1. Krønikebok 11

¹Då kom heile Israel i hop hjå David i Hebron og sagde: «Du veit me og du er same folket.

²Alt longe sidan, då Saul endå var konge, var du den som førde Israel. Og til deg hev Herren din Gud, sagt: «Du skal vera ein hyrding for Israel, folket mitt, ja, du skal vera ein hovding yver mitt folk Israel.»»

³Då so alle styresmennerne i Israel kom til kongen i Hebron, gjorde David eit samband med deim der i Hebron for Herrens åsyn, og sidan salva dei David til konge yver Israel, etter Herrens ord gjenom Samuel.

⁴Og David for med heile Israel til Jerusalem, det er Jebus; der var jebusitarne, som endå var att i landet.

⁵Og Jebus-buarne sagde til David: «Du kjem ikkje inn her.» Men David tok like vel Sionsborgi, det er Davidsbyen.

⁶Og David sagde: «Den som fyrst drep ein jebusit, kven det so er, han skal verta hovding og herførar.» Og Joab, son åt Seruja, kom fyrst upp, og vart då hovding.

⁷Sidan sette David seg til i borgi; difor kalla dei henne Davidsbyen.

⁸Og han bygde byen rundt umkring, frå Millo og heilt ikring, og Joab bygde upp att det andre av byen.

⁹Og Davids velde auka Davids velde stødt og stendigt, og Herren, allhers drott, var med honom.

¹⁰Og dette er dei gjævaste kjemporne hans David, som gav honom kraftig hjelp, i lag med heile Israel, til å verta konge, til å gjeva honom kongedømet hans, etter Herrens ord um Israel.

¹¹Dette er talet på kjemporne hans David: Jasobam, son til hakmoniføraren for kjemporne; han svinga spjotet sitt yver tri hundrad, som vart drepne i ein gong.

¹²Og etter han kom Eleazar, son åt Dodo, ahohiten; han var ein av dei tri kjemporne.

¹³Han var med David i Pas-Dammim, då filistarane hadde kome saman til strid, og der var ein åkerlapp fullgrodd med bygg; og folket rømde for filistarane.

¹⁴Då stødte dei seg upp midt på åkerleppen og varde honom og hogg ned filistarane, og Herren gav deim soleis ein stor siger.

¹⁵Ein gong for tri av dei tretti hovdingarne nedetter berget til David ved Adullams-helleren, medan ein flokk med filistar hadde lægra seg i Refa’imsdalen.

¹⁶Men David var den gongen i borgi, og ein av filistarvaktpost var då i Betlehem.

¹⁷Då fekk David brått ein sterk hug og sagde: «Å um einkvan vilde gjeva meg vatn å drikka utor brunnen som er attmed porten i Betlehem!»

¹⁸Då slo dei tri seg gjenom filistarlægret og auste vatn utor brunnen ved porten i Betlehem, og tok og bar det åt David. Men David vilde ikkje drikka det, men helte det ut for Herren.

¹⁹For han sagde: «Gud late det aldri koma i mine tankar at eg skulde gjera slikt! Skulde eg drikka blodet av desse mennerne som hev våga livet? For med livs vågnad hev dei bore det hit.» Han vilde ikkje drikka det. Dette hadde dei tri kjemporne gjort.

²⁰Absai, bror hans Joab, var føraren for dei tri; han svinga spjotet sitt yver tri hundrad, som vart drepne. Og han var namngjeten millom dei tri.

²¹Han var ein gong til so mykje vyrd som nokon annan i dette tritalet, og han var hovdingen deira; men endå nådde han ikkje upp til dei tri fyrste.

²²Benaja, son hans Jojada, som var son åt ein djerv og dådrik mann frå Kabse’el, han drap dei tvo Arielarne i Moab, og det var han som steig ned i brunnen ein snøversdag og slo i hel ei løva der.

²³Han felte og den risestore egyptaren som var fem alner høg. Endå egyptaren hadde eit spjot i handi som liktest stor-riven i ein vev, so gjekk han imot honom, og hadde ikkje anna til verja enn staven sin. Og han rykte spjotet ut or handi på egyptaren og drap honom med hans eige spjot.

²⁴Dette hadde Benaja Jojadason gjort. Og han var namngjeten millom dei tri kjemporne.

²⁵Ja, han var meir vyrd enn nokon av dei tretti; men upp til dei tri fyrste nådde han ikkje. Og David sette honom til hovding yver livvakti si.

²⁶Dei djerve herkjemporne var desse: Asael, bror åt Joab, Elhanan, son åt Dodo, frå Betlehem.

²⁷Sammot, haroriten. Heles, peloniten,

²⁸Ira, son åt Ikkes, frå Tekoa, Abiezer frå Anatot,

²⁹husatiten Sibbekai, ahohiten Ilai,

³⁰Maharai frå Netofa, Heled, son åt Ba’ana, frå Netofa,

³¹Itai, son åt Ribai, frå Gibea i Benjaminsfylket, Benaja frå Piraton,

³²Hurai frå Ga’asdalarne, Abiel frå Arba,

³³Azmavet frå Baharum, Eljahba, sa’alboniten,

³⁴Bene-Hasem, gizoniten, Jonatan, son åt Sage, harariten,

³⁵Ahiam, son åt Sakar, harariten, Elifal, son åt Ur,

³⁶Hefer, mekeratiten, Ahia, peloniten,

³⁷Hesro frå Karmel, Na’arai, son åt Ezbai,

³⁸Joel, bror åt Natan, Mibhar, son åt Hagri,

³⁹Selek, ammoniten, Nahrai frå Berot, våpnsvein åt Joab Serujason,

⁴⁰Ira frå Jeter, Gareb frå Jeter,

⁴¹Uria, hetiten, Zabad, son åt Ahlai,

⁴²Adina, son åt Siza, rubeniten, ein hovding millom rubenitarne, og umfram honom tretti andre,

⁴³Hanan, son åt Ma’aka, og Josafat, mitniten,

⁴⁴Uzzia frå Astera, Sama og Je’uel, søner åt Hotam, aroeriten,

⁴⁵Jediael, son åt Simri, og Joha, bror hans, tisiten,

⁴⁶Eliel Hammahavim og Jeribai og Josavja, søner åt Elna’am, og Jitma, moabiten,

⁴⁷Eliel, Obed og Ja’asiel Hammesobaja.

1. Krønikebok 11

¹Så kom hele Israel sammen hos David i Hebron og sa: Vi er jo av samme kjød og blod som du.

²Allerede for lenge siden, ennu mens Saul var konge, var det du som førte Israel ut og inn, og Herren din Gud sa til dig: Du skal vokte mitt folk Israel, og du skal være fyrste over mitt folk Israel.

³Og alle Israels eldste kom til kongen i Hebron, og David gjorde en pakt med dem i Hebron for Herrens åsyn; og de salvet David til konge over Israel efter Herrens ord ved Samuel.

⁴Så drog David og hele Israel til Jerusalem, det er Jebus; der bodde jebusittene, landets oprinnelige innbyggere.

⁵Og innbyggerne i Jebus sa til David: Du kommer aldri inn her. Men David inntok Sions borg - det er Davids stad.

⁶Og David sa: Den som først slår jebusittene, skal bli høvding og fører. Og Joab, Serujas sønn, steg først op og blev høvding.

⁷David tok sin bolig i borgen; derfor kaltes den Davids stad.

⁸Og han bygget byen rundt omkring, fra Millo og rundt omkring, og Joab bygget resten av byen op igjen.

⁹David blev større og større, og Herren, hærskarenes Gud, var med ham.

¹⁰Dette er de ypperste blandt Davids helter, som sammen med hele Israel kraftig støtet ham i hans kongedømme for å gjøre ham til konge efter Herrens ord om Israel.

¹¹Dette er Davids helter, så mange de var: Jasobam, Hakmonis sønn, høvedsmann for drabantene; han svang sitt spyd over tre hundre falne på en gang.

¹²Efter ham kom Eleasar, sønn av ahohitten Dodo; han var en av de tre helter.

¹³Han var med David i Pas-Dammim da filistrene hadde samlet sig der til strid. Der var et jorde som var fullt av bygg, og da folket flyktet for filistrene,

¹⁴stilte de sig midt på jordet og berget det og slo filistrene; og Herren gav dem en stor seier.

¹⁵Engang drog tre av de tretti høvdinger ned efter berget til David, som var i hulen ved Adullam. Filistrenes hær lå da i leir i Refa'im dalen.

¹⁶David var dengang selv i borgen, og filistrenes forpost var i Betlehem.

¹⁷Så kom det en brå lyst over David, og han sa: Hvem lar mig få vann å drikke av den brønn som er ved porten i Betlehem?

¹⁸Da brøt de tre sig igjennem filistrenes leir og øste vann op av brønnen ved Betlehems port og tok det med sig og kom til David med det; men David vilde ikke drikke det - han øste det ut for Herren.

¹⁹Og han sa: Min Gud, la det være langt fra mig å gjøre dette! Skulde jeg drikke disse menns blod, som har satt sitt liv i fare? For med fare for sitt liv har de båret det hit. Og han vilde ikke drikke det. Dette gjorde de tre helter.

²⁰Så var det Absai, bror til Joab; han var fører for de tre. Han svang sitt spyd over tre hundre falne; og han hadde et navn blandt de tre.

²¹Fremfor de tre var han dobbelt æret og blev deres høvding; men til de tre nådde han ikke op.

²²Så var det Benaja, sønn av Jojada, som var sønn av en djerv seierrik stridsmann fra Kabse'el; han slo Moabs to løvehelter. En dag det hadde snedd, steg han ned i en brønn og slo en løve ihjel.

²³Likeledes slo han ihjel en egypter, en mann som var fem alen lang; egypteren hadde et spyd som en veverstang i hånden; men han gikk ned mot ham med sin stav og rev spydet ut av hånden på egypteren og drepte ham med hans eget spyd.

²⁴Dette gjorde Benaja, Jojadas sønn; han hadde et navn blandt de tre helter.

²⁵Fremfor de tretti var han æret, men til de tre nådde han ikke op. David gav ham plass blandt sine fortrolige rådgivere.

²⁶De djerveste i hæren var: Asael, bror til Joab; Elhanan, Dodos sønn, fra Betlehem;

²⁷haroritten Sammot; pelonitten Heles;

²⁸teko'itten Ira, sønn av Ikkes; anatotitten Abieser;

²⁹husatitten Sibbekai; ahohitten Ilai;

³⁰netofatitten Maharai; netofatitten Heled, sønn av Ba'ana;

³¹Itai, Ribais sønn, fra Gibea i Benjamins stamme; piratonitten Benaja;

³²Hurai fra Ga'as-dalene; arbatitten Abiel;

³³baharumitten Asmavet; sa'albonitten Eljahba;

³⁴gisonitten Bene-Hasem; hararitten Jonatan, sønn av Sage;

³⁵hararitten Akiam, sønn av Sakar; Elifal, sønn av Ur;

³⁶mekeratitten Hefer; pelonitten Akia;

³⁷karmelitten Hesro; Na'arai, sønn av Esbai;

³⁸Joel, bror til Natan; Mibhar, sønn av Hagri;

³⁹ammonitten Selek; berotitten Nahrai, Joabs, Serujas sønns våbensvenn;

⁴⁰jitritten Ira; jitritten Gareb;

⁴¹hetitten Uria; Sabad, sønn av Ahlai;

⁴²rubenitten Adina, sønn av Sisa, overhode for rubenittene, og foruten ham tretti;

⁴³Hanan, sønn av Ma'aka, og mitnitten Josafat;

⁴⁴asteratitten Ussia; Sama og Je'uel, sønner av aroeritten Hotam;

⁴⁵Jediael, sønn av Simri, og hans bror Joha, tisitten;

⁴⁶Eliel Hammahavim og Jeribai og Josavja, sønner av Elna'am, og moabitten Jitma;

⁴⁷Eliel og Obed og Ja'asiel Hammesobaja.