Jesaja 3 Comparison: Norwegian vs Norsk

Jesaja 3

¹For sjå Herren, Allhers-Herren, skal taka burt frå Jerusalem og Juda kvar studnad og stav, kvar studnad av mat, og kvar studnad av vatn,

²kjempa og stridsmann, domar og profet, spåmann og styresmann,

³femtimanns-førar og vyrdingsmann, rådsherre og handverksmeister og trollkunnig mann.

⁴Og eg skal gjeva deim unggutar til styrarar, og gutehått skal råda yver deim.

⁵Og folket - den eine skal plåga den andre, kvar ein sin granne. Guten skal setja seg upp imot den gamle, fanten imot fagnamannen.

⁶Når det då hender, at ein fær tak i ein annan i huset åt far hans, og segjer: «Du eig då ein klædnad, ver du styraren vår! Tak då rådvelde yver dette fallande riket!»

⁷då skal han svara og segja: «Eg er ingen sårlækjar, i mitt hus er korkje brød eller klæde; gjer ikkje meg til styrar yver folket!»

⁸For Jerusalem snåvar og Juda fell, av di dei i ord og gjerd stend Herren imot, og er tråssuge framfor hans herlegdoms åsyn.

⁹Sjølve andlitssvipen deira vitnar imot deim, og liksom i Sodoma talar dei utan dulsmål um syndi si. Ve deira sjæl! For dei valdar seg sjølv ulukka.

¹⁰Seg um den rettferdige at det skal ganga honom godt; frukti av si gjerning skal han njota.

¹¹Men usæl den ugudlege! honom skal det ganga ille; hans eigne gjerningar hemnar seg på honom sjølv.

¹²Styraren yver mitt folk er eit barn, og kvinnor råder yver det. Mitt folk, førarane dine fører deg vilt, og gjer vegen du skal fara til villstig.

¹³Herren hev stige fram, han vil føra sak, han stend og vil døma folki.

¹⁴Herren held rettargang med sitt folks styresmenner og hovdingar: «De hev plundra vinhagen! Ran frå fatigmannen er i husi dykkar!

¹⁵Korleis kann de soleis skamfara mitt folk og trakka dei fatige under fot?» segjer Herren, Allhers-Herren.

¹⁶Og Herren segjer: «Av di Sions døtter briskar seg og gjeng med bratt nakke og spelar med augo, og gjeng og trippar og ringlar med fotringarne sine,

¹⁷so skal Herren gjera kruna skurvut på Sions døtter, og Herren skal nækja deira blygsla.

¹⁸På den dagen tek Herren frå deim all stasen deira: Fotringar, panneband, halssylgjor,

¹⁹øyredobbor, armband, slør,

²⁰hovudpryda, fotkjedor, belte, lukteflaskor, amulettar,

²¹fingergull, naseringar,

²²høgtidsbunader, kåpor, kasteplagg, pungar,

²³speglar, serkjer, huvor, flor.

²⁴Og det skal verta illtev i staden for godange, reip i staden for belte, fleinskalle i staden for flettor, sekkjety i staden for høgtidstidsbunad og svidmerke i staden for vænleik.

²⁵Mennerne dine skal falla for sverd og kjemporne dine i krig.

²⁶Og portarne hennar skal gråta og låta, og einsleg sit ho att i gruset.»

Jesaja 3

¹For se, Herren, Israels Gud, hærskarenes Gud, tar bort fra Jerusalem og Juda støtte og stav, hver støtte av brød og hver støtte av vann,

²helt og krigsmann, dommer og profet, spåmann og eldste,

³høvedsmann over femti og hver høit aktet mann, rådsherre og håndverksmester og kyndig åndemaner.

⁴Og jeg vil sette barn til styrere over dem, og guttekåthet skal herske over dem.

⁵Blandt folket skal den ene undertrykke den andre, hver mann sin næste; den unge skal sette sig op mot den gamle, den ringeaktede mot den høit ærede.

⁶Når en da tar fatt på en annen i hans fars hus og sier: Du har en kappe, du skal være vår fyrste, og denne ruin skal være under din hånd,

⁷så skal han samme dag svare og si: Jeg vil ikke være læge, og i mitt hus er det intet brød og ingen klær; I skal ikke sette mig til folkets fyrste.

⁸For Jerusalem snubler, og Juda faller, fordi deres tunge og deres gjerninger er mot Herren, de trosser hans herlighets øine.

⁹Uttrykket i deres ansikter vidner mot dem, og om sin synd taler de åpent som folket i Sodoma, de dølger den ikke; ve deres sjeler, for de volder sig selv ulykke!

¹⁰Si om den rettferdige at det går ham godt! For han skal ete frukten av sine gjerninger.

¹¹Ve den ugudelige! Ham går det ille; for det hans hender har gjort, skal gjøres mot ham selv.

¹²Mitt folks herskere er barn, og kvinner råder over det. Mitt folk! Dine førere er forførere, og den vei du skal gå, har de ødelagt.

¹³Herren treder frem for å føre sak, og han står der for å dømme folkene.

¹⁴Herren møter i retten sitt folks eldste og dets høvdinger: I har avgnaget vingården! I har rov fra de fattige i husene hos eder!

¹⁵Hvorledes kan I tråkke mitt folk ned og knuse de fattige? sier Herren, Israels Gud, hærskarenes Gud.

¹⁶Og Herren sa: Fordi Sions døtre er overmodige og går med kneisende nakke og lar øinene løpe om, går og tripper og klirrer med sine fotringer,

¹⁷skal Herren gjøre Sions døtres isse skurvet, og Herren skal avdekke deres blusel.

¹⁸På den dag skal Herren ta bort de prektige fotringer og soler og halvmåner,

¹⁹øredobbene og kjedene og slørene,

²⁰hodeprydelsene og fotkjedene og beltene og lukteflaskene og tryllesmykkene,

²¹signetringene og neseringene,

²²høitidsklærne og kåpene og de store tørklær og pungene,

²³speilene og de fine linneter og huene og florslørene.

²⁴Og det skal skje: I stedet for balsam skal det være stank, og for belte rep, og for kunstig krusede krøller skallet hode, og for vid kappe trang sekk, brennemerke for skjønnhet.

²⁵Dine menn skal falle for sverdet, og dine helter i krigen.

²⁶Og hennes porter klager og sørger, og utplyndret sitter hun på jorden.