Actus Apostolorum 20

¹postquam autem cessavit tumultus vocatis Paulus discipulis et exhortatus eos valedixit et profectus est ut iret in Macedoniam

²cum autem perambulasset partes illas et exhortatus eos fuisset multo sermone venit ad Graeciam

³ubi cum fecisset menses tres factae sunt illi insidiae a Iudaeis navigaturo in Syriam habuitque consilium ut reverteretur per Macedoniam

⁴comitatus est autem eum Sopater Pyrri Beroensis Thessalonicensium vero Aristarchus et Secundus et Gaius Derbeus et Timotheus Asiani vero Tychicus et Trophimus

⁵hii cum praecessissent sustinebant nos Troade

⁶nos vero navigavimus post dies azymorum a Philippis et venimus ad eos Troadem in diebus quinque ubi demorati sumus diebus septem

⁷in una autem sabbati cum convenissemus ad frangendum panem Paulus disputabat eis profecturus in crastinum protraxitque sermonem usque in mediam noctem

⁸erant autem lampades copiosae in cenaculo ubi eramus congregati

⁹sedens autem quidam adulescens nomine Eutychus super fenestram cum mergeretur somno gravi disputante diu Paulo eductus somno cecidit de tertio cenaculo deorsum et sublatus est mortuus

¹⁰ad quem cum descendisset Paulus incubuit super eum et conplexus dixit nolite turbari anima enim ipsius in eo est

¹¹ascendens autem frangensque panem et gustans satisque adlocutus usque in lucem sic profectus est

¹²adduxerunt autem puerum viventem et consolati sunt non minime

¹³nos autem ascendentes navem enavigavimus in Asson inde suscepturi Paulum sic enim disposuerat ipse per terram iter facturus

¹⁴cum autem convenisset nos in Asson adsumpto eo venimus Mytilenen

¹⁵et inde navigantes sequenti die venimus contra Chium et alia adplicuimus Samum et sequenti venimus Miletum

¹⁶proposuerat enim Paulus transnavigare Ephesum ne qua mora illi fieret in Asia festinabat enim si possibile sibi esset ut diem pentecosten faceret Hierosolymis

¹⁷a Mileto autem mittens Ephesum vocavit maiores natu ecclesiae

¹⁸qui cum venissent ad eum et simul essent dixit eis vos scitis a prima die qua ingressus sum in Asiam qualiter vobiscum per omne tempus fuerim

¹⁹serviens Domino cum omni humilitate et lacrimis et temptationibus quae mihi acciderunt ex insidiis Iudaeorum

²⁰quomodo nihil subtraxerim utilium quo minus adnuntiarem vobis et docerem vos publice et per domos

²¹testificans Iudaeis atque gentilibus in Deum paenitentiam et fidem in Dominum nostrum Iesum Christum

²²et nunc ecce alligatus ego Spiritu vado in Hierusalem quae in ea eventura sint mihi ignorans

²³nisi quod Spiritus Sanctus per omnes civitates protestatur mihi dicens quoniam vincula et tribulationes me manent

²⁴sed nihil horum vereor nec facio animam pretiosiorem quam me dummodo consummem cursum meum et ministerium quod accepi a Domino Iesu testificari evangelium gratiae Dei

²⁵et nunc ecce ego scio quia amplius non videbitis faciem meam vos omnes per quos transivi praedicans regnum Dei

²⁶quapropter contestor vos hodierna die quia mundus sum a sanguine omnium

²⁷non enim subterfugi quo minus adnuntiarem omne consilium Dei vobis

²⁸adtendite vobis et universo gregi in quo vos Spiritus Sanctus posuit episcopos regere ecclesiam Dei quam adquisivit sanguine suo

²⁹ego scio quoniam intrabunt post discessionem meam lupi graves in vos non parcentes gregi

³⁰et ex vobis ipsis exsurgent viri loquentes perversa ut abducant discipulos post se

³¹propter quod vigilate memoria retinentes quoniam per triennium nocte et die non cessavi cum lacrimis monens unumquemque vestrum

³²et nunc commendo vos Deo et verbo gratiae ipsius qui potens est aedificare et dare hereditatem in sanctificatis omnibus

³³argentum aut aurum aut vestem nullius concupivi

³⁴ipsi scitis quoniam ad ea quae mihi opus erant et his qui mecum sunt ministraverunt manus istae

³⁵omnia ostendi vobis quoniam sic laborantes oportet suscipere infirmos ac meminisse verbi Domini Iesu quoniam ipse dixit beatius est magis dare quam accipere

³⁶et cum haec dixisset positis genibus suis cum omnibus illis oravit

³⁷magnus autem fletus factus est omnium et procumbentes super collum Pauli osculabantur eum

³⁸dolentes maxime in verbo quo dixerat quoniam amplius faciem eius non essent visuri et deducebant eum ad navem

Actus Apostolorum 20

¹Postquam autem cessavit tumultus, vocatis Paulus discipulis, et exhortatus eos, valedixit, et profectus est ut iret in Macedoniam.

²Cum autem perambulasset partes illas, et exhortatus eos fuisset multo sermone, venit ad Græciam :

³ubi cum fecisset menses tres, factæ sunt illi insidiæ a Judæis navigaturo in Syriam : habuitque consilium ut reverteretur per Macedoniam.

⁴Comitatus est autem eum Sopater Pyrrhi Berœensis, Thessalonicensium vero Aristarchus, et Secundus, et Gajus Derbeus, et Timotheus : Asiani vero Tychicus et Trophimus.

⁵Hi cum præcessissent, sustinuerunt nos Troade :

⁶nos vero navigavimus post dies azymorum a Philippis, et venimus ad eos Troadem in diebus quinque, ubi demorati sumus diebus septem.

⁷Una autem sabbati cum convenissemus ad frangendum panem, Paulus disputabat cum eis profecturus in crastinum, protraxitque sermonem usque in mediam noctem.

⁸Erant autem lampades copiosæ in cœnaculo, ubi eramus congregati.

⁹Sedens autem quidam adolescens nomine Eutychus super fenestram, cum mergeretur somno gravi, disputante diu Paulo, ductus somno cecidit de tertio cœnaculo deorsum, et sublatus est mortuus.

¹⁰Ad quem cum descendisset Paulus, incubuit super eum : et complexus dixit : Nolite turbari, anima enim ipsius in ipso est.

¹¹Ascendens autem, frangensque panem, et gustans, satisque allocutus usque in lucem, sic profectus est.

¹²Adduxerunt autem puerum viventem, et consolati sunt non minime.

¹³Nos autem ascendentes navem, navigavimus in Asson, inde suscepturi Paulum : sic enim disposuerat ipse per terram iter facturus.

¹⁴Cum autem convenisset nos in Asson, assumpto eo, venimus Mitylenen.

¹⁵Et inde navigantes, sequenti die venimus contra Chium, et alia applicuimus Samum, et sequenti die venimus Miletum.

¹⁶Proposuerat enim Paulus transnavigare Ephesum, ne qua mora illi fieret in Asia. Festinabat enim, si possibile sibi esset, ut diem Pentecostes faceret Jerosolymis.

¹⁷A Mileto autem mittens Ephesum, vocavit majores natu ecclesiæ.

¹⁸Qui cum venissent ad eum, et simul essent, dixit eis : Vos scitis a prima die qua ingressus sum in Asiam, qualiter vobiscum per omne tempus fuerim,

¹⁹serviens Domino cum omni humilitate, et lacrimis, et tentationibus, quæ mihi acciderunt ex insidiis Judæorum :

²⁰quomodo nihil subtraxerim utilium, quominus annuntiarem vobis et docerem vos, publice et per domos,

²¹testificans Judæis atque gentilibus in Deum pœnitentiam, et fidem in Dominum nostrum Jesum Christum.

²²Et nunc ecce alligatus ego spiritu, vado in Jerusalem : quæ in ea ventura sint mihi, ignorans :

²³nisi quod Spiritus Sanctus per omnes civitates mihi protestatur, dicens quoniam vincula et tribulationes Jerosolymis me manent.

²⁴Sed nihil horum vereor : nec facio animam meam pretiosiorem quam me, dummodo consummem cursum meum, et ministerium verbi quod accepi a Domino Jesu, testificari Evangelium gratiæ Dei.

²⁵Et nunc ecce ego scio quia amplius non videbitis faciem meam vos omnes, per quos transivi prædicans regnum Dei.

²⁶Quapropter contestor vos hodierna die, quia mundus sum a sanguine omnium.

²⁷Non enim subterfugi, quominus annuntiarem omne consilium Dei vobis.

²⁸Attendite vobis, et universo gregi, in quo vos Spiritus Sanctus posuit episcopos regere ecclesiam Dei, quam acquisivit sanguine suo.

²⁹Ego scio quoniam intrabunt post discessionem meam lupi rapaces in vos, non parcentes gregi.

³⁰Et ex vobisipsis exsurgent viri loquentes perversa, ut abducant discipulos post se.

³¹Propter quod vigilate, memoria retinentes quoniam per triennium nocte et die non cessavi, cum lacrimis monens unumquemque vestrum.

³²Et nunc commendo vos Deo, et verbo gratiæ ipsius, qui potens est ædificare, et dare hæreditatem in sanctificatis omnibus.

³³Argentum, et aurum, aut vestem nullius concupivi, sicut

³⁴ipsi scitis : quoniam ad ea quæ mihi opus erant, et his qui mecum sunt, ministraverunt manus istæ.

³⁵Omnia ostendi vobis, quoniam sic laborantes, oportet suscipere infirmos ac meminisse verbi Domini Jesu : quoniam ipse dixit : Beatius est magis dare, quam accipere.

³⁶Et cum hæc dixisset, positis genibus suis oravit cum omnibus illis.

³⁷Magnus autem fletus factus est omnium : et procumbentes super collum Pauli, osculabantur eum,

³⁸dolentes maxime in verbo quod dixerat, quoniam amplius faciem ejus non essent visuri. Et deducebant eum ad navem.