Tobias 5

¹tunc Tobias respondit patri suo et dixit omnia quaecumque praecepisti mihi faciam pater

²quomodo autem hanc pecuniam inquiram ignoro ille me nescit neque ego illum quod signum dabo illi sed neque viam qua pergatur illuc aliquando cognovi

³tunc pater suus respondit illi et dixit chirografum quidem eius penes me habeo quem dum illi ostenderis statim restituet

⁴sed perge nunc et inquire tibi aliquem fidelem virum qui eat tecum salva mercede sua dum adhuc vivo ut recipias ea

⁵tunc egressus Tobias invenit iuvenem splendidum stantem praecinctum et quasi paratum ad ambulandum

⁶et ignorans quod angelus Dei esset salutavit eum et dixit unde te habemus bone iuvenis

⁷at ille respondit ex filiis Israhel et Tobias dixit ei nosti viam quae ducit in regionem Medorum

⁸cui respondit novi et omnia itinera eius frequenter ambulavi et mansi apud Gabelum fratrem nostrum qui moratur in Rages civitate Medorum quae posita est in monte Exbathanis

⁹cui Tobias ait sustine me obsecro donec haec ipsa nuntiem patri meo

¹⁰tunc ingressus indicavit universa haec patri suo super quae admiratus pater rogat ut introiret ad eum

¹¹ingressus itaque salutavit eum et dixit gaudium tibi semper sit

¹²et Tobias ait quale mihi gaudium erit qui in tenebris sedeo et lumen caeli non video

¹³cui ait iuvenis forti animo esto in proximo est ut a Deo cureris

¹⁴dixit itaque illi Tobias numquid poteris perducere filium meum ad Gabelum in Rages Medorum et cum redieris restituam tibi mercedem tuam

¹⁵et dixit ei angelus ego eum ducam et reducam ad te

¹⁶cui Tobias respondit rogo te indica mihi de qua domo aut de qua tribu es tu

¹⁷cui Rafahel angelus dixit genus quaeris mercennarii an ipsum mercennarium qui cum filio tuo eat

¹⁸sed ne forte sollicitum te reddam ego sum Azarias Ananiae magni filius

¹⁹et Tobias respondit ex magno genere es tu sed peto ne irascaris quod voluerim cognoscere genus tuum

²⁰dixit autem illi angelus ego sanum ducam et sanum tibi reducam filium tuum

²¹respondens autem Tobias dixit bene ambuletis et sit Deus in itinere vestro et angelus eius comitetur vobiscum

²²tunc paratis omnibus quae erant in via portanda fecit Tobias vale patri et matri suae et ambulaverunt ambo simul

²³cumque profecti essent coepit flere mater eius et dicere baculum senectutis nostrae tulisti et transmisisti a nobis

²⁴numquam esset ipsa pecunia pro qua misisti eum

²⁵sufficiebat enim nobis paupertas nostra ut divitias conputaremus hoc quod videbamus filium nostrum

²⁶dixitque ei Tobias noli flere salvus perveniet filius noster et salvus revertetur ad nos et oculi tui videbunt eum

²⁷credo enim quoniam angelus Dei bonus comitetur ei et bene disponat omnia quae circa ipsum geruntur ita ut cum gaudio revertatur ad nos

²⁸ad hanc vocem cessavit mater eius flere et tacuit

Tobias 5

¹Tunc respondit Tobias patri suo, et dixit : Omnia quæcumque præcepisti mihi faciam, pater.

²Quomodo autem pecuniam hanc requiram, ignoro : ille me nescit, et ego eum ignoro : quod signum dabo ei ? sed neque viam per quam pergatur illuc aliquando cognovi.

³Tunc pater suus respondit illi, et dixit : Chirographum quidem illius penes me habeo : quod dum illi ostenderis, statim restituet.

⁴Sed perge nunc, et inquire tibi aliquem fidelem virum, qui eat tecum salva mercede sua, ut dum adhuc vivo, recipias eam.

⁵Tunc egressus Tobias, invenit juvenem splendidum stantem præcinctum, et quasi paratum ad ambulandum.

⁶Et ignorans quod angelus Dei esset, salutavit eum, et dixit : Unde te habemus, bone juvenis ?

⁷At ille respondit : Ex filiis Israël. Et Tobias dixit ei : Nosti viam quæ ducit in regionem Medorum ?

⁸Cui respondit : Novi : et omnia itinera ejus frequenter ambulavi, et mansi apud Gabelum fratrem nostrum, qui moratur in Rages civitate Medorum, quæ posita est in monte Ecbatanis.

⁹Cui Tobias ait : Sustine me obsecro, donec hæc ipsa nuntiem patri meo.

¹⁰Tunc ingressus Tobias, indicavit universa hæc patri suo. Super quæ admiratus pater, rogavit ut introiret ad eum.

¹¹Ingressus itaque salutavit eum, et dixit : Gaudium tibi sit semper.

¹²Et ait Tobias : Quale gaudium mihi erit, qui in tenebris sedeo, et lumen cæli non video ?

¹³Cui ait juvenis : Forti animo esto : in proximo est ut a Deo cureris.

¹⁴Dixit itaque illi Tobias : Numquid poteris perducere filium meum ad Gabelum in Rages civitatem Medorum ? et cum redieris, restituam tibi mercedem tuam.

¹⁵Et dixit ei angelus : Ego ducam, et reducam eum ad te.

¹⁶Cui Tobias respondit : Rogo te, indica mihi de qua domo aut de qua tribu es tu.

¹⁷Cui Raphaël angelus dixit : Genus quæris mercenarii, an ipsum mercenarium qui cum filio tuo eat ?

¹⁸sed ne forte sollicitum te reddam, ego sum Azarias Ananiæ magni filius.

¹⁹Et Tobias respondit : Ex magno genere es tu. Sed peto ne irascaris quod voluerim cognoscere genus tuum.

²⁰Dixit autem illi angelus : Ego sanum ducam, et sanum tibi reducam filium tuum.

²¹Respondens autem Tobias, ait : Bene ambuletis, et sit Deus in itinere vestro, et angelus ejus comitetur vobiscum.

²²Tunc paratis omnibus quæ erant in via portanda, fecit Tobias vale patri suo et matri suæ, et ambulaverunt ambo simul.

²³Cumque profecti essent, cœpit mater ejus flere, et dicere : Baculum senectutis nostræ tulisti, et transmisisti a nobis.

²⁴Numquam fuisset ipsa pecunia, pro qua misisti eum :

²⁵sufficiebat enim nobis paupertas nostra, ut divitias computaremus hoc, quod videbamus filium nostrum.

²⁶Dixitque ei Tobias : Noli flere : salvus perveniet filius noster, et salvus revertetur ad nos, et oculi tui videbunt illum.

²⁷Credo enim quod angelus Dei bonus comitetur ei, et bene disponat omnia quæ circa eum geruntur, ita ut cum gaudio revertatur ad nos.

²⁸Ad hanc vocem cessavit mater ejus flere, et tacuit.