Yeremya

Yeşaya görkemli bir devlet adamıysa, Yeremya ham, duygusal bir şairdir. Haklı bir sebeple "Ağlayan Peygamber" olarak bilinir. Hizmeti 40 yıl sürdü ve bu süre zarfında neredeyse hiç kimse onu dinlemedi. Yeruşalim halkına geri dönüşü olmayan noktayı geçtiklerini söylemek gibi acı verici bir görevi vardı. Babil geliyordu ve şehir düşecekti. Bu "bozguncu" mesaj yüzünden vatan haini ilan edildi, dövüldü ve çamurlu bir kuyuya atıldı.

Kitap tarih, şiir ve biyografinin bir karışımıdır. Yeremya'nın içsel kargaşasını ortaya çıkarır. Tanrı ile tartışır, çağrısının çok zor olduğundan şikayet eder, ancak yine de Tanrı'nın sözünün kemiklerinde tutamadığı bir ateş gibi olduğunu itiraf eder.

Karanlık ve kasvete rağmen Yeremya, tüm Kutsal Kitap'taki en kritik vaatlerden birini verir: Yeni Antlaşma. Tanrı'nın yasalarını artık (Musa ile olduğu gibi) taş tabletler üzerine değil, doğrudan halkının yüreklerine yazacağı bir günü öngörür. Bu vaat, sürgünün karanlığı başlarken bir umut ışığı sunar ki bu karanlığı Ağıtlar kitabının yürek parçalayan şiirinde deneyimleriz.