Galaterne 1 Comparison: Norsk vs Norwegian

Galaterne 1

¹Paulus, apostel, ikke av mennesker eller ved noget menneske, men ved Jesus Kristus og Gud Fader, som opvakte ham fra de døde,

²og alle de brødre som er hos mig - til menighetene i Galatia:

³Nåde være med eder og fred fra Gud Fader og vår Herre Jesus Kristus,

⁴han som gav sig selv for våre synder for å fri oss ut av den nærværende onde verden efter vår Guds og Faders vilje;

⁵ham være æren i all evighet! Amen.

⁶Jeg undrer mig over at I så snart vender eder bort fra ham som kalte eder ved Kristi nåde, til et annet evangelium,

⁷skjønt der ikke er noget annet; det er bare nogen som forvirrer eder og vil forvrenge Kristi evangelium.

⁸Men selv om vi eller en engel fra himmelen forkynner eder et annet evangelium enn det som vi har forkynt eder, han være forbannet!

⁹Som vi før har sagt, så sier jeg og nu igjen: Om nogen forkynner eder et annet evangelium enn det som I har mottatt, han være forbannet!

¹⁰Taler jeg nu mennesker til vilje, eller Gud? eller søker jeg å tekkes mennesker? Søkte jeg ennu å tekkes mennesker, da var jeg ikke Kristi tjener.

¹¹Jeg kunngjør eder, brødre, at det evangelium som er blitt forkynt av mig, ikke er menneske-verk;

¹²for heller ikke jeg har mottatt det eller lært det av noget menneske, men ved Jesu Kristi åpenbaring.

¹³I har jo hørt hvorledes jeg fordum levde som jøde, at jeg over all måte forfulgte Guds menighet og ødela den,

¹⁴og jeg gikk videre i jødedommen enn mange jevnaldrende i mitt folk, jeg var enda mere nidkjær for mine fedrene lærdommer.

¹⁵Men da han som utvalgte mig fra mors liv og kalte mig ved sin nåde,

¹⁶efter sin vilje åpenbarte sin Sønn i mig, forat jeg skulde forkynne evangeliet om ham blandt hedningene, da samrådde jeg mig ikke med kjød og blod,

¹⁷heller ikke drog jeg op til Jerusalem til dem som var apostler før mig; men jeg drog straks bort til Arabia og vendte tilbake til Damaskus.

¹⁸Siden, tre år efter, drog jeg op til Jerusalem for å bli kjent med Kefas, og jeg blev femten dager hos ham;

¹⁹men nogen annen av apostlene så jeg ikke, uten Jakob, Herrens bror.

²⁰Det jeg her skriver til eder - se, det vet Gud at jeg ikke lyver!

²¹Derefter kom jeg til Syrias og Kilikias bygder.

²²Jeg var av utseende ukjent for de kristne menigheter i Judea;

²³de hadde bare hørt si: Han som før forfulgte oss, han forkynner nu den tro som han før vilde utrydde;

²⁴og de priste Gud for mig.

Galaterne 1

¹Paulus, apostel, ikkje av menneskje og ikkje ved noko menneskje, men ved Jesus Kristus og Gud Fader, som vekte honom upp frå dei daude,

²og alle brørne som er hjå meg - til kyrkjelydarne i Galatia:

³Nåde vere med dykk og fred frå Gud Fader og vår Herre Jesus Kristus,

⁴som gav seg sjølv for våre synder, so han kunde fria oss ut or den noverande vonde verdi etter vår Gud og Faders vilje;

⁵honom vere æra i all æve! Amen.

⁶Eg undrast på at de so snøgt vender dykk frå honom som kalla dykk ved Kristi nåde, til eit anna evangelium,

⁷endå det ikkje finst noko anna, det er berre sume som forviller dykk og vil forvenda Kristi evangelium.

⁸Men um so me eller ein engel frå himmelen forkynner dykk eit anna evangelium enn det som me hev forkynt dykk, han vere bannstøytt!

⁹Som me hev sagt fyrr, so segjer eg no på nytt: Um nokon forkynner dykk eit anna evangelium enn det som de tok imot, han vere bannstøytt!

¹⁰Talar eg no menneskje eller Gud til viljes, eller søkjer eg å gjera menneskje til lags? Vilde eg enno gjera menneskje til lags, var eg ikkje Kristi tenar.

¹¹Eg kunngjer dykk, brør, at det evangelium som eg hev forkynt, er ikkje menneskjeverk;

¹²for ikkje eg heller fekk det eller lærde det av noko menneskje, men ved Jesu Kristi openberring.

¹³For de hev høyrt mi framferd fyrr, medan eg var jøde, at eg forfylgde Guds kyrkja ovleg hardt og tynte henne;

¹⁴og i jødedomen gjekk eg lenger enn mange av jamaldringarne mine i mitt folk, med di eg var endå meir ihuga for mine fedre-lærdomar.

¹⁵Men då det tektest honom som valde meg ut alt frå mors liv og kalla meg ved sin nåde,

¹⁶å openberra sin Son i meg, at eg skulde forkynna evangeliet um honom millom heidningarne, då samrådde eg meg ikkje med kjøt og blod

¹⁷og drog ikkje heller upp til Jerusalem til deim som var apostlar fyre meg; men eg for straks burt til Arabia og vende um att til Damaskus.

¹⁸Sidan, tri år etter, for eg upp til Jerusalem og vilde verta kjend med Kefas, og hjå honom vart eg verande femtan dagar.

¹⁹Men nokon annan av apostlarne såg eg ikkje, utan Jakob, Herrens bror.

²⁰Det som eg skriv til dykk - sjå, Gud veit at eg ikkje lyg det.

²¹So kom eg til bygderne i Syria og Kilikia.

²²Men av åsyn var eg ukjend for dei kristne kyrkjelydarne i Judæa.

²³Dei hadde berre høyrt gjete: «Han som fyrr forfylgde oss, han forkynner no den trui som han fyrr øydde ut.»

²⁴Og dei lova Gud for meg.