Job 42 Comparison: Norsk vs Norwegian

Job 42

¹Da svarte Job Herren og sa:

²Jeg vet at du kan alt, og at ingen tanke er umulig å utføre for dig.

³Hvem er den som vil formørke ditt råd i uforstand? Derfor må jeg si: Jeg har talt om det jeg ikke forstod, om det som var mig for underlig, og som jeg ikke skjønte.

⁴Men hør nu, så vil jeg tale! Jeg vil spørre dig, og du skal lære mig.

⁵Bare hvad ryktet meldte, hadde jeg hørt om dig; men nu har mitt øie sett dig.

⁶Derfor kaller jeg alt tilbake og angrer i støv og aske.

⁷Da Herren hadde talt disse ord til Job, sa han til Elifas fra Teman: Min vrede er optendt mot dig og dine to venner; for I har ikke talt rett om mig, som min tjener Job.

⁸Ta derfor syv okser og syv værer og gå til min tjener Job og ofre dem som brennoffer for eder! Og min tjener Job skal bede for eder; bare ham vil jeg bønnhøre, så jeg ikke gjør med eder efter eders uforstand; for I har ikke talt rett om mig, som min tjener Job.

⁹Så gikk Elifas fra Teman og Bildad fra Suah og Sofar fra Na'ama og gjorde som Herren hadde talt til dem; og Herren bønnhørte Job.

¹⁰Og Herren gjorde ende på Jobs ulykke, da han bad for sine venner; og Herren øket alt det Job hadde hatt, til det dobbelte.

¹¹Og alle hans brødre kom til ham, og alle hans søstre og alle som hadde kjent ham før, og de åt med ham i hans hus og viste ham medynk og trøstet ham for all den ulykke Herren hadde latt komme over ham; og de gav ham hver en kesitte og hver en gullring.

¹²Og Herren velsignet Jobs siste dager mere enn hans første, og han fikk fjorten tusen får og seks tusen kameler og tusen par okser og tusen aseninner.

¹³Og han fikk syv sønner og tre døtre.

¹⁴Den ene datter kalte han Jemima, den annen Kesia og den tredje Keren-Happuk.

¹⁵Så fagre kvinner som Jobs døtre fantes ikke i hele landet; og deres far gav dem arv blandt deres brødre.

¹⁶Derefter levde Job hundre og firti år, og han så sine barn og barnebarn i fjerde ledd.

¹⁷Og Job døde, gammel og mett av dager.

Job 42

¹Då svara Job Herren og sagde:

²«Eg skynar at du allting kann; for deg er ingen plan umogleg.

³Kven vil uvitug myrkja rådgjerd? Eg tala som ein fåvis mann um under som eg ikkje fata.

⁴Å høyr no, lat meg få tala! Eg vil deg spyrja, lær du meg!

⁵Fyrr høyrd’ eg berre gjete deg, no ser eg deg med eigne augo.

⁶Difor eg tek det i meg att og tregar djupt i mold og oska.»

⁷Då no Herren hadde tala desse ordi til Job, sagde han til Elifaz frå Teman: «Eg er harm på deg og dei tvo venerne dine, av di de hev ikkje tala rett um meg soleis som Job, tenaren min.

⁸Tak difor sju uksar og sju verar, og gakk til Job, tenaren min, og ofra brennoffer for dykk; og lat Job, tenaren min, beda for dykk! For berre honom vil eg taka til nåde, so eg ikkje gjer ulukka på dykk, for de ikkje hev tala rett um meg soleis som Job, tenaren min.»

⁹Og Elifaz frå Teman og Bildad frå Suah og Sofar frå Na’ama gjekk av stad og gjorde so som Herren hadde sagt til deim, og Herren høyrde Jobs bøn.

¹⁰No vende Herren lagnaden for Job, då han bad for venerne sine; og alt det Job hadde ått, fekk han tvifald att.

¹¹Og alle brørne og systerne hans kom til honom, og like eins alle dei kjenningar han fyrr hadde havt, og dei åt og drakk med honom i huset hans. Og synte honom medynk og trøysta honom for all den ulukka som Herren ført yver honom, og kvar av deim gav honom ein gullpening og ein gullring.

¹²Og Herren velsigna den siste livetidi åt Job meir enn den fyrste; han fekk fjortan tusund sauer og seks tusund kamelar og tusund par uksar og tusund asnor.

¹³Og han fekk sju søner og tri døtter;

¹⁴den eine av deim kalla han Jemima, den andre Kesia og den tridje Keren-Happuk.

¹⁵Det fanst ikkje so væne kvinnor i heile landet som døtterne åt Job, og far deira let deim erva til liks med brørne deira.

¹⁶Etter dette livde Job hundrad og fyrti år, og såg born og barneborn, fire ættleder.

¹⁷Og Job døydde gamall og mett av dagar.