Baruch 4

¹hic liber mandatorum Dei et lex quae est in aeternum omnes qui tenent eam ad vitam qui autem dereliquerint eam in mortem

²convertere Iacob et adprehende eam ambula per viam ad splendorem eius contra lumen eius

³ne tradas altero gloriam tuam et dignitatem tuam genti alienae

⁴beati sumus Israhel quoniam quae Deo placent nobis manifesta sunt

⁵animaequior esto populus Dei memorabilis Israhel

⁶venundati estis gentibus non in perditionem sed propter quod in ira ad iracundiam provocastis Deum traditi estis adversariis

⁷exacerbastis enim eum qui fecit vos Deum aeternum immolantes daemoniis et non Deo

⁸obliti autem estis eum qui nutrivit vos et contristastis nutricem vestram Hierusalem

⁹vidit enim iracundiam a Deo venientem vobis et dixit audite confines Sion adduxit enim mihi Deus luctum magnum

¹⁰vidi enim captivitatem populi mei filiorum meorum et filiarum quam superduxit illis Aeternus

¹¹nutrivi enim illos cum iucunditate dimisi autem illos cum fletu et luctu

¹²nemo gaudeat super me viduam et desolatam a multis derelicta sum propter peccata filiorum meorum quia declinaverunt a lege Dei

¹³iustitias autem ipsius nescierunt nec ambulaverunt per vias mandatorum Dei neque per semitas veritatis eius cum iustitia ingressi sunt

¹⁴veniant confines Sion et memorentur captivitatem filiorum et filiarum mearum quam superduxit illis Aeternus

¹⁵adduxit enim super illos gentem de longinquo gentem inprobam et alterius linguae

¹⁶qui non sunt reveriti senem neque puerorum miserti sunt et abduxerunt dilectos viduae et a filiis unicam desolaverunt

¹⁷ego autem quid possum adiuvare vos

¹⁸qui enim adduxit super vos mala ipse vos eripiet de manibus inimicorum vestrorum

¹⁹ambulate filii ambulate ego enim derelicta sum sola

²⁰exui me stola pacis indui autem me sacco obsecrationis et clamabo ad Altissimum in diebus meis

²¹animaequiores estote filii clamate ad Dominum et eripiet vos de manu principum inimicorum

²²ego enim speravi in Aeternum salutem vestram et venit mihi gaudium a Sancto super misericordia quae veniet vobis ab Aeterno salutari nostro

²³emisi enim vos cum luctu et ploratu reducet autem vos mihi Deus cum gaudio et iucunditate in sempiternum

²⁴sicut enim viderunt vicinae Sion captivitatem vestram sic videbunt et in celeritate salutem vestram a Deo quae superveniet vobis cum honore magno et splendore aeterno

²⁵filii patienter sustinete iram quae supervenit vobis persecutus est enim te inimicus tuus sed cito videbis perditionem ipsius et super cervices ipsius ascendes

²⁶delicati mei ambulaverunt vias asperas ducti sunt enim ut grex direptus ab inimicis

²⁷animaequiores estote filii et proclamate ad Deum erit enim memoria vestra ab eo qui ducit vos

²⁸sicut enim fuit sensus vester ut erraretis a Deo decies tantum iterum convertentes requiretis eum

²⁹qui enim induxit vobis mala ipse rursum adducet vobis sempiternam iucunditatem cum salute vestra

³⁰animaequior esto Hierusalem exhortatur enim te qui te nominavit

³¹nocentes parebunt qui te vexaverunt et qui gratulati sunt in tua ruina punientur

³²civitates quibus servierunt filii tui punietur quae accepit filios tuos

³³sicut enim gavisa est in tua ruina et laetata est in tuo casu sic contristabitur in sua desolatione

³⁴et amputabitur exultatio multitudinis eius et gaudimonium eius erit in luctum

³⁵ignis enim superveniet ei ab Aeterno in longiturnis diebus et habitabitur a daemoniis in multitudinem temporis

³⁶circumspice Hierusalem ad orientem et vide iucunditatem a Deo tibi venientem

³⁷ecce enim veniunt filii tui quos dimisisti dispersos veniunt collecti ab oriente usque ad occidentem in verbo Sancti gaudentes in honorem Dei

Baruch 4

¹Hic liber mandatorum Dei, et lex quæ est in æternum : omnes qui tenent eam pervenient ad vitam : qui autem dereliquerunt eam, in mortem.

²Convertere, Jacob, et apprehende eam : ambula per viam ad splendorem ejus contra lumen ejus.

³Ne tradas alteri gloriam tuam, et dignitatem tuam genti alienæ.

⁴Beati sumus, Israël, quia quæ Deo placent manifesta sunt nobis.

⁵Animæquior esto, populus Dei, memorabilis Israël :

⁶venundati estis gentibus non in perditionem : sed propter quod in ira ad iracundiam provocastis Deum, traditi estis adversariis.

⁷Exacerbastis enim eum qui fecit vos, Deum æternum, immolantes dæmoniis, et non Deo.

⁸Obliti enim estis Deum qui nutrivit vos, et contristastis nutricem vestram Jerusalem.

⁹Vidit enim iracundiam a Deo venientem vobis, et dixit : Audite, confines Sion : adduxit enim mihi Deus luctum magnum.

¹⁰Vidi enim captivitatem populi mei, filiorum meorum et filiarum, quam superduxit illis Æternus.

¹¹Nutrivi enim illos cum jucunditate ; dimisi autem illos cum fletu et luctu.

¹²Nemo gaudeat super me viduam et desolatam : a multis derelicta sum propter peccata filiorum meorum, quia declinaverunt a lege Dei.

¹³Justitias autem ipsius nescierunt, nec ambulaverunt per vias mandatorum Dei, neque per semitas veritatis ejus cum justitia ingressi sunt.

¹⁴Veniant confines Sion, et memorentur captivitatem filiorum et filiarum mearum, quam superduxit illis Æternus.

¹⁵Adduxit enim super illos gentem de longinquo, gentem improbam, et alterius linguæ,

¹⁶qui non sunt reveriti senem, neque puerorum miserti sunt, et abduxerunt dilectos viduæ, et a filiis unicam desolaverunt.

¹⁷Ego autem, quid possum adjuvare vos ?

¹⁸qui enim adduxit super vos mala, ipse vos eripiet de manibus inimicorum vestrorum.

¹⁹Ambulate, filii, ambulate : ego enim derelicta sum sola.

²⁰Exui me stola pacis, indui autem me sacco obsecrationis, et clamabo ad Altissimum in diebus meis.

²¹Animæquiores estote, filii ; clamate ad Dominum, et eripiet vos de manu principum inimicorum.

²²Ego enim speravi in æternum salutem vestram, et venit mihi gaudium a Sancto, super misericordia quæ veniet vobis ab æterno salutari nostro.

²³Emisi enim vos cum luctu et ploratu : reducet autem vos mihi Dominus cum gaudio et jucunditate in sempiternum.

²⁴Sicut enim viderunt vicinæ Sion captivitatem vestram a Deo, sic videbunt et in celeritate salutem vestram a Deo, quæ superveniet vobis cum honore magno et splendore æterno.

²⁵Filii, patienter sustinete iram quæ supervenit vobis : persecutus est enim te inimicus tuus : sed cito videbis perditionem ipsius, et super cervices ipsius ascendes.

²⁶Delicati mei ambulaverunt vias asperas : ducti sunt enim ut grex direptus ab inimicis.

²⁷Animæquiores estote, filii, et proclamate ad Dominum : erit enim memoria vestra ab eo qui duxit vos.

²⁸Sicut enim fuit sensus vester ut erraretis a Deo, decies tantum iterum convertentes requiretis eum :

²⁹qui enim induxit vobis mala, ipse rursum adducet vobis sempiternam jucunditatem cum salute vestra.

³⁰Animæquior esto, Jerusalem : exhortatur enim te, qui te nominavit.

³¹Nocentes peribunt, qui te vexaverunt : et qui gratulati sunt in tua ruina, punientur.

³²Civitates quibus servierunt filii tui, punientur, et quæ accepit filios tuos.

³³Sicut enim gavisa est in tua ruina, et lætata est in casu tuo, sic contristabitur in sua desolatione,

³⁴et amputabitur exsultatio multitudinis ejus, et gaudimonium ejus erit in luctum.

³⁵Ignis enim superveniet ei ab Æterno in longiturnis diebus, et habitabitur a dæmoniis in multitudine temporis.

³⁶Circumspice, Jerusalem, ad orientem, et vide jucunditatem a Deo tibi venientem.

³⁷Ecce enim veniunt filii tui, quos dimisisti dispersos : veniunt collecti ab oriente usque ad occidentem, in verbo Sancti, gaudentes in honorem Dei.