Filipperne 2 Comparison: Norsk vs Norwegian

Filipperne 2

¹Er det da nogen trøst i Kristus, er det nogen kjærlighetens husvalelse, er det noget Åndens samfund, er det nogen medfølelse og barmhjertighet,

²da gjør min glede fullkommen, så I har det samme sinn, idet I har den samme kjærlighet og med én sjel har det ene sinn,

³ikke gjør noget av trettesyke eller lyst til tom ære, men i ydmykhet akter hverandre høiere enn eder selv,

⁴og ikke ser hver på sitt eget, men enhver også på andres beste.

⁵La dette sinn være i eder, som og var i Kristus Jesus,

⁶han som, da han var i Guds skikkelse, ikke aktet det for et rov å være Gud lik,

⁷men av sig selv gav avkall på det og tok en tjeners skikkelse på sig, idet han kom i menneskers lignelse,

⁸og da han i sin ferd var funnet som et menneske, fornedret han sig selv, så han blev lydig inntil døden, ja korsets død.

⁹Derfor har og Gud høit ophøiet ham og gitt ham det navn som er over alt navn,

¹⁰så at i Jesu navn skal hvert kne bøie sig, deres som er i himmelen og på jorden og under jorden,

¹¹Og hver tunge bekjenne at Jesus Kristus er Herre, til Gud Faders ære.

¹²Derfor, mine elskede, likesom I alltid har vært lydige, så arbeid, ikke bare som i mitt nærvær, men nu meget mere i mitt fravær, på eders frelse med frykt og beven;

¹³for Gud er den som virker i eder både å ville og å virke til hans velbehag.

¹⁴Gjør alt uten knurr og tvil,

¹⁵forat I kan være ustraffelige og rene, Guds ulastelige barn midt iblandt en vanartet og vrang slekt, iblandt hvilken I viser eder som lys i verden,

¹⁶idet I holder frem livets ord, til ros for mig på Kristi dag, at jeg ikke har løpet forgjeves eller arbeidet forgjeves.

¹⁷Men om jeg og blir ofret mens jeg gjør altertjeneste og bærer eders tro frem som offer, så gleder jeg mig, og gleder mig sammen med eder alle;

¹⁸i like måte gled også I eder, og gled eder sammen med mig!

¹⁹Jeg har det håp i den Herre Jesus at jeg snart kan sende Timoteus til eder, forat også jeg kan bli ved godt mot, når jeg får vite hvorledes det er med eder.

²⁰For jeg har ingen likesinnet, som opriktig kan ha omsorg for eder;

²¹for de søker alle sitt eget, ikke det som hører Kristus Jesus til;

²²men hans prøvede troskap kjenner I, at likesom en sønn tjener sin far, således har han tjent med mig for evangeliet.

²³Ham håper jeg altså å sende straks jeg ser utgangen på min sak.

²⁴Men jeg har den tillit i Herren at jeg og selv skal komme snart.

²⁵Og Epafroditus, min bror og medarbeider og medstrider og eders utsending og tjener til å råde bot på min trang, har jeg funnet det nødvendig å sende til eder,

²⁶da han lengtes efter eder alle og var urolig i hu fordi I hadde hørt at han var blitt syk.

²⁷For han blev virkelig syk, døden nær; men Gud miskunnet sig over ham, dog ikke bare over ham, men også over mig forat jeg ikke skulde ha sorg på sorg.

²⁸Derfor sender jeg ham dess snarere, forat I kan glede eder ved å se ham igjen, og jeg være mere fri for sorg.

²⁹Ta derfor imot ham i Herren med all glede, og hold slike i ære;

³⁰for det var for Kristi gjernings skyld han kom døden nær, da han våget sitt liv for å utfylle savnet av eder i tjenesten mot mig.

Filipperne 2

¹Er det då nokor trøyst i Kristus, er det nokor hugsvaling i kjærleik, er det noko samfund i Anden, er det nokor medkjensla og miskunn:

²so gjer mi gleda fullkomi, so de hev same hug, med di de hev same kjærleiken og samlyndte hev den eine hugen,

³ikkje gjer noko av stridssykja eller lyst til tom æra, men i audmykt vyrder kvarandre høgre enn dykk sjølve.

⁴Sjå ikkje kvar på sin eigen bate, men kvar på baten til dei andre og!

⁵Lat dette huglaget vera i dykk, som og var i Kristus Jesus,

⁶han som, då han var i Guds skapnad, ikkje heldt det for eit ran å vera Gud lik,

⁷men gav sjølv avkall på det og tok ein tenars skapnad på seg, med di han kom i likning med menneskje, og då han i åtferd var funnen som eit menneskje,

⁸nedra han seg sjølv, so han vart lydug alt til dauden, ja til dauden på krossen.

⁹Difor hev og Gud storleg upphøgt honom og gjeve honom det namn som er yver kvart eit namn,

¹⁰so i Jesu namn skal kvart kne bøygja seg, deira som er i himmelen og på jordi og under jordi,

¹¹og kvar tunga skal sanna at Jesus Kristus er Herre, til Gud Faders æra.

¹²Difor, mine kjære, liksom de alltid hev vore lyduge, so arbeid, ikkje berre som i mitt nærvære, men no endå meir i mitt fråvære, på dykkar frelse med age og otte!

¹³For Gud er den som verkar i dykk både å vilja og verka for sin gode vilje.

¹⁴Gjer alt utan murring og tvilsmål,

¹⁵so de kann vera lastelause og reine, Guds ulastande born midt i ei ukyndt og rangsnudd ætt, der de syner dykk som ljos i verdi,

¹⁶med di de held fram livsens ord, meg til ros på Kristi dag, at eg ikkje hev laupe til unyttes eller arbeidt til unyttes.

¹⁷Men um eg og vert ofra, medan eg gjer altartenesta og ber dykkar tru fram til offer, so gled eg meg og gled meg saman med dykk alle.

¹⁸Gled og de dykk like eins, og gled dykk saman med meg!

¹⁹Eg hev den voni i Herren Jesus, at eg snart kann senda Timoteus til dykk, so eg og kann verta glad i hug, når eg fær vita korleis det er med dykk.

²⁰For eg hev ingen med slikt eit lynde, som so ærleg kann hava umsut for dykk.

²¹For dei søkjer alle sitt eige, ikkje det som høyrer Jesus Kristus til;

²²men hans prøvde truskap kjenner de, at liksom ein son tenar far sin, so hev han tent med meg for evangeliet.

²³Honom vonar eg då å kunna senda straks når eg ser utgangen på saki mi.

²⁴Men eg hev den tillit i Herren at eg og sjølv skal koma snart.

²⁵Eg fann det naudsynleg å senda til dykk Epafroditus, min bror og medarbeidar og medstridsmann og dykkar sendemann og tenar til hjelp for mi trong,

²⁶av di han lengta etter dykk alle, og var ottefull for di de hadde høyrt at han var sjuk.

²⁷For han var verkeleg sjuk og dauden nær; men Gud gjorde miskunn mot honom, ja, ikkje berre mot honom, men mot meg og, so eg ikkje skulde hava sorg på sorg.

²⁸Difor sender eg honom so mykje snarare, at de kann gleda dykk ved å sjå honom att, og eg vera meir sutlaus.

²⁹Tak då imot han i Herren med all gleda, og haldt slike i æra!

³⁰For for Kristi gjerning skuld kom han dauden nær, då han ikkje vyrde sitt liv, so han kunde bøta på saknaden av dykk ved tenesta mot meg.