Johannes 4 Comparison: Norsk vs Norwegian
Johannes 4
1Da nu Herren fikk vite at fariseerne hadde hørt at Jesus vant flere disipler og døpte flere enn Johannes
2- dog var det ikke Jesus selv som døpte, men hans disipler -
3da forlot han Judea og drog atter bort til Galilea.
4Han måtte da reise gjennem Samaria.
5Så kom han til en by i Samaria, som heter Sykar, nær ved det stykke land som Jakob gav sin sønn Josef;
6og der var Jakobs brønn. Jesus, som var trett av reisen, satt nu der ved brønnen; det var omkring den sjette time.
7En kvinne fra Samaria kommer for å dra op vann. Jesus sier til henne: Gi mig å drikke!
8Hans disipler var gått bort til byen for å kjøpe mat.
9Den samaritanske kvinne sier da til ham: Hvorledes kan du som er jøde, be mig, en samaritansk kvinne, om å få drikke? - for jøder har ikke samkvem med samaritaner.
10Jesus svarte og sa til henne: Kjente du Guds gave, og visste du hvem det er som sier til dig: Gi mig å drikke! da hadde du bedt ham, og han hadde gitt dig levende vann.
11Kvinnen sier til ham: Herre! du har jo ikke noget å dra op vann med, og brønnen er dyp; hvor har du da det levende vann fra?
12Du er da vel ikke større enn vår far Jakob, som gav oss brønnen og selv drakk av den, han og hans sønner og hans fe?
13Jesus svarte og sa til henne: Enhver som drikker av dette vann, skal tørste igjen;
14men den som drikker av det vann jeg vil gi ham, skal aldri i evighet tørste, men det vann jeg vil gi ham, blir i ham en kilde med vann som veller frem til evig liv.
15Kvinnen sier til ham: Herre! gi mig dette vann, så jeg kan slippe å tørste og å gå hit for å dra op vann!
16Han sier til henne: Gå avsted, kall på din mann, og kom så hit!
17Kvinnen svarte: Jeg har ingen mann. Jesus sa til henne: Med rette sa du: Jeg har ingen mann;
18for du har hatt fem menn, og den du nu har, er ikke din mann. Der talte du sant.
19Kvinnen sier til ham: Herre! jeg ser at du er en profet.
20Våre fedre tilbad på dette fjell, og I sier at i Jerusalem er det sted hvor en skal tilbede.
21Jesus sier til henne: Tro mig, kvinne! den time kommer da I hverken skal tilbede Faderen på dette fjell eller i Jerusalem.
22I tilbeder det I ikke kjenner, vi tilbeder det vi kjenner; for frelsen kommer fra jødene;
23men den time kommer, og er nu, da de sanne tilbedere skal tilbede Faderen i ånd og sannhet; for det er sådanne tilbedere Faderen vil ha.
24Gud er ånd, og de som tilbeder ham, bør tilbede i ånd og sannhet.
25Kvinnen sier til ham: Jeg vet at Messias kommer, det er utlagt: Kristus; når han kommer, skal han forkynne oss alt.
26Jesus sier til henne: Det er mig, jeg som taler med dig!
27Og i det samme kom hans disipler, og de undret sig over at han talte med en kvinne; dog sa ingen: Hvad vil du henne, eller: hvorfor taler du med henne?
28Kvinnen lot da sin vannkrukke stå og gikk bort til byen og sa til folket der:
29Kom og se en mann som har sagt mig alt jeg har gjort! Han skulde vel ikke være Messias?
30De gikk ut av byen og var på veien til ham.
31Imens bad disiplene ham og sa: Rabbi, et!
32Men han sa til dem: Jeg har mat å ete som I ikke vet om.
33Disiplene sa da til hverandre: Skulde nogen ha båret mat til ham?
34Jesus sier til dem: Min mat er å gjøre hans vilje som har sendt mig, og å fullføre hans gjerning.
35Sier ikke I at det ennu er fire måneder, så kommer høsten? Se, jeg sier eder: Løft eders øine og se markene, de er alt hvite til høsten!
36Den som høster, får lønn og samler frukt til evig liv, forat både den som sår og den som høster, kan glede sig sammen;
37for her er det et sant ord at en sår og en annen høster.
38Jeg har utsendt eder for å høste det som ikke I har arbeidet med; andre har arbeidet, og I er kommet inn i deres arbeid.
39Men mange av samaritanene fra den by trodde på ham for kvinnens ords skyld, da hun vidnet: Han har sagt mig alt jeg har gjort.
40Da nu samaritanene kom til ham, bad de ham bli hos dem; og han blev der to dager.
41Og mange flere trodde for hans ords skyld,
42og de sa til kvinnen: Nu tror vi ikke lenger for din tales skyld; for vi har selv hørt, og vi vet nu at han sannelig er verdens frelser.
43Efter de to dager drog han derfra til Galilea;
44for Jesus vidnet selv at en profet blir ikke aktet på sitt eget hjemsted.
45Da han nu kom til Galilea, tok galileerne imot ham, fordi de hadde sett alt det han hadde gjort i Jerusalem på høitiden; for også de var kommet til høitiden.
46Han kom da atter til Kana i Galilea, der hvor han hadde gjort vann til vin. Og det var en kongens mann i Kapernaum, som hadde en syk sønn;
47da han fikk høre at Jesus var kommet fra Judea til Galilea, drog han til ham og bad at han vilde komme ned og helbrede hans sønn; for han var nær ved å dø.
48Jesus sa da til ham: Uten at I ser tegn og under, tror I ikke.
49Kongens mann sier til ham: Herre! kom ned før mitt barn dør!
50Jesus sier til ham: Gå hjem, din sønn lever! Mannen trodde det ord Jesus sa til ham, og gikk.
51Da han nu alt var på hjemveien, møtte hans tjenere ham og fortalte at hans barn levde.
52Han spurte dem da om den time da det var blitt bedre med ham; de sa til ham: Igår ved den syvende time forlot feberen ham.
53Faren skjønte da at det var den time da Jesus sa til ham: Din sønn lever; og han trodde selv, og hele hans hus.
54Dette var det annet tegn som Jesus gjorde da han var kommet fra Judea til Galilea.
Johannes 4
1Då no Jesus fekk vita at farisæarane hadde høyrt han vann fleire læresveinar og døypte fleire enn Johannes
2- endå det var ikkje Jesus sjølv som døypte, men læresveinarne hans -
3so tok han ut frå Judæa og for til Galilæa att.
4Han laut fara gjenom Samaria,
5og kom då til ein by i Samaria som heiter Sykar og ligg tett ved den marki som Jakob gav Josef, son sin.
6Der var Jakobs-kjelda. Jesus var trøytt etter ferdi, og sette seg beint ned der innmed kjelda; det var ikring den sette timen.
7Då kjem det ei kvinna frå Samaria og vil draga upp vatn. Jesus segjer til henne: «Lat meg få drikka!»
8For læresveinarne hans hadde gjenge inn til byen og skulde kjøpa mat.
9«Korleis hev det seg,» segjer den samaritanske kvinna, «at du, som er jøde, bed meg, ei samaritansk kvinna, um drikka?» - for jødarne hev ikkje nokoslag samlag med samaritanarne.
10Jesus svara: «Dersom du kjende Guds gåva, og visste kven han er, han som bed deg um drikka, so bad du honom, og han gav deg livande vatn.»
11«Herre,» segjer kvinna, «du hev ingen ting å draga upp med, og brunnen er djup! Kvar hev du då det livande vatnet frå?
12Er då du større enn Jakob, ættfaren vår, som hev gjeve oss brunnen? han hev sjølv drukke av honom, og sønerne og feet hans med.»
13Jesus svara: «Kvar den som drikk av dette vatnet, vert tyrst att,
14men den som drikk av det vatnet eg vil gjeva honom, vert aldri tyrst meir; for det vatnet eg gjev honom, vert i honom til ei kjelda med vatn som vell upp til ævelegt liv.»
15«Herre,» sagde kvinna, «gjev meg det vatnet, so eg ikkje vert tyrst meir, og ikkje treng koma alt hit og draga upp vatn!»
16Han segjer til henne: «Gakk og henta mannen din, og kom hit att!»
17«Eg hev ingen mann,» svara kvinna. «Det er rett som du segjer, at du ikkje hev nokon mann,» sagde Jesus;
18«for du hev havt fem menner, og den du hev no, er ikkje din mann. No sagde du sant.»
19«Herre, eg ser at du er ein profet!» sagde kvinna.
20«Federne våre tilbad Gud på dette fjellet, og de segjer at det er i Jerusalem ein skal tilbeda honom.»
21Jesus segjer til henne: «Tru meg, kvinna; det kjem ei tid då de ikkje skal tilbeda Faderen på dette fjellet og ikkje i Jerusalem heller.
22De tilbed det de ikkje kjenner, me tilbed det me kjenner; for frelsa kjem frå jødarne.
23Men det kjem ei tid, og ho hev alt kome, då dei rette tilbedarane skal tilbeda Faderen i ånd og sanning; for slike tilbedarar er det Faderen vil hava.
24Gud er ånd, og dei som tilbed honom, lyt tilbeda i ånd og sanning.»
25Kvinna segjer til honom: «Eg veit at Messias kjem» - Messias er det same som Kristus -; «når han kjem, skal han læra oss alt.»
26Jesus segjer til henne: «Det er eg - eg som talar med deg.»
27I det same kom læresveinarne hans. Dei undra seg yver at han tala med ei kvinna; like vel var det ingen som sagde: «Kva vil du henne?» eller: «Kvi talar du med henne?»
28So let kvinna vatskrukka si standa, og gjekk av stad til byen og sagde til folki:
29«Kom, so skal de sjå ein mann som hev sagt meg alt eg hev gjort! Skal tru han er Messias?»
30Då gjekk dei ut or byen. Med dei var på vegen til honom,
31bad læresveinarne honom: «Et, rabbi!»
32Han svara: «Eg hev ein mat som ikkje de veit um.»
33Då sagde læresveinarne seg imillom: «Tru nokon hev bore mat til honom?»
34Jesus segjer til deim: «Min mat er at eg gjer det han vil som sende meg, og fullfører hans verk.
35Segjer ikkje de: «Det er endå fire månader fyrr hausten kjem?» Men høyr kva eg segjer dykk: Lyft upp augo dykkar og skoda åkrane, korleis dei alt gulnar mot hausten.
36Den som haustar fær løn, og samlar grøda til ævelegt liv, so dei skal få gleda seg saman både den som sår og den som haustar.
37For her høver det ordet: «Det er ein som sår og ein annan som haustar.»
38Eg hev sendt dykk ut til å hausta det som de ikkje hev havt noko arbeidt med; andre hev havt arbeidet, og de hev gjenge inn i arbeidet deira.»
39Det var mange av samaritanarne frå den byen som trudde på honom for det som kvinna hadde sagt då ho vitna: «Han hev sagt meg alt eg hev gjort!»
40Då no samaritanarne kom til honom, bad dei at han vilde vera hjå deim, og han vart verande der tvo dagar.
41Og mange fleire trudde for skuld ordet han tala,
42og dei sagde til kvinna: «No trur me ’kje lenger for skuld det du hev tala; for me hev sjølve høyrt honom og veit no for visst at han er den som skal frelsa verdi.»
43Då dei tvo dagarne var lidne, tok han ut derifrå og for til Galilæa;
44for Jesus vitna sjølv at ein profet vert ikkje æra i sitt eige fedreland.
45Då han no kom til Galilæa, tok galilæarane vel imot honom; dei hadde set alt det han gjorde i Jerusalem på høgtidi; for dei var sjølve komne til høgtidi.
46So kom han då atter til Kana i Galilæa, der han hadde gjort vatn til vin. I Kapernaum var det ein kongsmann som hadde ein sjuk son.
47Då han fekk høyra at Jesus hadde teke ut frå Judæa og var komen til Galilæa, gjekk han til honom og bad at han vilde koma ned og lækja son hans; for han låg på det siste.
48Jesus svara: «Ser de ’kje teikn og under, so trur de ikkje.»
49Kongsmannen segjer til honom: «Herre, kom ned innan barnet mitt døyr!»
50Jesus segjer til honom: «Gakk heim att! Son din liver.» Mannen trudde det Jesus sagde til honom og gjekk.
51Då han alt var på heimvegen, kom tenarane hans imot honom og sagde at guten hans livde.
52So spurde han deim kva tid det hadde vorte betre med honom. «I går den sjuande timen slepte sotti honom,» sagde dei.
53Då skyna faren at det var i den same timen som Jesus hadde sagt til honom: «Son din liver,» og han trudde, både han og heile hans hus.
54Dette var det andre teiknet Jesus gjorde då han no atter kom frå Judæa til Galilæa.
Understanding Norsk vs Norwegian in Johannes 4
Norsk (Norsk)
En eldre norsk oversettelse.
Norwegian
En historisk og respektert norsk oversettelse.
You are viewing a side-by-side comparison of Johannes 4 in the Norsk and Norwegian. Comparing these two versions can help shed light on the nuances of the original text.
Key Comparison: Johannes 4:16
"Han sier til henne: Gå avsted, kall på din mann, og kom så hit!"
"Han segjer til henne: «Gakk og henta mannen din, og kom hit att!»"
