum summi sacerdotis et amputavit illi auriculam

⁴⁸et respondens Iesus ait illis tamquam ad latronem existis cum gladiis et lignis conprehendere me

⁴⁹cotidie eram apud vos in templo docens et non me tenuistis sed ut adimpleantur scripturae

⁵⁰tunc discipuli eius relinquentes eum omnes fugerunt

⁵¹adulescens autem quidam sequebatur illum amictus sindone super nudo et tenuerunt eum

⁵²at ille reiecta sindone nudus profugit ab eis

⁵³et adduxerunt Iesum ad summum sacerdotem et conveniunt omnes sacerdotes et scribae et seniores

⁵⁴Petrus autem a longe secutus est eum usque intro in atrium summi sacerdotis et sedebat cum ministris et calefaciebat se ad ignem

⁵⁵summi vero sacerdotes et omne concilium quaerebant adversum Iesum testimonium ut eum morti traderent nec inveniebant

⁵⁶multi enim testimonium falsum dicebant adversus eum et convenientia testimonia non erant

⁵⁷et quidam surgentes falsum testimonium ferebant adversus eum dicentes

⁵⁸quoniam nos audivimus eum dicentem ego dissolvam templum hoc manufactum et per triduum aliud non manufactum aedificabo

⁵⁹et non erat conveniens testimonium illorum

⁶⁰et exsurgens summus sacerdos in medium interrogavit Iesum dicens non respondes quicquam ad ea quae tibi obiciuntur ab his

⁶¹ille autem tacebat et nihil respondit rursum summus sacerdos interrogabat eum et dicit ei tu es Christus Filius Benedicti

⁶²Iesus autem dixit illi ego sum et videbitis Filium hominis a dextris sedentem Virtutis et venientem cum nubibus caeli

⁶³summus autem sacerdos scindens vestimenta sua ait quid adhuc desideramus testes

⁶⁴audistis blasphemiam quid vobis videtur qui omnes condemnaverunt eum esse reum mortis

⁶⁵et coeperunt quidam conspuere eum et velare faciem eius et colaphis eum caedere et dicere ei prophetiza et ministri alapis eum caedebant

⁶⁶et cum esset Petrus in atrio deorsum venit una ex ancillis summi sacerdotis

⁶⁷et cum vidisset Petrum calefacientem se aspiciens illum ait et tu cum Iesu Nazareno eras

⁶⁸at ille negavit dicens neque scio neque novi quid dicas et exiit foras ante atrium et gallus cantavit

⁶⁹rursus autem cum vidisset illum ancilla coepit dicere circumstantibus quia hic ex illis est

⁷⁰at ille iterum negavit et post pusillum rursus qui adstabant dicebant Petro vere ex illis es nam et Galilaeus es

⁷¹ille autem coepit anathematizare et iurare quia nescio hominem istum quem dicitis

⁷²et statim iterum gallus cantavit et recordatus est Petrus verbi quod dixerat ei Iesus priusquam gallus cantet bis ter me negabis et coepit flere

Marcus 14

¹Erat autem Pascha et azyma post biduum : et quærebant summi sacerdotes et scribæ quomodo eum dolo tenerent, et occiderent.

²Dicebant autem : Non in die festo, ne forte tumultus fieret in populo.

³Et cum esset Bethaniæ in domo Simonis leprosi, et recumberet, venit mulier habens alabastrum unguenti nardi spicati pretiosi : et fracto alabastro, effudit super caput ejus.

⁴Erant autem quidam indigne ferentes intra semetipsos, et dicentes : Ut quid perditio ista unguenti facta est ?

⁵poterat enim unguentum istud venundari plus quam trecentis denariis, et dari pauperibus. Et fremebant in eam.

⁶Jesus autem dixit : Sinite eam, quid illi molesti estis ? Bonum opus operata est in me :

⁷semper enim pauperes habetis vobiscum : et cum volueritis, potestis illis benefacere : me autem non semper habetis.

⁸Quod habuit hæc, fecit : prævenit ungere corpus meum in sepulturam.

⁹Amen dico vobis : Ubicumque prædicatum fuerit Evangelium istud in universo mundo, et quod fecit hæc, narrabitur in memoriam ejus.

¹⁰Et Judas Iscariotes, unus de duodecim, abiit ad summos sacerdotes, ut proderet eum illis.

¹¹Qui audientes gavisi sunt : et promiserunt ei pecuniam se daturos. Et quærebat quomodo illum opportune traderet.

¹²Et primo die azymorum quando Pascha immolabant, dicunt ei discipuli : Quo vis eamus, et paremus tibi ut manduces Pascha ?

¹³Et mittit duos ex discipulis suis, et dicit eis : Ite in civitatem, et occurret vobis homo lagenam aquæ bajulans : sequimini eum,

¹⁴et quocumque introierit, dicite domino domus, quia magister dicit : Ubi est refectio mea, ubi Pascha cum discipulis meis manducem ?

¹⁵Et ipse vobis demonstrabit cœnaculum grande, stratum : et illic parate nobis.

¹⁶Et abierunt discipuli ejus, et venerunt in civitatem : et invenerunt sicut dixerat illis, et paraverunt Pascha.

¹⁷Vespere autem facto, venit cum duodecim.

¹⁸Et discumbentibus eis, et manducantibus, ait Jesus : Amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me, qui manducat mecum.

¹⁹At illi cœperunt contristari, et dicere ei singulatim : Numquid ego ?

²⁰Qui ait illis : Unus ex duodecim, qui intingit mecum manum in catino.

²¹Et Filius quidem hominis vadit sicut scriptum est de eo : væ autem homini illi per quem Filius hominis tradetur ! bonum erat ei, si non esset natus homo ille.

²²Et manducantibus illis, accepit Jesus panem : et benedicens fregit, et dedit eis, et ait : Sumite, hoc est corpus meum.

²³Et accepto calice, gratias agens dedit eis : et biberunt ex illo omnes.

²⁴Et ait illis : Hic est sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effundetur.

²⁵Amen dico vobis, quia jam non bibam de hoc genimine vitis usque in diem illum, cum illud bibam novum in regno Dei.

²⁶Et hymno dicto exierunt in montem Olivarum.

²⁷Et ait eis Jesus : Omnes scandalizabimini in me in nocte ista : quia scriptum est : Percutiam pastorem, et dispergentur oves.

²⁸Sed postquam resurrexero, præcedam vos in Galilæam.

²⁹Petrus autem ait illi : Et si omnes scandalizati fuerint in te, sed non ego.

³⁰Et ait illi Jesus : Amen dico tibi, quia tu hodie in nocte hac, priusquam gallus vocem bis dederit, ter me es negaturus.

³¹At ille amplius loquebatur : Et si oportuerit me simul commori tibi, non te negabo. Similiter autem et omnes dicebant.

³²Et veniunt in prædium, cui nomen Gethsemani. Et ait discipulis suis : Sedete hic donec orem.

³³Et assumit Petrum, et Jacobum, et Joannem secum : et cœpit pavere et tædere.

³⁴Et ait illis : Tristis est anima mea usque ad mortem : sustinete hic, et vigilate.

³⁵Et cum processisset paululum, procidit super terram, et orabat ut, si fieri posset, transiret ab eo hora.

³⁶Et dixit : Abba pater, omnia tibi possibilia sunt : transfer calicem hunc a me : sed non quod ego volo, sed quod tu.

³⁷Et venit, et invenit eos dormientes. Et ait Petro : Simon, dormis ? non potuisti una hora vigilare ?

³⁸vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus est, caro vero infirma.

³⁹Et iterum abiens oravit, eumdem sermonem dicens.

⁴⁰Et reversus, denuo invenit eos dormientes (erant enim oculi eorum gravati), et ignorabant quid responderent ei.

⁴¹Et venit tertio, et ait illis : Dormite jam, et requiescite. Sufficit : venit hora : ecce Filius hominis tradetur in manus peccatorum.

⁴²Surgite, eamus : ecce qui me tradet, prope est.

⁴³Et, adhuc eo loquente, venit Judas Iscariotes unus de duodecim, et cum eo turba multa cum gladiis et lignis, a summis sacerdotibus, et scribis, et senioribus.

⁴⁴Dederat autem traditor ejus signum eis, dicens : Quemcumque osculatus fuero, ipse est, tenete eum, et ducite caute.

⁴⁵Et cum venisset, statim accedens ad eum, ait : Ave Rabbi : et osculatus est eum.

⁴⁶At illi manus injecerunt in eum, et tenuerunt eum.

⁴⁷Unus autem quidam de circumstantibus educens gladium, percussit servum summi sacerdotis, et amputavit illi auriculam.

⁴⁸Et respondens Jesus, ait illis : Tamquam ad latronem existis cum gladiis et lignis comprehendere me ?

⁴⁹quotidie eram apud vos in templo docens, et non me tenuistis. Sed ut impleantur Scripturæ.

⁵⁰Tunc discipuli ejus relinquentes eum, omnes fugerunt.

⁵¹Adolescens autem quidam sequebatur eum amictus sindone super nudo : et tenuerunt eum.

⁵²At ille rejecta sindone, nudus profugit ab eis.

⁵³Et adduxerunt Jesum ad summum sacerdotem : et convenerunt omnes sacerdotes, et scribæ, et seniores.

⁵⁴Petrus autem a longe secutus est eum usque intro in atrium summi sacerdotis : et sedebat cum ministris ad ignem, et calefaciebat se.

⁵⁵Summi vero sacerdotes et omne concilium quærebant adversus Jesum testimonium ut eum morti traderent : nec inveniebant.

⁵⁶Multi enim testimonium falsum dicebant adversus eum : et convenientia testimonia non erant.

⁵⁷Et quidam surgentes, falsum testimonium ferebant adversus eum, dicentes :

⁵⁸Quoniam nos audivimus eum dicentem : Ego dissolvam templum hoc manu factum, et per triduum aliud non manu factum ædificabo.

⁵⁹Et non erat conveniens testimonium illorum.

⁶⁰Et exsurgens summus sacerdos in medium, interrogavit Jesum, dicens : Non respondes quidquam ad ea quæ tibi objiciuntur ab his ?

⁶¹Ille autem tacebat, et nihil respondit. Rursum summus sacerdos interrogabat eum, et dixit ei : Tu es Christus Filius Dei benedicti ?

⁶²Jesus autem dixit illi : Ego sum : et videbitis Filium hominis sedentem a dextris virtutis Dei, et venientem cum nubibus cæli.

⁶³Summus autem sacerdos scindens vestimenta sua, ait : Quid adhuc desideramus testes ?

⁶⁴Audistis blasphemiam : quid vobis videtur ? Qui omnes condemnaverunt eum esse reum mortis.

⁶⁵Et cœperunt quidam conspuere eum, et velare faciem ejus, et colaphis eum cædere, et dicere ei : Prophetiza : et ministri alapis eum cædebant.

⁶⁶Et cum esset Petrus in atrio deorsum, venit una ex ancillis summi sacerdotis :

⁶⁷et cum vidisset Petrum calefacientem se, aspiciens illum, ait : Et tu cum Jesu Nazareno eras.

⁶⁸At ille negavit, dicens : Neque scio, neque novi quid dicas. Et exiit foras ante atrium, et gallus cantavit.

⁶⁹Rursus autem cum vidisset illum ancilla, cœpit dicere circumstantibus : Quia hic ex illis est.

⁷⁰At ille iterum negavit. Et post pusillum rursus qui astabant, dicebant Petro : Vere ex illis es : nam et Galilæus es.

⁷¹Ille autem cœpit anathematizare et jurare : Quia nescio hominem istum, quem dicitis.

⁷²Et statim gallus iterum cantavit. Et recordatus est Petrus verbi quod dixerat ei Jesus : Priusquam gallus cantet bis, ter me negabis. Et cœpit flere.