Ecclesiastes 1 Comparatio: Vulgate vs Clementine Vulgate

Ecclesiastes 1

¹verba Ecclesiastes filii David regis Hierusalem

²vanitas vanitatum dixit Ecclesiastes vanitas vanitatum omnia vanitas

³quid habet amplius homo de universo labore suo quod laborat sub sole

⁴generatio praeterit et generatio advenit terra vero in aeternum stat

⁵oritur sol et occidit et ad locum suum revertitur ibique renascens

⁶gyrat per meridiem et flectitur ad aquilonem lustrans universa circuitu pergit spiritus et in circulos suos regreditur

⁷omnia flumina intrant mare et mare non redundat ad locum unde exeunt flumina revertuntur ut iterum fluant

⁸cunctae res difficiles non potest eas homo explicare sermone non saturatur oculus visu nec auris impletur auditu

⁹quid est quod fuit ipsum quod futurum est quid est quod factum est ipsum quod fiendum est

¹⁰nihil sub sole novum nec valet quisquam dicere ecce hoc recens est iam enim praecessit in saeculis quae fuerunt ante nos

¹¹non est priorum memoria sed nec eorum quidem quae postea futura sunt erit recordatio apud eos qui futuri sunt in novissimo

¹²ego Ecclesiastes fui rex Israhel in Hierusalem

¹³et proposui in animo meo quaerere et investigare sapienter de omnibus quae fiunt sub sole hanc occupationem pessimam dedit Deus filiis hominum ut occuparentur in ea

¹⁴vidi quae fiunt cuncta sub sole et ecce universa vanitas et adflictio spiritus

¹⁵perversi difficile corriguntur et stultorum infinitus est numerus

¹⁶locutus sum in corde meo dicens ecce magnus effectus sum et praecessi sapientia omnes qui fuerunt ante me in Hierusalem et mens mea contemplata est multa sapienter et didicit

¹⁷dedique cor meum ut scirem prudentiam atque doctrinam erroresque et stultitiam et agnovi quod in his quoque esset labor et adflictio spiritus

¹⁸eo quod in multa sapientia multa sit indignatio et qui addit scientiam addat et laborem

Ecclesiastes 1

¹Verba Ecclesiastæ, filii David, regis Jerusalem.

²Vanitas vanitatum, dixit Ecclesiastes ; vanitas vanitatum, et omnia vanitas.

³Quid habet amplius homo de universo labore suo quo laborat sub sole ?

⁴Generatio præterit, et generatio advenit ; terra autem in æternum stat.

⁵Oritur sol et occidit, et ad locum suum revertitur ; ibique renascens,

⁶gyrat per meridiem, et flectitur ad aquilonem. Lustrans universa in circuitu pergit spiritus, et in circulos suos revertitur.

⁷Omnia flumina intrant in mare, et mare non redundat ; ad locum unde exeunt flumina revertuntur ut iterum fluant.

⁸Cunctæ res difficiles ; non potest eas homo explicare sermone. Non saturatur oculus visu, nec auris auditu impletur.

⁹Quid est quod fuit ? Ipsum quod futurum est. Quid est quod factum est ? Ipsum quod faciendum est.

¹⁰Nihil sub sole novum, nec valet quisquam dicere : Ecce hoc recens est : jam enim præcessit in sæculis quæ fuerunt ante nos.

¹¹Non est priorum memoria ; sed nec eorum quidem quæ postea futura sunt erit recordatio apud eos qui futuri sunt in novissimo.

¹²Ego Ecclesiastes fui rex Israël in Jerusalem ;

¹³et proposui in animo meo quærere et investigare sapienter de omnibus quæ fiunt sub sole. Hanc occupationem pessimam dedit Deus filiis hominum, ut occuparentur in ea.

¹⁴Vidi cuncta quæ fiunt sub sole, et ecce universa vanitas et afflictio spiritus.

¹⁵Perversi difficile corriguntur, et stultorum infinitus est numerus.

¹⁶Locutus sum in corde meo, dicens : Ecce magnus effectus sum, et præcessi omnes sapientia qui fuerunt ante me in Jerusalem ; et mens mea contemplata est multa sapienter, et didici.

¹⁷Dedique cor meum ut scirem prudentiam atque doctrinam, erroresque et stultitiam ; et agnovi quod in his quoque esset labor et afflictio spiritus :

¹⁸eo quod in multa sapientia multa sit indignatio ; et qui addit scientiam, addit et laborem.