Lucas 22 Comparatio: Vulgate vs Clementine Vulgate

Lucas 22

¹adpropinquabat autem dies festus azymorum qui dicitur pascha

²et quaerebant principes sacerdotum et scribae quomodo eum interficerent timebant vero plebem

³intravit autem Satanas in Iudam qui cognominatur Scarioth unum de duodecim

⁴et abiit et locutus est cum principibus sacerdotum et magistratibus quemadmodum illum traderet eis

⁵et gavisi sunt et pacti sunt pecuniam illi dare

⁶et spopondit et quaerebat oportunitatem ut traderet illum sine turbis

⁷venit autem dies azymorum in qua necesse erat occidi pascha

⁸et misit Petrum et Iohannem dicens euntes parate nobis pascha ut manducemus

⁹at illi dixerunt ubi vis paremus

¹⁰et dixit ad eos ecce introeuntibus vobis in civitatem occurret vobis homo amphoram aquae portans sequimini eum in domum in qua intrat

¹¹et dicetis patri familias domus dicit tibi magister ubi est diversorium ubi pascha cum discipulis meis manducem

¹²et ipse vobis ostendet cenaculum magnum stratum et ibi parate

¹³euntes autem invenerunt sicut dixit illis et paraverunt pascha

¹⁴et cum facta esset hora discubuit et duodecim apostoli cum eo

¹⁵et ait illis desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum antequam patiar

¹⁶dico enim vobis quia ex hoc non manducabo illud donec impleatur in regno Dei

¹⁷et accepto calice gratias egit et dixit accipite et dividite inter vos

¹⁸dico enim vobis quod non bibam de generatione vitis donec regnum Dei veniat

¹⁹et accepto pane gratias egit et fregit et dedit eis dicens hoc est corpus meum quod pro vobis datur hoc facite in meam commemorationem

²⁰similiter et calicem postquam cenavit dicens hic est calix novum testamentum in sanguine meo quod pro vobis funditur

²¹verumtamen ecce manus tradentis me mecum est in mensa

²²et quidem Filius hominis secundum quod definitum est vadit verumtamen vae illi homini per quem traditur

²³et ipsi coeperunt quaerere inter se quis esset ex eis qui hoc facturus esset

²⁴facta est autem et contentio inter eos quis eorum videretur esse maior

²⁵dixit autem eis reges gentium dominantur eorum et qui potestatem habent super eos benefici vocantur

²⁶vos autem non sic sed qui maior est in vobis fiat sicut iunior et qui praecessor est sicut ministrator

²⁷nam quis maior est qui recumbit an qui ministrat nonne qui recumbit ego autem in medio vestrum sum sicut qui ministrat

²⁸vos autem estis qui permansistis mecum in temptationibus meis

²⁹et ego dispono vobis sicut disposuit mihi Pater meus regnum

³⁰ut edatis et bibatis super mensam meam in regno et sedeatis super thronos iudicantes duodecim tribus Israhel

³¹ait autem Dominus Simon Simon ecce Satanas expetivit vos ut cribraret sicut triticum

³²ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua et tu aliquando conversus confirma fratres tuos

³³qui dixit ei Domine tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire

³⁴et ille dixit dico tibi Petre non cantabit hodie gallus donec ter abneges nosse me

³⁵et dixit eis quando misi vos sine sacculo et pera et calciamentis numquid aliquid defuit vobis at illi dixerunt nihil

³⁶dixit ergo eis sed nunc qui habet sacculum tollat similiter et peram et qui non habet vendat tunicam suam et emat gladium

³⁷dico enim vobis quoniam adhuc hoc quod scriptum est oportet impleri in me et quod cum iniustis deputatus est etenim ea quae sunt de me finem habent

³⁸at illi dixerunt Domine ecce gladii duo hic at ille dixit eis satis est

³⁹et egressus ibat secundum consuetudinem in montem Olivarum secuti sunt autem illum et discipuli

⁴⁰et cum pervenisset ad locum dixit illis orate ne intretis in temptationem

⁴¹et ipse avulsus est ab eis quantum iactus est lapidis et positis genibus orabat

⁴²dicens Pater si vis transfer calicem istum a me verumtamen non mea voluntas sed tua fiat

⁴³apparuit autem illi angelus de caelo confortans eum et factus in agonia prolixius orabat

⁴⁴et factus est sudor eius sicut guttae sanguinis decurrentis in terram

⁴⁵et cum surrexisset ab oratione et venisset ad discipulos suos invenit eos dormientes prae tristitia

⁴⁶et ait illis quid dormitis surgite orate ne intretis in temptationem

⁴⁷adhuc eo loquente ecce turba et qui vocabatur Iudas unus de duodecim antecedebat eos et adpropinquavit Iesu ut oscularetur eum

⁴⁸Iesus autem dixit ei Iuda osculo Filium hominis tradis

⁴⁹videntes autem hii qui circa ipsum erant quod futurum erat dixerunt ei Domine si percutimus in gladio

⁵⁰et percussit unus ex illis servum principis sacerdotum et amputavit auriculam eius dextram

⁵¹respondens autem Iesus ait sinite usque huc et cum tetigisset auriculam eius sanavit eum

⁵²dixit autem Iesus ad eos qui venerant ad se principes sacerdotum et magistratus templi et seniores quasi ad latronem existis cum gladiis et fustibus

⁵³cum cotidie vobiscum fuerim in templo non extendistis manus in me sed haec est hora vestra et potestas tenebrarum

⁵⁴conprehendentes autem eum duxerunt ad domum principis sacerdotum Petrus vero sequebatur a longe

⁵⁵accenso autem igni in medio atrio et circumsedentibus illis erat Petrus in medio eorum

⁵⁶quem cum vidisset ancilla quaedam sedentem ad lumen et eum fuisset intuita dixit et hic cum illo erat

⁵⁷at ille negavit eum dicens mulier non novi illum

⁵⁸et post pusillum alius videns eum dixit et tu de illis es Petrus vero ait o homo non sum

⁵⁹et intervallo facto quasi horae unius alius quidam adfirmabat dicens vere et hic cum illo erat nam et Galilaeus est

⁶⁰et ait Petrus homo nescio quod dicis et continuo adhuc illo loquente cantavit gallus

⁶¹et conversus Dominus respexit Petrum et recordatus est Petrus verbi Domini sicut dixit quia priusquam gallus cantet ter me negabis

⁶²et egressus foras Petrus flevit amare

⁶³et viri qui tenebant illum inludebant ei caedentes

⁶⁴et velaverunt eum et percutiebant faciem eius et interrogabant eum dicentes prophetiza quis est qui te percussit

⁶⁵et alia multa blasphemantes dicebant in eum

⁶⁶et ut factus est dies convenerunt seniores plebis et principes sacerdotum et scribae et duxerunt illum in concilium suum dicentes si tu es Christus dic nobis

⁶⁷et ait illis si vobis dixero non creditis mihi

⁶⁸si autem et interrogavero non respondebitis mihi neque dimittetis

⁶⁹ex hoc autem erit Filius hominis sedens a dextris virtutis Dei

⁷⁰dixerunt autem omnes tu ergo es Filius Dei qui ait vos dicitis quia ego sum

⁷¹at illi dixerunt quid adhuc desideramus testimonium ipsi enim audivimus de ore eius

Lucas 22

¹Appropinquabat autem dies festus azymorum, qui dicitur Pascha :

²et quærebant principes sacerdotum, et scribæ, quomodo Jesum interficerent : timebant vero plebem.

³Intravit autem Satanas in Judam, qui cognominabatur Iscariotes, unum de duodecim :

⁴et abiit, et locutus est cum principibus sacerdotum, et magistratibus, quemadmodum illum traderet eis.

⁵Et gavisi sunt, et pacti sunt pecuniam illi dare.

⁶Et spopondit, et quærebat opportunitatem ut traderet illum sine turbis.

⁷Venit autem dies azymorum, in qua necesse erat occidi pascha.

⁸Et misit Petrum et Joannem, dicens : Euntes parate nobis pascha, ut manducemus.

⁹At illi dixerunt : Ubi vis paremus ?

¹⁰Et dixit ad eos : Ecce introëuntibus vobis in civitatem occurret vobis homo quidam amphoram aquæ portans : sequimini eum in domum, in quam intrat,

¹¹et dicetis patrifamilias domus : Dicit tibi Magister : Ubi est diversorium, ubi pascha cum discipulis meis manducem ?

¹²Et ipse ostendet vobis cœnaculum magnum stratum, et ibi parate.

¹³Euntes autem invenerunt sicut dixit illis, et paraverunt pascha.

¹⁴Et cum facta esset hora, discubuit, et duodecim apostoli cum eo.

¹⁵Et ait illis : Desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum, antequam patiar.

¹⁶Dico enim vobis, quia ex hoc non manducabo illud, donec impleatur in regno Dei.

¹⁷Et accepto calice gratias egit, et dixit : Accipite, et dividite inter vos.

¹⁸Dico enim vobis quod non bibam de generatione vitis donec regnum Dei veniat.

¹⁹Et accepto pane gratias egit, et fregit, et dedit eis, dicens : Hoc est corpus meum, quod pro vobis datur : hoc facite in meam commemorationem.

²⁰Similiter et calicem, postquam cœnavit, dicens : Hic est calix novum testamentum in sanguine meo, qui pro vobis fundetur.

²¹Verumtamen ecce manus tradentis me, mecum est in mensa.

²²Et quidem Filius hominis, secundum quod definitum est, vadit : verumtamen væ homini illi per quem tradetur.

²³Et ipsi cœperunt quærere inter se quis esset ex eis qui hoc facturus esset.

²⁴Facta est autem et contentio inter eos, quis eorum videretur esse major.

²⁵Dixit autem eis : Reges gentium dominantur eorum : et qui potestatem habent super eos, benefici vocantur.

²⁶Vos autem non sic : sed qui major est in vobis, fiat sicut minor : et qui præcessor est, sicut ministrator.

²⁷Nam quis major est, qui recumbit, an qui ministrat ? nonne qui recumbit ? Ego autem in medio vestrum sum, sicut qui ministrat :

²⁸vos autem estis, qui permansistis mecum in tentationibus meis.

²⁹Et ego dispono vobis sicut disposuit mihi Pater meus regnum,

³⁰ut edatis et bibatis super mensam meam in regno meo, et sedeatis super thronos judicantes duodecim tribus Israël.

³¹Ait autem Dominus : Simon, Simon, ecce Satanas expetivit vos ut cribraret sicut triticum :

³²ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua : et tu aliquando conversus, confirma fratres tuos.

³³Qui dixit ei : Domine, tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire.

³⁴At ille dixit : Dico tibi, Petre, non cantabit hodie gallus, donec ter abneges nosse me. Et dixit eis :

³⁵Quando misi vos sine sacculo, et pera, et calceamentis, numquid aliquid defuit vobis ?

³⁶At illi dixerunt : Nihil. Dixit ergo eis : Sed nunc qui habet sacculum, tollat ; similiter et peram : et qui non habet, vendat tunicam suam et emat gladium.

³⁷Dico enim vobis, quoniam adhuc hoc quod scriptum est, oportet impleri in me : Et cum iniquis deputatus est. Etenim ea quæ sunt de me finem habent.

³⁸At illi dixerunt : Domine, ecce duo gladii hic. At ille dixit eis : Satis est.

³⁹Et egressus ibat secundum consuetudinem in monte Olivarum. Secuti sunt autem illum et discipuli.

⁴⁰Et cum pervenisset ad locum, dixit illis : Orate ne intretis in tentationem.

⁴¹Et ipse avulsus est ab eis quantum jactus est lapidis : et positis genibus orabat,

⁴²dicens : Pater, si vis, transfer calicem istum a me : verumtamen non mea voluntas, sed tua fiat.

⁴³Apparuit autem illi angelus de cælo, confortans eum. Et factus in agonia, prolixius orabat.

⁴⁴Et factus est sudor ejus sicut guttæ sanguinis decurrentis in terram.

⁴⁵Et cum surrexisset ab oratione et venisset ad discipulos suos, invenit eos dormientes præ tristitia.

⁴⁶Et ait illis : Quid dormitis ? surgite, orate, ne intretis in tentationem.

⁴⁷Adhuc eo loquente, ecce turba : et qui vocabatur Judas, unus de duodecim, antecedebat eos, et appropinquavit Jesu ut oscularetur eum.

⁴⁸Jesus autem dixit illi : Juda, osculo Filium hominis tradis ?

⁴⁹Videntes autem hi qui circa ipsum erant, quod futurum erat, dixerunt ei : Domine, si percutimus in gladio ?

⁵⁰Et percussit unus ex illis servum principis sacerdotum, et amputavit auriculam ejus dexteram.

⁵¹Respondens autem Jesus, ait : Sinite usque huc. Et cum tetigisset auriculam ejus, sanavit eum.

⁵²Dixit autem Jesus ad eos qui venerant ad se principes sacerdotum, et magistratus templi, et seniores : Quasi ad latronem existis cum gladiis et fustibus ?

⁵³Cum quotidie vobiscum fuerim in templo, non extendistis manus in me : sed hæc est hora vestra, et potestas tenebrarum.

⁵⁴Comprehendentes autem eum, duxerunt ad domum principis sacerdotum : Petrus vero sequebatur a longe.

⁵⁵Accenso autem igne in medio atrii et circumsedentibus illis, erat Petrus in medio eorum.

⁵⁶Quem cum vidisset ancilla quædam sedentem ad lumen, et eum fuisset intuita, dixit : Et hic cum illo erat.

⁵⁷At ille negavit eum, dicens : Mulier, non novi illum.

⁵⁸Et post pusillum alius videns eum, dixit : Et tu de illis es. Petrus vero ait : O homo, non sum.

⁵⁹Et intervallo facto quasi horæ unius, alius quidam affirmabat, dicens : Vere et hic cum illo erat : nam et Galilæus est.

⁶⁰Et ait Petrus : Homo, nescio quid dicis. Et continuo, adhuc illo loquente, cantavit gallus.

⁶¹Et conversus Dominus respexit Petrum, et recordatus est Petrus verbi Domini, sicut dixerat : Quia priusquam gallus cantet, ter me negabis.

⁶²Et egressus foras Petrus flevit amare.

⁶³Et viri qui tenebant illum, illudebant ei, cædentes.

⁶⁴Et velaverunt eum, et percutiebant faciem ejus : et interrogabant eum, dicentes : Prophetiza, quis est, qui te percussit ?

⁶⁵Et alia multa blasphemantes dicebant in eum.

⁶⁶Et ut factus est dies, convenerunt seniores plebis, et principes sacerdotum, et scribæ, et duxerunt illum in concilium suum, dicentes : Si tu es Christus, dic nobis.

⁶⁷Et ait illis : Si vobis dixero, non credetis mihi :

⁶⁸si autem et interrogavero, non respondebitis mihi, neque dimittetis.

⁶⁹Ex hoc autem erit Filius hominis sedens a dextris virtutis Dei.

⁷⁰Dixerunt autem omnes : Tu ergo es Filius Dei ? Qui ait : Vos dicitis, quia ego sum.

⁷¹At illi dixerunt : Quid adhuc desideramus testimonium ? ipsi enim audivimus de ore ejus.