Actus Apostolorum 4 Comparatio: Vulgate vs Clementine Vulgate
Actus Apostolorum 4
1loquentibus autem illis ad populum supervenerunt sacerdotes et magistratus templi et Sadducaei
2dolentes quod docerent populum et adnuntiarent in Iesu resurrectionem ex mortuis
3et iniecerunt in eis manus et posuerunt eos in custodiam in crastinum erat enim iam vespera
4multi autem eorum qui audierant verbum crediderunt et factus est numerus virorum quinque milia
5factum est autem in crastinum ut congregarentur principes eorum et seniores et scribae in Hierusalem
6et Annas princeps sacerdotum et Caiphas et Iohannes et Alexander et quotquot erant de genere sacerdotali
7et statuentes eos in medio interrogabant in qua virtute aut in quo nomine fecistis hoc vos
8tunc Petrus repletus Spiritu Sancto dixit ad eos principes populi et seniores
9si nos hodie diiudicamur in benefacto hominis infirmi in quo iste salvus factus est
10notum sit omnibus vobis et omni plebi Israhel quia in nomine Iesu Christi Nazareni quem vos crucifixistis quem Deus suscitavit a mortuis in hoc iste adstat coram vobis sanus
11hic est lapis qui reprobatus est a vobis aedificantibus qui factus est in caput anguli
12et non est in alio aliquo salus nec enim nomen aliud est sub caelo datum hominibus in quo oportet nos salvos fieri
13videntes autem Petri constantiam et Iohannis conperto quod homines essent sine litteris et idiotae admirabantur et cognoscebant eos quoniam cum Iesu fuerant
14hominem quoque videntes stantem cum eis qui curatus fuerat nihil poterant contradicere
15iusserunt autem eos foras extra concilium secedere et conferebant ad invicem
16dicentes quid faciemus hominibus istis quoniam quidem notum signum factum est per eos omnibus habitantibus in Hierusalem manifestum et non possumus negare
17sed ne amplius divulgetur in populum comminemur eis ne ultra loquantur in nomine hoc ulli hominum
18et vocantes eos denuntiaverunt ne omnino loquerentur neque docerent in nomine Iesu
19Petrus vero et Iohannes respondentes dixerunt ad eos si iustum est in conspectu Dei vos potius audire quam Deum iudicate
20non enim possumus quae vidimus et audivimus non loqui
21at illi comminantes dimiserunt eos non invenientes quomodo punirent eos propter populum quia omnes clarificabant Deum in eo quod acciderat
22annorum enim erat amplius quadraginta homo in quo factum erat signum istud sanitatis
23dimissi autem venerunt ad suos et adnuntiaverunt eis quanta ad eos principes sacerdotum et seniores dixissent
24qui cum audissent unianimiter levaverunt vocem ad Deum et dixerunt Domine tu qui fecisti caelum et terram et mare et omnia quae in eis sunt
25qui Spiritu Sancto per os patris nostri David pueri tui dixisti quare fremuerunt gentes et populi meditati sunt inania
26adstiterunt reges terrae et principes convenerunt in unum adversus Dominum et adversus Christum eius
27convenerunt enim vere in civitate ista adversus sanctum puerum tuum Iesum quem unxisti Herodes et Pontius Pilatus cum gentibus et populis Israhel
28facere quae manus tua et consilium decreverunt fieri
29et nunc Domine respice in minas eorum et da servis tuis cum omni fiducia loqui verbum tuum
30in eo cum manum tuam extendas sanitates et signa et prodigia fieri per nomen sancti Filii tui Iesu
31et cum orassent motus est locus in quo erant congregati et repleti sunt omnes Spiritu Sancto et loquebantur verbum Dei cum fiducia
32multitudinis autem credentium erat cor et anima una nec quisquam eorum quae possidebant aliquid suum esse dicebat sed erant illis omnia communia
33et virtute magna reddebant apostoli testimonium resurrectionis Iesu Christi Domini et gratia magna erat in omnibus illis
34neque enim quisquam egens erat inter illos quotquot enim possessores agrorum aut domorum erant vendentes adferebant pretia eorum quae vendebant
35et ponebant ante pedes apostolorum dividebantur autem singulis prout cuique opus erat
36Ioseph autem qui cognominatus est Barnabas ab apostolis quod est interpretatum Filius consolationis Levites Cyprius genere
37cum haberet agrum vendidit illum et adtulit pretium et posuit ante pedes apostolorum
Actus Apostolorum 4
1Loquentibus autem illis ad populum, supervenerunt sacerdotes, et magistratus templi, et sadducæi,
2dolentes quod docerent populum, et annuntiarent in Jesu resurrectionem ex mortuis :
3et injecerunt in eos manus, et posuerunt eos in custodiam in crastinum : erat enim jam vespera.
4Multi autem eorum qui audierant verbum, crediderunt : et factus est numerus virorum quinque millia.
5Factum est autem in crastinum, ut congregarentur principes eorum, et seniores, et scribæ, in Jerusalem :
6et Annas princeps sacerdotum, et Caiphas, et Joannes, et Alexander, et quotquot erant de genere sacerdotali.
7Et statuentes eos in medio, interrogabant : In qua virtute, aut in quo nomine fecistis hoc vos ?
8Tunc repletus Spiritu Sancto Petrus, dixit ad eos : Principes populi, et seniores, audite :
9si nos hodie dijudicamur in benefacto hominis infirmi, in quo iste salvus factus est,
10notum sit omnibus vobis, et omni plebi Israël, quia in nomine Domini nostri Jesu Christi Nazareni, quem vos crucifixistis, quem Deus suscitavit a mortuis, in hoc iste astat coram vobis sanus.
11Hic est lapis qui reprobatus est a vobis ædificantibus, qui factus est in caput anguli :
12et non est in alio aliquo salus. Nec enim aliud nomen est sub cælo datum hominibus, in quo oporteat nos salvos fieri.
13Videntes autem Petri constantiam, et Joannis, comperto quod homines essent sine litteris, et idiotæ, admirabantur, et cognoscebant eos quoniam cum Jesu fuerant :
14hominem quoque videntes stantem cum eis, qui curatus fuerat, nihil poterant contradicere.
15Jusserunt autem eos foras extra concilium secedere : et conferebant ad invicem,
16dicentes : Quid faciemus hominibus istis ? quoniam quidem notum signum factum est per eos omnibus habitantibus Jerusalem : manifestum est, et non possumus negare.
17Sed ne amplius divulgetur in populum, comminemur eis ne ultra loquantur in nomine hoc ulli hominum.
18Et vocantes eos, denuntiaverunt ne omnino loquerentur neque docerent in nomine Jesu.
19Petrus vero et Joannes respondentes, dixerunt ad eos : Si justum est in conspectu Dei vos potius audire quam Deum, judicate.
20Non enim possumus quæ vidimus et audivimus non loqui.
21At illi comminantes dimiserunt eos, non invenientes quomodo punirent eos propter populum : quia omnes clarificabant id quod factum fuerat in eo quod acciderat.
22Annorum enim erat amplius quadraginta homo, in quo factum fuerat signum istud sanitatis.
23Dimissi autem venerunt ad suos, et annuntiaverunt eis quanta ad eos principes sacerdotum et seniores dixissent.
24Qui cum audissent, unanimiter levaverunt vocem ad Deum, et dixerunt : Domine, tu es qui fecisti cælum et terram, mare et omnia quæ in eis sunt :
25qui Spiritu Sancto per os patris nostri David pueri tui dixisti : Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania ?
26Astiterunt reges terræ, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus Christum ejus.
27Convenerunt enim vere in civitate ista adversus sanctum puerum tuum Jesum, quem unxisti, Herodes et Pontius Pilatus, cum gentibus et populis Israël,
28facere quæ manus tua et consilium tuum decreverunt fieri.
29Et nunc, Domine, respice in minas eorum, et da servis tuis cum omni fiducia loqui verbum tuum,
30in eo quod manum tuam extendas ad sanitates, et signa, et prodigia fieri per nomen sancti filii tui Jesu.
31Et cum orassent, motus est locus in quo erant congregati : et repleti sunt omnes Spiritu Sancto, et loquebantur verbum Dei cum fiducia.
32Multitudinis autem credentium erat cor unum et anima una : nec quisquam eorum quæ possidebat, aliquid suum esse dicebat, sed erant illis omnia communia.
33Et virtute magna reddebant Apostoli testimonium resurrectionis Jesu Christi Domini nostri : et gratia magna erat in omnibus illis.
34Neque enim quisquam egens erat inter illos. Quotquot enim possessores agrorum aut domorum erant, vendentes afferebant pretia eorum quæ vendebant,
35et ponebant ante pedes Apostolorum. Dividebatur autem singulis prout cuique opus erat.
36Joseph autem, qui cognominatus est Barnabas ab Apostolis (quod est interpretatum, Filius consolationis), Levites, Cyprius genere,
37cum haberet agrum, vendidit eum, et attulit pretium, et posuit ante pedes Apostolorum.
Intellegere Vulgate vs Clementine Vulgate in Actus Apostolorum 4
Vulgate (Vulgate)
Biblia Sacra Vulgata, versio latina ab Hieronymo facta saeculo IV.
Clementine Vulgate
Vulgata Clementina, editio officialis Ecclesiae Catholicae a Papa Clemente VIII promulgata anno 1592.
Vides comparationem lateris ad latus Actus Apostolorum 4 in Vulgate et Clementine Vulgate. Has duas versiones conferre iuvat ad intellegendas subtilitates textus originalis.
Key Comparison: Actus Apostolorum 4:16
"dicentes quid faciemus hominibus istis quoniam quidem notum signum factum est per eos omnibus habitantibus in Hierusalem manifestum et non possumus negare"
"dicentes : Quid faciemus hominibus istis ? quoniam quidem notum signum factum est per eos omnibus habitantibus Jerusalem : manifestum est, et non possumus negare."
