Sirach 11

¹De wijsheid van een arme verheft zijn hoofd, En geeft hem een plaats onder de vorsten.

²Wil dus niemand prijzen om zijn schone gestalte, En niemand minachten om zijn uiterlijk.

³De bij is maar nietig onder al wat er vliegt, Maar wat zij voortbrengt, overtreft al het andere.

⁴Spot dus niet met het kleed van een stakker, En lach niet om iemand in kwade doen; Want wonderbaar zijn de werken des Heren, En zijn beschikkingen zijn voor de mensen verborgen.

⁵Misdeelden bestegen dikwijls de troon, En aan wien niemand dacht, verwierf de kroon;

⁶Maar vele aanzienlijken kwamen ten val, En machtigen vielen het ongeluk ten prooi.

⁷Verwerp dus niet, eer ge hebt onderzocht: Eerst onderzoeken en dan verwerpen!

⁸Mijn zoon, geef geen antwoord, vóór ge hebt geluisterd, En val den spreker niet in de rede;

⁹Gaat de zaak u niet aan, twist er niet om, En bemoei u niet met de ruzie der bozen.

¹⁰Mijn zoon, waarom zoudt ge uw zaken vermeerderen; Want niet zonder schade breidt ge ze uit. Hoe meer ge u haast, hoe minder ge slaagt; En hoe meer ge zoekt, hoe minder ge vindt.

¹¹Soms tobt men zich af, men zwoegt en men ijlt, En toch bereikt men geen doel.

¹²Daarnaast staat een tobber, een stakker, Zonder kracht, en door en door arm;

¹³Maar Jahweh ziet genadig hem aan, En schudt het stof en het vuil van hem af; Hij richt zijn hoofd op en heft hem omhoog, En velen staren met verbazing hem aan.

¹⁴Goed en kwaad, leven en dood, Armoe en rijkdom komen van Jahweh!.

¹⁵

¹⁶In duisternis dwalen is het lot van de zondaars, Wie kwaad doen, bij hen blijft het kwaad;

¹⁷Maar zegen des Heren blijft het deel der gerechten, Zijn genade geeft hun altijd geluk.

¹⁸Soms wordt iemand rijk door heel veel zwoegen, En dit is het loon, dat hij krijgt:

¹⁹Eens denkt hij: Rust wil ik vinden; Nu ga ik genieten van mijn bezit. Maar hij weet niet, wat hem gaat overkomen; Hij laat het anderen achter, en sterft.

²⁰Mijn zoon, volbreng standvastig uw plicht, Zodat ge vergrijst in uw werk.

²¹Verwonder u niet over de zondaars; Vertrouw op Jahweh en wacht op zijn licht! Want gemakkelijk is het in de ogen van Jahweh, Plotseling den arme rijk te maken.

²²De zegen Gods is het loon van den rechtvaardige; Te zijner tijd ontluikt zijn hoop.

²³Denk niet: Wat heb ik nog nodig; Ik doe, wat ik wil; wat wens ik nog meer?

²⁴Denk niet: Ik heb toch genoeg; Welk ongeluk kan mij nog treffen?

²⁵Op de dag van geluk vergeet men het ongeluk; Op de dag van ongeluk denkt men niet meer aan geluk.

²⁶Want gemakkelijk is het voor Jahweh, Den mens nog op zijn sterfdag zijn gedrag te vergelden.

²⁷De tijd van ongeluk doet de vreugde vergeten, En 's mensen einde openbaart, wat hij is.

²⁸Vóór de dood dus niemand gelukkig prijzen, Eerst aan zijn einde erkent men den mens.

²⁹Haal niet iedereen in uw huis; Want vaak wordt een misdaad gepleegd door zwervers.

³⁰Als een lokvogel in een kooi is het hart van den trotse, Als een spion, die het zwakke punt verkent;

³¹Door laster verdraait hij het goede tot kwaad, En sticht hij tweespalt onder uw vrienden.

³²Zoals uit een vonk veel vlammen laaien, Zo loert het Belialskind op bloed.

³³Ontwijk dus den kwade, want kwaad brengt hij voort; Waarom zoudt ge een blijvende smet op u laden?

³⁴Ga niet om met den boze, want hij bederft uw gedrag, En maakt u afkerig van uw plicht.

³⁵

³⁶

Sirach 11

¹De wijsheid van de nederige zal zijn hoofd verheffen, en hem in het midden der groten zetten.

²Prijs niemand vanwege zijn schoonheid, en heb geen gruwel aan iemand, om zijn voorkomen.

³De bij is klein onder de vliegende gedierten, en haar vrucht is het voornaamste der zoetigheden.

⁴Pronk niet met de klederen die gij aandoet, en in de dag der heerlijkheid verhef u niet, want wonderlijk zijn de werken des Heren en zijn werken zijn de mensen verborgen.

⁵Vele koningen hebben op de vloer gezeten en waar men niet op verdacht was, heeft de kroon gedragen.

⁶Vele machtigen zijn grotelijks onteerd geworden, en vele heerlijke lieden zijn overgeleverd in handen van anderen.

⁷Berisp niet eer gij onderzocht hebt, verneem eerst en bestraf dan.

⁸Antwoord niet eer gij gehoord hebt, en in het midden der woorden spreek niet tussenbeide.

⁹Twist niet om een zaak die u niet aangaat; en zit niet bij in het gericht der zondaren.

¹⁰Mijn kind, bemoei u niet met vele dingen, want indien gij veel aanneemt, gij zult niet onschuldig zijn; en indien gij ze najaagt, zo zult gij ze niet bereiken; en gij zult geenszins ont vlieden als gij vliedt.

¹¹Menigeen is er die moeite doet, en arbeidt, en zich haast, en heeft toch des te meer gebrek.

¹²Menigeen is er die traag is, hebbende hulp van node, het ontbreekt hem aan sterkte, en hij heeft grote armoede, en het oog des Heren ziet op hem ten goede, en richt hem op uit zijn nederigheid;

¹³En verheft zijn hoofd van het verderven; en velen dat aan schouwende, verwonderen zich over hem.

¹⁴Goede en kwade dingen, leven en dood, armoede en rijkdom zijn van de Here.

¹⁵Wijsheid en wetenschap, en kennis der wet is van de Here; liefde en wegen der goede werken zijn van hem.

¹⁶Dwaling en duisternis zijn met de zondaren geschapen, en die over kwade dingen pochen, met die veroudert de boosheid.

¹⁷De gave des Heren blijft bij de godvrezenden, en zijn welbehagen maakt voorspoedig in der eeuwigheid.

¹⁸Menigeen is er die rijk wordt door zijn opmerken en spaarzaamheid, en dit is nu zijn deel van zijn loon.

¹⁹Wanneer hij zegt: Ik heb rust gevonden, nu zal ik van mijn goederen eten zonder ophouden, en hij weet niet wat tijd hem overkomen zal, en hij zal ze anderen nalaten en sterven.

²⁰Sta in uw verbond, en verkeer daarin, en word oud doende uw werk.

²¹Verwonder u niet in de werken des zondaars, maar vertrouw de Here, en blijf in uw arbeid.

²²Want het is in de ogen des Heren licht, snel en onvoorziens een arme rijk te maken.

²³De zegen des Heren is in het loon van de godvrezende; en in een korte tijd doet hij zijn zegen uitspruiten.

²⁴Zeg niet: Wat heb ik van node te behagen, en voor wie zullen nu voortaan mijn goederen zijn?

²⁵Zeg niet: Ik heb genoeg, en hetgeen ik heb is veel, en wat zal mij voortaan in dit leven voor kwaad geschieden?

²⁶In de goede dagen vergeet men het kwade, en in de kwade dagen wordt aan het goede niet gedacht.

²⁷Want het is voor de Here licht, in de dag des doods de mens te vergelden naar zijn werken.

²⁸Een kwaad uur maakt dat men de wellust vergeet, en aan het einde van de mens is de ontdekking zijner werken.

²⁹Spreek niemand zalig voor zijn dood; ook aan zijn kinderen wordt een man gekend.

³⁰Leid niet eenieder in uw huis, want de lagen van de lasteraar zijn vele.

³¹Gelijk een gevangen veldhoen in een kooi, alzo is het hart des hovaardigen, en gelijk een bespieden die daarover komt om te doen vallen.

³²Want hij loert verkerende het goede in het kwade; ja in uitgelezen dingen zal hij u een schandvlek opleggen.

³³Van een kleine vonk wordt de gloeiende kool vermenigvuldigd, en een mens die een zondaar is loert op bloed.

³⁴Wacht u voor een boosdoener, want hij smeedt boze dingen; dat hij u niet te eniger tijd een eeuwige schandvlek geve. [11:35] Laat een vreemde in uw huis wonen, en hij zal u door onrust verstoren, en zal u van enige uwer eigen goederen ontvreemden.