Markus 15 Comparison: Norsk vs Norwegian

Markus 15

¹Og straks om morgenen holdt ypperstepresten samråd med de eldste og de skriftlærde, hele rådet, og de bandt Jesus, og førte ham bort og overgav ham til Pilatus.

²Og Pilatus spurte ham: Er du jødenes konge? Han svarte ham og sa: Du sier det.

³Og yppersteprestene førte mange klagemål imot ham.

⁴Da spurte Pilatus ham atter: Svarer du ikke et ord? Se hvor svære klagemål de fører mot dig!

⁵Men Jesus svarte ikke mere, så Pilatus undret sig.

⁶Men på høitiden pleide han å gi dem en fange fri, hvem de bad om.

⁷Nu var det en som hette Barabbas; han var kastet i fengsel sammen med nogen oprørere som hadde gjort et mord under oprøret;

⁸og folket kom op og begynte å be Pilatus om det som han alltid pleide å gjøre.

⁹Da svarte han dem og sa: Vil I jeg skal gi eder jødenes konge fri?

¹⁰For han visste at det var av avind yppersteprestene hadde overgitt ham til ham.

¹¹Men yppersteprestene egget folket op til å be om at han heller skulde gi dem Barabbas fri.

¹²Da svarte Pilatus atter og sa til dem: Hvad vil I da jeg skal gjøre med ham som I kaller jødenes konge?

¹³De ropte igjen: Korsfest ham!

¹⁴Pilatus sa til dem: Hvad ondt har han da gjort? Men de ropte enda sterkere: Korsfest ham!

¹⁵Da nu Pilatus vilde gjøre folket til lags, gav han dem Barabbas fri og lot Jesus hudstryke og overgav ham til å korsfestes.

¹⁶Og stridsmennene førte ham bort, inn i gården, det er borgen, og kalte hele vakten sammen,

¹⁷og de klædde ham i en purpurkappe, og flettet en tornekrone og satte på ham,

¹⁸og begynte å hilse ham: Vær hilset, du jødenes konge!

¹⁹Og de slo ham i hodet med et rør og spyttet på ham og falt på kne og hyldet ham.

²⁰Og da de hadde spottet ham, tok de purpurkappen av ham og klædde ham i hans egne klær. Så førte de ham ut for å korsfeste ham.

²¹Og det møtte dem en mann som kom ute fra landet, Simon fra Kyrene, far til Aleksander og Rufus; ham tvang de til å bære hans kors.

²²Og de førte ham til stedet Golgata, det er utlagt: Hodeskallestedet,

²³og de gav ham vin med myrra i; men han tok den ikke.

²⁴Og de korsfestet ham og delte hans klær imellem sig og kastet lodd om hvad hver skulde få.

²⁵Det var den tredje time da de korsfestet ham.

²⁶Og innskriften med klagemålet imot ham lød: Jødenes konge.

²⁷Og sammen med ham korsfestet de to røvere, en på hans høire og en på hans venstre side;

²⁸og Skriften blev opfylt, som sier: Og han blev regnet blandt ugjerningsmenn.

²⁹Og de som gikk forbi, spottet ham, og rystet på hodet og sa: Tvi dig, du som bryter ned templet og bygger det op igjen på tre dager!

³⁰frels dig selv og stig ned av korset!

³¹Likeså spottet også yppersteprestene ham sig imellem sammen med de skriftlærde og sa: Andre har han frelst, sig selv kan han ikke frelse!

³²La nu Messias, Israels konge, stige ned av korset, så vi kan se det og tro! Også de som var korsfestet sammen med ham, hånte ham.

³³Og da den sjette time var kommet, blev det mørke over hele landet like til den niende time.

³⁴Og ved den niende time ropte Jesus med høi røst: Elo'i! Elo'i! lama sabaktani? det er utlagt: Min Gud! Min Gud! hvorfor har du forlatt mig?

³⁵Og da nogen av dem som stod der, hørte det, sa de: Se, han roper på Elias!

³⁶Men en løp frem og fylte en svamp med eddik og stakk den på et rør og gav ham å drikke og sa: Vent, la oss se om Elias kommer for å ta ham ned!

³⁷Men Jesus ropte med høi røst og utåndet.

³⁸Og forhenget i templet revnet i to stykker fra øverst til nederst.

³⁹Men da høvedsmannen, som stod like imot ham, så at han utåndet med et sådant rop, sa han: Sannelig, denne mann var Guds Sønn!

⁴⁰Men der var også nogen kvinner som så på i frastand; blandt dem var også Maria Magdalena og Maria, mor til Jakob den yngre og Joses, og Salome,

⁴¹som hadde fulgt ham og tjent ham da han var i Galilea, og mange andre kvinner som hadde draget op med ham til Jerusalem.

⁴²Og da det alt var blitt aften - det var beredelses-dagen, det er dagen før sabbaten -

⁴³kom Josef av Arimatea, en høit aktet rådsherre, som også ventet på Guds rike, og han vågde sig til å gå inn til Pilatus og be om Jesu legeme.

⁴⁴Men Pilatus undret sig om han alt skulde være død,

⁴⁵og han kalte høvedsmannen for sig og spurte ham om det var lenge siden han døde; og da han hadde fått det å vite av høvedsmannen, gav han liket til Josef.

⁴⁶Og Josef kjøpte fint linklæde og tok ham ned og svøpte ham i linklædet og la ham i en grav som var uthugget i klippen, og veltet en sten for døren til graven.

⁴⁷Men Maria Magdalena og Maria, mor til Joses, så hvor han blev lagt.

Markus 15

¹Det tok alt til å dagast då dei øvste prestarne med styresmennerne og dei skriftlærde - heile den Høgste Retten - var ferdige med rådleggjingi si. Då batt dei Jesus og førde honom burt og gav honom yver til Pilatus.

²Pilatus spurde honom: «Er du kongen yver jødarne?» - «Det er dine ord,» svara Jesus.

³Dei øvste prestarne kom med mange klagemål mot honom.

⁴Då spurde Pilatus honom att: «Svarar du ingen ting? Høyr alt det dei klagar deg for!»

⁵Men Jesus svara ikkje eit ord meir, so Pilatus tok til å undrast.

⁶Kvar høgtid gav Pilatus deim ein fange fri, den som dei sjølve bad um.

⁷Og ein som heitte Barabbas sat då fengsla i hop med nokre ufredsmenner; dei hadde gjort eit upplaup og drepe nokon.

⁸So kom folket upp og tok til å beda um det som Pilatus var van med å gjera for deim.

⁹Då svara han deim: «Vil de eg skal gjeva dykk jødekongen fri?»

¹⁰for han skyna det var av ovund dei øvste prestarne hadde gjeve Jesus yver til honom.

¹¹Men dei øvste prestarne fekk eggja upp folket, so dei bad at han heller skulde gjeva deim Barabbas fri.

¹²Då tok Pilatus til ords att og sagde: «Kva vil de då eg skal gjera med honom som de kallar kongen yver jødarne?»

¹³Dei svara med å ropa: «Krossfest honom!»

¹⁴«Kva vondt hev han då gjort?» sagde Pilatus. Men dei ropa berre endå sterkare: «Krossfest honom!»

¹⁵Pilatus vilde gjerne gjera folket til lags. Han gav deim Barabbas fri, men Jesus let han piskast, og gav honom yver til hermennerne sine, so dei skulde krossfesta honom.

¹⁶Hermennerne førde Jesus inn i garden, i borgi, og kalla i hop heile vakti.

¹⁷Dei klædde honom i ei purpurkåpa, og sette på honom ein klungerkrans som dei hadde fletta,

¹⁸og tok til å helsa honom: «Heil deg, jødekonge!»

¹⁹So slo dei honom i hovudet med ei røyr, og sputta på honom, og lagde seg på kne og hyllte honom.

²⁰Då dei hadde spotta honom som dei vilde, klædde dei av honom purpurkåpa, og hadde på honom hans eigne klæde, og so leidde dei honom ut og skulde krossfesta honom.

²¹Då gjekk det ein mann framum, som kom frå marki; det var Simon frå Kyrene, far åt Aleksander og Rufus; honom nøydde dei til å bera krossen hans.

²²Dei førde honom til den staden som heiter Golgata - det er det same som Skallestaden -.

²³Der baud dei honom vin med myrra i; men han vilde ikkje hava det.

²⁴So feste dei honom til krossen. Klædi hans skifte dei millom seg, og drog strå um kva kvar skulde hava.

²⁵Det var i den tridje timen dei krossfeste honom.

²⁶På krossen var det sett ei innskrift som nemnde skuldi hans; ho lydde so: Kongen yver jødarne.

²⁷Saman med honom krossfeste dei tvo røvarar, ein på hans høgre og ein på hans vinstre sida;

²⁸og då sannast det skriftordet som segjer: «Og han vart rekna millom brotsmenner.»

²⁹Dei som gjekk framum, hædde honom og riste på hovudet og sagde: «Å, du som riv ned templet og byggjer det upp att på tri dagar!

³⁰Hjelp deg no sjølv, og stig ned av krossen!»

³¹Sameleis spotta dei øvste prestarne og, både dei og dei skriftlærde, og sagde seg imillom: «Andre hev han hjelpt, seg sjølv kann han ikkje hjelpa!

³²Lat no Messias, Israels konge, stiga ned av krossen, so me kann sjå det og tru!» Dei som var krossfeste med honom, gav seg og til å skjella honom ut.

³³Då den sette timen var komen, vart det myrkt yver heile landet, alt til den niande timen.

³⁴Og i den niande timen ropa Jesus med høg røyst: «Elo’i, Elo’i, lama sabaktani?» det er: «Min Gud, min Gud, kvi hev du forlate meg?»

³⁵Nokre av deim som stod der sagde, då dei høyrde det: «No ropar han på Elia!»

³⁶Då sprang det ein fram, duppa ein svamp i vineddik, sette honom på ei tein og let Jesus få drikka og sagde: «Venta! Lat oss sjå um Elia kjem og vil taka honom ned!»

³⁷Og Jesus gav ifrå seg eit høgt rop, og andast.

³⁸Då rivna forhenget i templet midt i tvo, ovantil og radt ned.

³⁹Og då hovudsmannen som stod der midt framfyre honom, såg korleis han andast, sagde han: «Den mannen var visst og sant Guds Son!»

⁴⁰Det var og nokre kvinnor der, som stod eit stykke undan og såg på. Millom deim var både Maria Magdalena, og Maria mor åt Jakob den yngre og Joses, og Salome,

⁴¹som alle hadde fylgt honom med han var i Galilæa, og tent honom, og mange andre kvinnor, som hadde vore med honom upp til Jerusalem.

⁴²Det var då fyrebuingsdagen eller dagen fyre kviledagen, og då det alt leid mot kvelden,

⁴³kom Josef frå Arimatæa, ein gjæv rådsherre, som og venta på Guds rike; han våga seg til å ganga inn til Pilatus og beda um likamen åt Jesus.

⁴⁴Pilatus undrast på um han alt var slokna;

⁴⁵han kalla hovudsmannen til seg, og spurde um Jesus nyst var slokna, og då han hadde fenge vissa um det av hovudsmannen, let han Josef få liket.

⁴⁶So kjøpte Josef linty og tok honom ned, sveipte honom i lintyet og lagde honom i ei grav som var hoggi ut i berget, og so velte han ein stein attfor gravopningi.

⁴⁷Og Maria Magdalena og Joses-Maria såg staden der han vart lagd.