Marcus 11

¹et cum adpropinquarent Hierosolymae et Bethaniae ad montem Olivarum mittit duos ex discipulis suis

²et ait illis ite in castellum quod est contra vos et statim introeuntes illuc invenietis pullum ligatum super quem nemo adhuc hominum sedit solvite illum et adducite

³et si quis vobis dixerit quid facitis dicite quia Domino necessarius est et continuo illum dimittet huc

⁴et abeuntes invenerunt pullum ligatum ante ianuam foris in bivio et solvunt eum

⁵et quidam de illic stantibus dicebant illis quid facitis solventes pullum

⁶qui dixerunt eis sicut praeceperat illis Iesus et dimiserunt eis

⁷et duxerunt pullum ad Iesum et inponunt illi vestimenta sua et sedit super eo

⁸multi autem vestimenta sua straverunt in via alii autem frondes caedebant de arboribus et sternebant in via

⁹et qui praeibant et qui sequebantur clamabant dicentes osanna benedictus qui venit in nomine Domini

¹⁰benedictum quod venit regnum patris nostri David osanna in excelsis

¹¹et introivit Hierosolyma in templum et circumspectis omnibus cum iam vespera esset hora exivit in Bethania cum duodecim

¹²et alia die cum exirent a Bethania esuriit

¹³cumque vidisset a longe ficum habentem folia venit si quid forte inveniret in ea et cum venisset ad eam nihil invenit praeter folia non enim erat tempus ficorum

¹⁴et respondens dixit ei iam non amplius in aeternum quisquam fructum ex te manducet et audiebant discipuli eius

¹⁵et veniunt Hierosolymam et cum introisset templum coepit eicere vendentes et ementes in templo et mensas nummulariorum et cathedras vendentium columbas evertit

¹⁶et non sinebat ut quisquam vas transferret per templum

¹⁷et docebat dicens eis non scriptum est quia domus mea domus orationis vocabitur omnibus gentibus vos autem fecistis eam speluncam latronum

¹⁸quo audito principes sacerdotum et scribae quaerebant quomodo eum perderent timebant enim eum quoniam universa turba admirabatur super doctrina eius

¹⁹et cum vespera facta esset egrediebatur de civitate

²⁰et cum mane transirent viderunt ficum aridam factam a radicibus

²¹et recordatus Petrus dicit ei rabbi ecce ficus cui maledixisti aruit

²²et respondens Iesus ait illis habete fidem Dei

²³amen dico vobis quicumque dixerit huic monti tollere et mittere in mare et non haesitaverit in corde suo sed crediderit quia quodcumque dixerit fiat fiet ei

²⁴propterea dico vobis omnia quaecumque orantes petitis credite quia accipietis et veniet vobis

²⁵et cum stabitis ad orandum dimittite si quid habetis adversus aliquem ut et Pater vester qui in caelis est dimittat vobis peccata vestra

²⁶quod si vos non dimiseritis nec Pater vester qui in caelis est dimittet vobis peccata vestra

²⁷et veniunt rursus Hierosolymam et cum ambularet in templo accedunt ad eum summi sacerdotes et scribae et seniores

²⁸et dicunt illi in qua potestate haec facis et quis tibi dedit hanc potestatem ut ista facias

²⁹Iesus autem respondens ait illis interrogabo vos et ego unum verbum et respondete mihi et dicam vobis in qua potestate haec faciam

³⁰baptismum Iohannis de caelo erat an ex hominibus respondete mihi

³¹at illi cogitabant secum dicentes si dixerimus de caelo dicet quare ergo non credidistis ei

³²sed dicemus ex hominibus timebant populum omnes enim habebant Iohannem quia vere propheta esset

³³et respondentes dicunt Iesu nescimus respondens Iesus ait illis neque ego dico vobis in qua potestate haec faciam

Marcus 11

¹Et cum appropinquarent Jerosolymæ et Bethaniæ ad montem Olivarum, mittit duos ex discipulis suis,

²et ait illis : Ite in castellum, quod contra vos est, et statim introëuntes illuc, invenietis pullum ligatum, super quem nemo adhuc hominum sedit : solvite illum, et adducite.

³Et si quis vobis dixerit : Quid facitis ? dicite, quia Domino necessarius est : et continuo illum dimittet huc.

⁴Et abeuntes invenerunt pullum ligatum ante januam foris in bivio : et solvunt eum.

⁵Et quidam de illic stantibus dicebant illis : Quid facitis solventes pullum ?

⁶Qui dixerunt eis sicut præceperat illis Jesus, et dimiserunt eis.

⁷Et duxerunt pullum ad Jesum : et imponunt illi vestimenta sua, et sedit super eum.

⁸Multi autem vestimenta sua straverunt in via : alii autem frondes cædebant de arboribus, et sternebant in via.

⁹Et qui præibant, et qui sequebantur, clamabant, dicentes : Hosanna : benedictus qui venit in nomine Domini :

¹⁰benedictum quod venit regnum patris nostri David : hosanna in excelsis.

¹¹Et introivit Jerosolymam in templum : et circumspectis omnibus, cum jam vespera esset hora, exiit in Bethaniam cum duodecim.

¹²Et alia die cum exirent a Bethania, esuriit.

¹³Cumque vidisset a longe ficum habentem folia, venit si quid forte inveniret in ea : et cum venisset ad eam, nihil invenit præter folia : non enim erat tempus ficorum.

¹⁴Et respondens dixit ei : Jam non amplius in æternum ex te fructum quisquam manducet. Et audiebant discipuli ejus.

¹⁵Et veniunt in Jerosolymam. Et cum introisset in templum, cœpit ejicere vendentes et ementes in templo : et mensas numulariorum, et cathedras vendentium columbas evertit :

¹⁶et non sinebat ut quisquam transferret vas per templum :

¹⁷et docebat, dicens eis : Nonne scriptum est : Quia domus mea, domus orationis vocabitur omnibus gentibus ? vos autem fecistis eam speluncam latronum.

¹⁸Quo audito principes sacerdotum et scribæ, quærebant quomodo eum perderent : timebant enim eum, quoniam universa turba admirabatur super doctrina ejus.

¹⁹Et cum vespera facta esset, egrediebatur de civitate.

²⁰Et cum mane transirent, viderunt ficum aridam factam a radicibus.

²¹Et recordatus Petrus, dixit ei : Rabbi, ecce ficus, cui maledixisti, aruit.

²²Et respondens Jesus ait illis : Habete fidem Dei.

²³Amen dico vobis, quia quicumque dixerit huic monti : Tollere, et mittere in mare, et non hæsitaverit in corde suo, sed crediderit, quia quodcumque dixerit fiat, fiet ei.

²⁴Propterea dico vobis, omnia quæcumque orantes petitis, credite quia accipietis, et evenient vobis.

²⁵Et cum stabitis ad orandum, dimittite si quid habetis adversus aliquem : ut et Pater vester, qui in cælis est, dimittat vobis peccata vestra.

²⁶Quod si vos non dimiseritis : nec Pater vester, qui in cælis est, dimittet vobis peccata vestra.

²⁷Et veniunt rursus Jerosolymam. Et cum ambularet in templo, accedunt ad eum summi sacerdotes, et scribæ, et seniores :

²⁸et dicunt ei : In qua potestate hæc facis ? et quis dedit tibi hanc potestatem ut ista facias ?

²⁹Jesus autem respondens, ait illis : Interrogabo vos et ego unum verbum, et respondete mihi : et dicam vobis in qua potestate hæc faciam.

³⁰Baptismus Joannis, de cælo erat, an ex hominibus ? Respondete mihi.

³¹At illi cogitabant secum, dicentes : Si dixerimus : De cælo, dicet : Quare ergo non credidistis ei ?

³²Si dixerimus : Ex hominibus, timemus populum : omnes enim habebant Joannem quia vere propheta esset.

³³Et respondentes dicunt Jesu : Nescimus. Et respondens Jesus ait illis : Neque ego dico vobis in qua potestate hæc faciam.