Forkynneren 10 Comparison: Norwegian vs Norsk

Forkynneren 10

¹Eiterflugor set illtev og æsing i salven åt salvemakeren; ein grand dårskap veg meir enn visdom, meir enn æra.

²Vismanns-hug til retta gjeng, og dåre-hug til keiva.

³Og kvar helst dåren gjeng, tryt vitet hans, og han segjer frå til kvar og ein at han er ein dåre.

⁴Um hovdings vreide reiser seg mot deg, so gakk ikkje frå din post! For roleg åtferd hindrar mange synder.

⁵Det er ei ulukka som eg hev set under soli liksom eit mistak som kjem frå ein magthavar:

⁶Dårskapen er sett i høge sessar, og rikfolk lyt sitja lågt.

⁷Eg hev set trælar på hesteryggen og hovdingar ganga på sin fot som trælar.

⁸Den som grev ei grav, kann stupa nedi, og den som riv ein mur, kann ormen stinga.

⁹Den som bryt stein, kann få mein; den som høgg ved, kann koma ut i fåre.

¹⁰Når øksi ikkje bit og han ei slipar eggi, då lyt han bruka dess meir magt. Men visdomen veit å vøla til.

¹¹Når ormen sting fyrr ein fær mana, hev manaren ingen fyremun.

¹²Ord av vismanns munn er gudlege, men lipporne på dåren gløyper honom sjølv.

¹³Dei fyrste ordi i hans munn er dårskap, og røda endar reint i arge vitløysa.

¹⁴Dåren brukar mange ord, endå ingen mann veit kva som henda skal, og kva som etter hans tid henda skal, kven kann segja honom det?

¹⁵Dåren møder seg med maset sitt, han som ikkje ein gong veit å gå til byen.

¹⁶Usælt er du land som hev eit barn til konge, og fyrstar som held etarlag um morgonen!

¹⁷Sælt er du land som hev ein adelboren konge, og fyrstar som held sine mål i rette tid på kara-vis og ei med fyll!

¹⁸Når leta rår, sig bjelkarne ned, og huset lek når henderne heng. -

¹⁹Til gaman held dei gilde, og vin gjev livet gleda, og pengar greider alt.

²⁰Ikkje ein gong i tankarne må du banna ein konge, og ikkje i ditt sengrom banna ein rikmann. For himmelens fuglar ber ljoden burt, og dei fløygde melder din tala.

Forkynneren 10

¹Giftige fluer får salvelagerens salve til å lukte ille og gjære; endog et lite grand dårskap ødelegger en mann som utmerker sig ved visdom eller ære.

²Den vises hu er vendt til høire, men dårens hu til venstre.

³Og hvor som helst dåren ferdes, fattes det ham forstand, og han lar alle merke at han er en dåre.

⁴Reiser herskerens vrede sig mot dig, så forlat ikke din post! For saktmodighet holder store synder nede.

⁵Der er et onde som jeg har sett under solen - et misgrep som utgår fra makthaveren:

⁶Dårskapen sitter i høie stillinger, mens fornemme folk må sitte lavt.

⁷Jeg har sett tjenere ride på hester og fyrster gå til fots som tjenere.

⁸Den som graver en grav, kan falle i den, og den som river et gjerde, kan bli bitt av en orm.

⁹Den som bryter sten, kan få en skade av det; den som hugger ved, kan komme i fare ved det.

¹⁰Når øksen er sløv, og han ikke har slipt eggen, så må han bruke dess større kraft; men visdom har den fordel at den gjør alt på rette måte.

¹¹Når ormen biter uten besvergelse, har tungens eier ingen nytte av den.

¹²Ord fra den vises munn er liflige, men dårens leber ødelegger ham selv.

¹³De første ord av hans munn er dårskap, og enden på hans tale er farlig galskap.

¹⁴Dåren taler mange ord, enda mennesket ikke vet hvad som skal hende, og hvem sier ham hvad som skal hende efter hans tid?

¹⁵Dårens strev tretter ham, han som ikke engang vet veien til byen.

¹⁶Ve dig, du land som har et barn til konge, og hvis fyrster holder måltid om morgenen!

¹⁷Lykkelige land som har en konge av edel ætt, og hvis fyrster holder måltid i sømmelig tid, som menn og ikke som drankere!

¹⁸Når latheten råder, synker bjelkene sammen, og lar en hendene henge, så drypper det inn i huset.

¹⁹For å more sig holder de gjestebud, og vinen legger glede over livet; alt sammen fås for penger.

²⁰Ikke engang i dine tanker må du banne kongen, og ikke engang i ditt sengkammer må du banne den rike; for himmelens fugler bærer lyden avsted, og de vingede skapninger melder dine ord.