Isaias 33

¹vae qui praedaris nonne et ipse praedaberis et qui spernis nonne et ipse sperneris cum consummaveris depraedationem depraedaberis cum fatigatus desiveris contemnere contemneris

²Domine miserere nostri te expectavimus esto brachium eorum in mane et salus nostra in tempore tribulationis

³a voce angeli fugerunt populi ab exaltatione tua dispersae sunt gentes

⁴et congregabuntur spolia vestra sicut colligitur brucus velut cum fossae plenae fuerint de eo

⁵magnificatus est Dominus quoniam habitavit in excelso implevit Sion iudicio et iustitia

⁶et erit fides in temporibus tuis divitiae salutis sapientia et scientia timor Domini ipse thesaurus eius

⁷ecce videntes clamabunt foris angeli pacis amare flebunt

⁸dissipatae sunt viae cessavit transiens per semitam irritum factum est pactum proiecit civitates non reputavit homines

⁹luxit et elanguit terra confusus est Libanus et obsorduit et factus est Saron sicut desertum et concussa est Basan et Carmelus

¹⁰nunc consurgam dicit Dominus nunc exaltabor nunc sublevabor

¹¹concipietis ardorem parietis stipulam spiritus vester ut ignis vorabit vos

¹²et erunt populi quasi de incendio cinis spinae congregatae igni conburentur

¹³audite qui longe estis quae fecerim et cognoscite vicini fortitudinem meam

¹⁴conterriti sunt in Sion peccatores possedit tremor hypocritas quis poterit habitare de vobis cum igne devorante quis habitabit ex vobis cum ardoribus sempiternis

¹⁵qui ambulat in iustitiis et loquitur veritates qui proicit avaritiam ex calumnia et excutit manus suas ab omni munere qui obturat aures suas ne audiat sanguinem et claudit oculos suos ne videat malum

¹⁶iste in excelsis habitabit munimenta saxorum sublimitas eius panis ei datus est aquae eius fideles sunt

¹⁷regem in decore suo videbunt oculi eius cernent terram de longe

¹⁸cor tuum meditabitur timorem ubi est litteratus ubi legis verba ponderans ubi doctor parvulorum

¹⁹populum inpudentem non videbis populum alti sermonis ita ut non possis intellegere disertitudinem linguae eius in quo nulla est sapientia

²⁰respice Sion civitatem sollemnitatis nostrae oculi tui videbunt Hierusalem habitationem opulentam tabernaculum quod nequaquam transferri poterit nec auferentur clavi eius in sempiternum et omnes funiculi eius non rumpentur

²¹quia solummodo ibi magnificus Dominus noster locus fluviorum rivi latissimi et patentes non transibit per eum navis remigum neque trieris magna transgredietur eum

²²Dominus enim iudex noster Dominus legifer noster Dominus rex noster ipse salvabit nos

²³laxati sunt funiculi tui sed non praevalebunt sic erit malus tuus ut dilatare signum non queas tunc dividentur spolia praedarum multarum claudi diripient rapinam

²⁴nec dicet vicinus elangui populus qui habitat in ea auferetur ab eo iniquitas

Isaias 33

¹Væ qui prædaris ! nonne et ipse prædaberis ? et qui spernis, nonne et ipse sperneris ? Cum consummaveris deprædationem, deprædaberis ; cum fatigatus desieris contemnere, contemneris.

²Domine, miserere nostri, te enim exspectavimus ; esto brachium nostrum in mane, et salus nostra in tempore tribulationis.

³A voce angeli fugerunt populi, et ab exaltatione tua dispersæ sunt gentes.

⁴Et congregabuntur spolia vestra sicut colligitur bruchus, velut cum fossæ plenæ fuerint de eo.

⁵Magnificatus est Dominus, quoniam habitavit in excelso ; implevit Sion judicio et justitia.

⁶Et erit fides in temporibus tuis : divitiæ salutis sapientia et scientia ; timor Domini ipse est thesaurus ejus.

⁷Ecce videntes clamabunt foris ; angeli pacis amare flebunt.

⁸Dissipatæ sunt viæ, cessavit transiens per semitam : irritum factum est pactum, projecit civitates, non reputavit homines.

⁹Luxit et elanguit terra ; confusus est Libanus, et obsorduit : et factus est Saron sicut desertum, et concussa est Basan, et Carmelus.

¹⁰Nunc consurgam, dicit Dominus ; nunc exaltabor, nunc sublevabor.

¹¹Concipietis ardorem, parietis stipulam ; spiritus vester ut ignis vorabit vos.

¹²Et erunt populi quasi de incendio cinis ; spinæ congregatæ igni comburentur.

¹³Audite, qui longe estis, quæ fecerim ; et cognoscite, vicini, fortitudinem meam.

¹⁴Conterriti sunt in Sion peccatores ; possedit tremor hypocritas. Quis poterit habitare de vobis cum igne devorante ? quis habitabit ex vobis cum ardoribus sempiternis ?

¹⁵Qui ambulat in justitiis et loquitur veritatem, qui projicit avaritiam ex calumnia, et excutit manus suas ab omni munere, qui obturat aures suas ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos ne videat malum.

¹⁶Iste in excelsis habitabit ; munimenta saxorum sublimitas ejus : panis ei datus est, aquæ ejus fideles sunt.

¹⁷Regem in decore suo videbunt oculi ejus, cernent terram de longe.

¹⁸Cor tuum meditabitur timorem : ubi est litteratus ? ubi legis verba ponderans ? ubi doctor parvulorum ?

¹⁹Populum impudentem non videbis, populum alti sermonis, ita ut non possis intelligere disertitudinem linguæ ejus, in quo nulla est sapientia.

²⁰Respice, Sion, civitatem solemnitatis nostræ : oculi tui videbunt Jerusalem, habitationem opulentam, tabernaculum quod nequaquam transferri poterit ; nec auferentur clavi ejus in sempiternum, et omnes funiculi ejus non rumpentur :

²¹quia solummodo ibi magnificus est Dominus noster : locus fluviorum rivi latissimi et patentes : non transibit per eum navis remigum, neque trieris magna transgredietur eum.

²²Dominus enim judex noster, Dominus legifer noster, Dominus rex noster, ipse salvabit nos.

²³Laxati sunt funiculi tui, et non prævalebunt ; sic erit malus tuus ut dilatare signum non queas. Tunc dividentur spolia prædarum multarum ; claudi diripient rapinam.

²⁴Nec dicet vicinus : Elangui ; populus qui habitat in ea, auferetur ab eo iniquitas.