Marcus 10

¹et inde exsurgens venit in fines Iudaeae ultra Iordanen et conveniunt iterum turbae ad eum et sicut consueverat iterum docebat illos

²et accedentes Pharisaei interrogabant eum si licet viro uxorem dimittere temptantes eum

³at ille respondens dixit eis quid vobis praecepit Moses

⁴qui dixerunt Moses permisit libellum repudii scribere et dimittere

⁵quibus respondens Iesus ait ad duritiam cordis vestri scripsit vobis praeceptum istud

⁶ab initio autem creaturae masculum et feminam fecit eos Deus

⁷propter hoc relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit ad uxorem suam

⁸et erunt duo in carne una itaque iam non sunt duo sed una caro

⁹quod ergo Deus iunxit homo non separet

¹⁰et in domo iterum discipuli eius de eodem interrogaverunt eum

¹¹et dicit illis quicumque dimiserit uxorem suam et aliam duxerit adulterium committit super eam

¹²et si uxor dimiserit virum suum et alii nupserit moechatur

¹³et offerebant illi parvulos ut tangeret illos discipuli autem comminabantur offerentibus

¹⁴quos cum videret Iesus indigne tulit et ait illis sinite parvulos venire ad me et ne prohibueritis eos talium est enim regnum Dei

¹⁵amen dico vobis quisque non receperit regnum Dei velut parvulus non intrabit in illud

¹⁶et conplexans eos et inponens manus super illos benedicebat eos

¹⁷et cum egressus esset in viam procurrens quidam genu flexo ante eum rogabat eum magister bone quid faciam ut vitam aeternam percipiam

¹⁸Iesus autem dixit ei quid me dicis bonum nemo bonus nisi unus Deus

¹⁹praecepta nosti ne adulteres ne occidas ne fureris ne falsum testimonium dixeris ne fraudem feceris honora patrem tuum et matrem

²⁰et ille respondens ait illi magister omnia haec conservavi a iuventute mea

²¹Iesus autem intuitus eum dilexit eum et dixit illi unum tibi deest vade quaecumque habes vende et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo et veni sequere me

²²qui contristatus in verbo abiit maerens erat enim habens possessiones multas

²³et circumspiciens Iesus ait discipulis suis quam difficile qui pecunias habent in regnum Dei introibunt

²⁴discipuli autem obstupescebant in verbis eius at Iesus rursus respondens ait illis filioli quam difficile est confidentes in pecuniis regnum Dei introire

²⁵facilius est camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei

²⁶qui magis admirabantur dicentes ad semet ipsos et quis potest salvus fieri

²⁷et intuens illos Iesus ait apud homines inpossibile est sed non apud Deum omnia enim possibilia sunt apud Deum

²⁸coepit Petrus ei dicere ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te

²⁹respondens Iesus ait amen dico vobis nemo est qui reliquerit domum aut fratres aut sorores aut matrem aut patrem aut filios aut agros propter me et propter evangelium

³⁰qui non accipiat centies tantum nunc in tempore hoc domos et fratres et sorores et matres et filios et agros cum persecutionibus et in saeculo futuro vitam aeternam

³¹multi autem erunt primi novissimi et novissimi primi

³²erant autem in via ascendentes in Hierosolyma et praecedebat illos Iesus et stupebant et sequentes timebant et adsumens iterum duodecim coepit illis dicere quae essent ei ventura

³³quia ecce ascendimus in Hierosolyma et Filius hominis tradetur principibus sacerdotum et scribis et senioribus et damnabunt eum morti et tradent eum gentibus

³⁴et inludent ei et conspuent eum et flagellabunt eum et interficient eum et tertia die resurget

³⁵et accedunt ad illum Iacobus et Iohannes filii Zebedaei dicentes magister volumus ut quodcumque petierimus facias nobis

³⁶at ille dixit eis quid vultis ut faciam vobis

³⁷et dixerunt da nobis ut unus ad dexteram tuam et alius ad sinistram tuam sedeamus in gloria tua

³⁸Iesus autem ait eis nescitis quid petatis potestis bibere calicem quem ego bibo aut baptismum quo ego baptizor baptizari

³⁹at illi dixerunt ei possumus Iesus autem ait eis calicem quidem quem ego bibo bibetis et baptismum quo ego baptizor baptizabimini

⁴⁰sedere autem ad dexteram meam vel ad sinistram non est meum dare sed quibus paratum est

⁴¹et audientes decem coeperunt indignari de Iacobo et Iohanne

⁴²Iesus autem vocans eos ait illis scitis quia hii qui videntur principari gentibus dominantur eis et principes eorum potestatem habent ipsorum

⁴³non ita est autem in vobis sed quicumque voluerit fieri maior erit vester minister

⁴⁴et quicumque voluerit in vobis primus esse erit omnium servus

⁴⁵nam et Filius hominis non venit ut ministraretur ei sed ut ministraret et daret animam suam redemptionem pro multis

⁴⁶et veniunt Hierichum et proficiscente eo de Hiericho et discipulis eius et plurima multitudine filius Timei Bartimeus caecus sedebat iuxta viam mendicans

⁴⁷qui cum audisset quia Iesus Nazarenus est coepit clamare et dicere Fili David Iesu miserere mei

⁴⁸et comminabantur illi multi ut taceret at ille multo magis clamabat Fili David miserere mei

⁴⁹et stans Iesus praecepit illum vocari et vocant caecum dicentes ei animaequior esto surge vocat te

⁵⁰qui proiecto vestimento suo exiliens venit ad eum

⁵¹et respondens illi Iesus dixit quid vis tibi faciam caecus autem dixit ei rabboni ut videam

⁵²Iesus autem ait illi vade fides tua te salvum fecit et confestim vidit et sequebatur eum in via

Marcus 10

¹Et inde exsurgens venit in fines Judææ ultra Jordanem : et conveniunt iterum turbæ ad eum : et sicut consueverat, iterum docebat illos.

²Et accedentes pharisæi interrogabant eum : Si licet viro uxorem dimittere : tentantes eum.

³At ille respondens, dixit eis : Quid vobis præcepit Moyses ?

⁴Qui dixerunt : Moyses permisit libellum repudii scribere, et dimittere.

⁵Quibus respondens Jesus, ait : Ad duritiam cordis vestri scripsit vobis præceptum istud :

⁶ab initio autem creaturæ masculum et feminam fecit eos Deus.

⁷Propter hoc relinquet homo patrem suum et matrem, et adhærebit ad uxorem suam :

⁸et erunt duo in carne una. Itaque jam non sunt duo, sed una caro.

⁹Quod ergo Deus conjunxit, homo non separet.

¹⁰Et in domo iterum discipuli ejus de eodem interrogaverunt eum.

¹¹Et ait illis : Quicumque dimiserit uxorem suam, et aliam duxerit, adulterium committit super eam.

¹²Et si uxor dimiserit virum suum, et alii nupserit, mœchatur.

¹³Et offerebant illi parvulos ut tangeret illos. Discipuli autem comminabantur offerentibus.

¹⁴Quos cum videret Jesus, indigne tulit, et ait illis : Sinite parvulos venire ad me, et ne prohibueritis eos : talium enim est regnum Dei.

¹⁵Amen dico vobis : Quisquis non receperit regnum Dei velut parvulus, non intrabit in illud.

¹⁶Et complexans eos, et imponens manus super illos, benedicebat eos.

¹⁷Et cum egressus esset in viam, procurrens quidam genu flexo ante eum, rogabat eum : Magister bone, quid faciam ut vitam æternam percipiam ?

¹⁸Jesus autem dixit ei : Quid me dicis bonum ? nemo bonus, nisi unus Deus.

¹⁹Præcepta nosti : ne adulteres, ne occidas, ne fureris, ne falsum testimonium dixeris, ne fraudem feceris, honora patrem tuum et matrem.

²⁰At ille respondens, ait illi : Magister, hæc omnia observavi a juventute mea.

²¹Jesus autem intuitus eum, dilexit eum, et dixit ei : Unum tibi deest : vade, quæcumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in cælo : et veni, sequere me.

²²Qui contristatus in verbo, abiit mœrens : erat enim habens multas possessiones.

²³Et circumspiciens Jesus, ait discipulis suis : Quam difficile qui pecunias habent, in regnum Dei introibunt !

²⁴Discipuli autem obstupescebant in verbis ejus. At Jesus rursus respondens ait illis : Filioli, quam difficile est, confidentes in pecuniis, in regnum Dei introire !

²⁵Facilius est camelum per foramen acus transire, quam divitem intrare in regnum Dei.

²⁶Qui magis admirabantur, dicentes ad semetipsos : Et quis potest salvus fieri ?

²⁷Et intuens illos Jesus, ait : Apud homines impossibile est, sed non apud Deum : omnia enim possibilia sunt apud Deum.

²⁸Et cœpit ei Petrus dicere : Ecce nos dimisimus omnia, et secuti sumus te.

²⁹Respondens Jesus, ait : Amen dico vobis : Nemo est qui reliquerit domum, aut fratres, aut sorores, aut patrem, aut matrem, aut filios, aut agros propter me et propter Evangelium,

³⁰qui non accipiat centies tantum, nunc in tempore hoc : domos, et fratres, et sorores, et matres, et filios, et agros, cum persecutionibus, et in sæculo futuro vitam æternam.

³¹Multi autem erunt primi novissimi, et novissimi primi.

³²Erant autem in via ascendentes Jerosolymam : et præcedebat illos Jesus, et stupebant : et sequentes timebant. Et assumens iterum duodecim, cœpit illis dicere quæ essent ei eventura.

³³Quia ecce ascendimus Jerosolymam, et Filius hominis tradetur principibus sacerdotum, et scribis, et senioribus, et damnabunt eum morte, et tradent eum gentibus :

³⁴et illudent ei, et conspuent eum, et flagellabunt eum, et interficient eum : et tertia die resurget.

³⁵Et accedunt ad eum Jacobus et Joannes filii Zebedæi, dicentes : Magister, volumus ut quodcumque petierimus, facias nobis.

³⁶At ille dixit eis : Quid vultis ut faciam vobis ?

³⁷Et dixerunt : Da nobis ut unus ad dexteram tuam, et alius ad sinistram tuam sedeamus in gloria tua.

³⁸Jesus autem ait eis : Nescitis quid petatis : potestis bibere calicem, quem ego bibo, aut baptismo, quo ego baptizor, baptizari ?

³⁹At illi dixerunt ei : Possumus. Jesus autem ait eis : Calicem quidem, quem ego bibo, bibetis ; et baptismo, quo ego baptizor, baptizabimini :

⁴⁰sedere autem ad dexteram meam, vel ad sinistram, non est meum dare vobis, sed quibus paratum est.

⁴¹Et audientes decem, cœperunt indignari de Jacobo et Joanne.

⁴²Jesus autem vocans eos, ait illis : Scitis quia hi, qui videntur principari gentibus, dominantur eis : et principes eorum potestatem habent ipsorum.

⁴³Non ita est autem in vobis, sed quicumque voluerit fieri major, erit vester minister :

⁴⁴et quicumque voluerit in vobis primus esse, erit omnium servus.

⁴⁵Nam et Filius hominis non venit ut ministraretur ei, sed ut ministraret, et daret animam suam redemptionem pro multis.

⁴⁶Et veniunt Jericho : et proficiscente eo de Jericho, et discipulis ejus, et plurima multitudine, filius Timæi Bartimæus cæcus, sedebat juxta viam mendicans.

⁴⁷Qui cum audisset quia Jesus Nazarenus est, cœpit clamare, et dicere : Jesu fili David, miserere mei.

⁴⁸Et comminabantur ei multi ut taceret. At ille multo magis clamabat : Fili David, miserere mei.

⁴⁹Et stans Jesus præcepit illum vocari. Et vocant cæcum, dicentes ei : Animæquior esto : surge, vocat te.

⁵⁰Qui projecto vestimento suo exiliens, venit ad eum.

⁵¹Et respondens Jesus dixit illi : Quid tibi vis faciam ? Cæcus autem dixit ei : Rabboni, ut videam.

⁵²Jesus autem ait illi : Vade, fides tua te salvum fecit. Et confestim vidit, et sequebatur eum in via.