1. Korinterbrev 1 Comparison: Norsk vs Norwegian

1. Korinterbrev 1

¹Paulus, ved Guds vilje kalt til Kristi Jesu apostel, og broderen Sostenes

²- til den Guds menighet som er i Korint, helligede i Kristus Jesus, kalte, hellige, tillikemed alle dem som på ethvert sted påkaller vår Herre Jesu Kristi navn, deres og vår:

³Nåde være med eder og fred fra Gud vår Fader og den Herre Jesus Kristus!

⁴Jeg takker alltid min Gud for eder, for den Guds nåde som er eder gitt i Kristus Jesus,

⁵at I i ham er gjort rike på alt, på all lære og all kunnskap,

⁶likesom Kristi vidnesbyrd er blitt rotfestet i eder,

⁷så at det ikke fattes eder på nogen nådegave mens I venter på vår Herre Jesu Kristi åpenbarelse,

⁸han som også skal styrke eder inntil enden, så I må være ulastelige på vår Herre Jesu Kristi dag.

⁹Gud er trofast, han ved hvem I blev kalt til samfund med hans Sønn, Jesus Kristus, vår Herre.

¹⁰Men jeg formaner eder, brødre, ved vår Herre Jesu Kristi navn at I alle må føre den samme tale, og at det ikke må være splid iblandt eder, men at I må være fast forenet i samme sinn og i samme mening.

¹¹For det er av Kloes folk blitt mig fortalt om eder, mine brødre, at det er tretter iblandt eder.

¹²Jeg mener dette at enhver av eder sier: Jeg holder mig til Paulus; jeg til Apollos; jeg til Kefas; jeg til Kristus.

¹³Er Kristus blitt delt? var det Paulus som blev korsfestet for eder, eller var det til Paulus' navn I blev døpt?

¹⁴Jeg takker Gud at jeg ikke har døpt nogen av eder uten Krispus og Gajus,

¹⁵for at ikke nogen skal si at I blev døpt til mitt navn.

¹⁶Dog har jeg også døpt Stefanas' hus; ellers vet jeg ikke av at jeg har døpt nogen annen.

¹⁷For Kristus har ikke utsendt mig for å døpe, men for å forkynne evangeliet, ikke med vise ord, for at Kristi kors ikke skulde tape sin kraft.

¹⁸For ordet om korset er vel en dårskap for dem som går fortapt, men for oss som blir frelst, er det en Guds kraft;

¹⁹for det er skrevet: Jeg vil ødelegge de vises visdom, og de forstandiges forstand vil jeg gjøre til intet.

²⁰Hvor er en vismann, hvor er en skriftlærd, hvor er en gransker i denne verden? har ikke Gud gjort verdens visdom til dårskap?

²¹For eftersom verden ikke ved sin visdom kjente Gud i Guds visdom, var det Guds vilje ved forkynnelsens dårskap å frelse dem som tror,

²²eftersom både jøder krever tegn og grekere søker visdom,

²³men vi forkynner Kristus korsfestet, for jøder et anstøt og for hedninger en dårskap,

²⁴men for dem som er kalt, både jøder og grekere, forkynner vi Kristus, Guds kraft og Guds visdom.

²⁵For Guds dårskap er visere enn menneskene, og Guds svakhet er sterkere enn menneskene.

²⁶For legg merke til eders kall, brødre, at ikke mange vise efter kjødet blev kalt, ikke mange mektige, ikke mange høibårne;

²⁷men det som er dårlig i verden, det utvalgte Gud sig for å gjøre de vise til skamme, og det som er svakt i verden, det utvalgte Gud sig for å gjøre det sterke til skamme,

²⁸og det som er lavt i verden, og det som er ringeaktet, det utvalgte Gud sig, det som ingenting er, for å gjøre til intet det som er noget,

²⁹forat intet kjød skal rose sig for Gud.

³⁰Men av ham er I i Kristus Jesus, som er blitt oss visdom fra Gud og rettferdighet og helliggjørelse og forløsning,

³¹forat, som skrevet er: Den som roser sig, han rose sig i Herren!

1. Korinterbrev 1

¹Paulus, ved Guds vilje kalla til Kristi Jesu apostel, og broderen Sostenes

²til Guds kyrkjelyd som er i Korint, deim som er helga i Kristus Jesus, som er kalla, heilage, med alle deim som på kvar stad påkallar vår Herre Jesu Kristi namn, både deira og vår.

³Nåde vere med dykk og fred frå Gud, vår Fader, og Herren Jesus Kristus!

⁴Eg takkar alltid min Gud for dykk, for den Guds nåde som er dykk gjeven i Kristus Jesus,

⁵at de i honom er gjorde rike i alt, på all læra og i all kunnskap,

⁶liksom Kristi vitnemål er stadfest hjå dykk,

⁷so at det ikkje vantar dykk på nokor nådegåva, medan de ventar på vår Herre Jesu Kristi openberring,

⁸han som og skal stadfesta dykk til enden, so de må vera ulastande på vår Herre Jesu Kristi dag.

⁹Gud er trufast, han som de vart kalla ved til samfund med hans Son Jesus Kristus, vår Herre.

¹⁰Men eg legg dykk på hjarta, brør, i vår Herre Jesu Kristi namn, at de alle må vera samtykte i dykkar tale, og at de ikkje må vera usamtykkje millom dykk, men at de må vera fullt sameina i same hugen og i same tanken.

¹¹For av huslyden hennar Kloe er det fortalt meg um dykk, mine brør, at det er kivsmål millom dykk.

¹²Det er dette eg meiner, at kvar av dykk segjer: «Eg held meg til Paulus,» «eg til Apollos,» «eg til Kefas,» «eg til Kristus.»

¹³Er Kristus sundskift? Er Paulus krossfest for dykk? Eller er det døypte til Paulus’ namn?

¹⁴Eg takkar Gud, at eg ikkje hev døypt nokon av dykk utan Krispus og Gaius,

¹⁵so ikkje nokon skal segja, at de vart døypte til mitt namn.

¹⁶Men det er sant, eg døypte og Stefanas’ hus. Elles veit eg ikkje, at eg hev døypt nokon annan.

¹⁷For Kristus sende meg ikkje ut til å døypa, men til å forkynna evangeliet, ikkje med vise ord, so Kristi kross ikkje skulde missa si kraft.

¹⁸For ordet um krossen er vel dårskap for deim som vert fortapte, men for oss som vert frelste, er det ei Guds kraft.

¹⁹For det stend skrive: «Eg vil tyna visdomen hjå dei vise og spilla vitet hjå dei vituge.»

²⁰Kvar er ein vismann? Kvar er ein skriftlærd? Kvar er ein granskar av denne verdi? Hev ikkje Gud gjort visdomen i verdi til dårskap?

²¹For då verdi ved sin visdom ikkje kjende Gud i Guds visdom, so fann Gud for godt ved forkynnings dårskap å frelsa deim som trur,

²²etter som både jødar krev teikn, og grækarar søkjer visdom,

²³men me forkynner Kristus krossfest, som er ei avstyggjing for jødar og ein dårskap for grækarar,

²⁴men for deim som er kalla, både jødar og grækarar, forkynner me Kristus, Guds kraft og Guds visdom.

²⁵For Guds dårskap er visare enn menneski, og Guds vanmagt er sterkare enn menneski.

²⁶Sjå då på dykkar kall, brør! at ikkje mange vise etter kjøtet vart kalla, ikkje mange megtige, ikkje mange høgætta;

²⁷men det som er dårlegt i verdi, det hev Gud valt seg ut, so han kunde gjera dei vise til skammar, og det som er veikt i verdi, det hev Gud valt seg ut, so han kunde gjera det sterke til skammar.

²⁸Og det som er lågt i verdi og vanvyrdt, det hev Gud valt seg ut, og det som er ingen ting, so han kunde gjera det til inkjes som er noko,

²⁹so ikkje noko kjøt skal rosa seg for Gud.

³⁰Men av honom er de i Kristus Jesus, som for oss hev vorte visdom frå Gud og rettferd og helging og utløysing,

³¹so at, som det stend skrive, den som rosar seg, skal rosa seg i Herren.