Numeri 22

¹profectique castrametati sunt in campestribus Moab ubi trans Iordanem Hierichus sita est

²videns autem Balac filius Sepphor omnia quae fecerat Israhel Amorreo

³et quod pertimuissent eum Moabitae et impetum eius ferre non possent

⁴dixit ad maiores natu Madian ita delebit hic populus omnes qui in nostris finibus commorantur quomodo solet bos herbas usque ad radices carpere ipse erat eo tempore rex in Moab

⁵misit ergo nuntios ad Balaam filium Beor ariolum qui habitabat super flumen terrae filiorum Ammon ut vocarent eum et dicerent ecce egressus est populus ex Aegypto qui operuit superficiem terrae sedens contra me

⁶veni igitur et maledic populo huic quia fortior me est si quo modo possim percutere et eicere eum de terra mea novi enim quod benedictus sit cui benedixeris et maledictus in quem maledicta congesseris

⁷perrexerunt seniores Moab et maiores natu Madian habentes divinationis pretium in manibus cumque venissent ad Balaam et narrassent ei omnia verba Balac

⁸ille respondit manete hic nocte et respondebo quicquid mihi dixerit Dominus manentibus illis apud Balaam venit Deus et ait ad eum

⁹quid sibi volunt homines isti apud te

¹⁰respondit Balac filius Sepphor rex Moabitarum misit ad me

¹¹dicens ecce populus qui egressus est de Aegypto operuit superficiem terrae veni et maledic ei si quo modo possim pugnans abicere eum

¹²dixitque Deus ad Balaam noli ire cum eis neque maledicas populo quia benedictus est

¹³qui mane consurgens dixit ad principes ite in terram vestram quia prohibuit me Deus venire vobiscum

¹⁴reversi principes dixerunt ad Balac noluit Balaam venire nobiscum

¹⁵rursum ille multo plures et nobiliores quam ante miserat misit

¹⁶qui cum venissent ad Balaam dixerunt sic dicit Balac filius Sepphor ne cuncteris venire ad me

¹⁷paratum honorare te et quicquid volueris dare veni et maledic populo isti

¹⁸respondit Balaam si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri non potero inmutare verbum Domini Dei mei ut vel plus vel minus loquar

¹⁹obsecro ut hic maneatis etiam hac nocte et scire queam quid mihi rursum respondeat Dominus

²⁰venit ergo Deus ad Balaam nocte et ait ei si vocare te venerunt homines isti surge et vade cum eis ita dumtaxat ut quod tibi praecepero facias

²¹surrexit Balaam mane et strata asina profectus est cum eis

²²et iratus est Deus stetitque angelus Domini in via contra Balaam qui sedebat asinae et duos pueros habebat secum

²³cernens asina angelum stantem in via evaginato gladio avertit se de itinere et ibat per agrum quam cum verberaret Balaam et vellet ad semitam reducere

²⁴stetit angelus in angustiis duarum maceriarum quibus vineae cingebantur

²⁵quem videns asina iunxit se parieti et adtrivit sedentis pedem at ille iterum verberabat

²⁶et nihilominus angelus ad locum angustum transiens ubi nec ad dextram nec ad sinistram poterat deviari obvius stetit

²⁷cumque vidisset asina stantem angelum concidit sub pedibus sedentis qui iratus vehementius caedebat fuste latera

²⁸aperuitque Dominus os asinae et locuta est quid feci tibi cur percutis me ecce iam tertio

²⁹respondit Balaam quia commeruisti et inlusisti mihi utinam haberem gladium ut te percuterem

³⁰dixit asina nonne animal tuum sum cui semper sedere consuesti usque in praesentem diem dic quid simile umquam fecerim tibi at ille ait numquam

³¹protinus aperuit Dominus oculos Balaam et vidit angelum stantem in via evaginato gladio adoravitque eum pronus in terram

³²cui angelus cur inquit tertio verberas asinam tuam ego veni ut adversarer tibi quia perversa est via tua mihique contraria

³³et nisi asina declinasset de via dans locum resistenti te occidissem et illa viveret

³⁴dixit Balaam peccavi nesciens quod tu stares contra me et nunc si displicet tibi ut vadam revertar

³⁵ait angelus vade cum istis et cave ne aliud quam praecepero tibi loquaris ivit igitur cum principibus

³⁶quod cum audisset Balac egressus est in occursum eius in oppido Moabitarum quod situm est in extremis finibus Arnon

³⁷dixitque ad Balaam misi nuntios ut vocarent te cur non statim venisti ad me an quia mercedem adventui tuo reddere nequeo

³⁸cui ille respondit ecce adsum numquid loqui potero aliud nisi quod Deus posuerit in ore meo

³⁹perrexerunt ergo simul et venerunt in urbem quae in extremis regni eius finibus erat

⁴⁰cumque occidisset Balac boves et oves misit ad Balaam et principes qui cum eo erant munera

⁴¹mane autem facto duxit eum ad excelsa Baal et intuitus est extremam partem populi

Numeri 22

¹Profectique castrametati sunt in campestribus Moab, ubi trans Jordanem Jericho sita est.

²Videns autem Balac filius Sephor omnia quæ fecerat Israël Amorrhæo,

³et quod pertimuissent eum Moabitæ, et impetum ejus ferre non possent,

⁴dixit ad majores natu Madian : Ita delebit hic populus omnes, qui in nostris finibus commorantur, quomodo solet bos herbas usque ad radices carpere. Ipse erat eo tempore rex in Moab.

⁵Misit ergo nuntios ad Balaam filium Beor ariolum, qui habitabat super flumen terræ filiorum Ammon, ut vocarent eum, et dicerent : Ecce egressus est populus ex Ægypto, qui operuit superficiem terræ, sedens contra me.

⁶Veni igitur, et maledic populo huic, quia fortior me est : si quomodo possim percutere et ejicere eum de terra mea. Novi enim quod benedictus sit cui benedixeris, et maledictus in quem maledicta congesseris.

⁷Perrexeruntque seniores Moab, et majores natu Madian, habentes divinationis pretium in manibus. Cumque venissent ad Balaam, et narrassent ei omnia verba Balac,

⁸ille respondit : Manete hic nocte, et respondebo quidquid mihi dixerit Dominus. Manentibus illis apud Balaam, venit Deus, et ait ad eum :

⁹Quid sibi volunt homines isti apud te ?

¹⁰Respondit : Balac filius Sephor rex Moabitarum misit ad me,

¹¹dicens : Ecce populus qui egressus est de Ægypto, operuit superficiem terræ : veni, et maledic ei, si quomodo possim pugnans abigere eum.

¹²Dixitque Deus ad Balaam : Noli ire cum eis, neque maledicas populo : quia benedictus est.

¹³Qui mane consurgens dixit ad principes : Ite in terram vestram, quia prohibuit me Dominus venire vobiscum.

¹⁴Reversi principes dixerunt ad Balac : Noluit Balaam venire nobiscum.

¹⁵Rursum ille multo plures et nobiliores quam ante miserat, misit.

¹⁶Qui cum venissent ad Balaam, dixerunt : Sic dicit Balac filius Sephor : Ne cuncteris venire ad me :

¹⁷paratus sum honorare te, et quidquid volueris, dabo tibi : veni, et maledic populo isti.

¹⁸Respondit Balaam : Si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri, non potero immutare verbum Domini Dei mei, ut vel plus, vel minus loquar.

¹⁹Obsecro ut hic maneatis etiam hac nocte, et scire queam quid mihi rursum respondeat Dominus.

²⁰Venit ergo Deus ad Balaam nocte, et ait ei : Si vocare te venerunt homines isti, surge, et vade cum eis : ita dumtaxat, ut quod tibi præcepero, facias.

²¹Surrexit Balaam mane, et strata asina sua profectus est cum eis.

²²Et iratus est Deus. Stetitque angelus Domini in via contra Balaam, qui insidebat asinæ, et duos pueros habebat secum.

²³Cernens asina angelum stantem in via, evaginato gladio, avertit se de itinere, et ibat per agrum. Quam cum verberaret Balaam, et vellet ad semitam reducere,

²⁴stetit angelus in angustiis duarum maceriarum, quibus vineæ cingebantur.

²⁵Quem videns asina, junxit se parieti, et attrivit sedentis pedem. At ille iterum verberabat eam :

²⁶et nihilominus angelus ad locum angustum transiens, ubi nec ad dexteram, nec ad sinistram poterat deviare, obvius stetit.

²⁷Cumque vidisset asina stantem angelum, concidit sub pedibus sedentis : qui iratus, vehementius cædebat fuste latera ejus.

²⁸Aperuitque Dominus os asinæ, et locuta est : Quid feci tibi ? cur percutis me ecce jam tertio ?

²⁹Respondit Balaam : Quia commeruisti, et illusisti mihi : utinam haberem gladium, ut te percuterem !

³⁰Dixit asina : Nonne animal tuum sum, cui semper sedere consuevisti usque in præsentem diem ? dic quid simile umquam fecerim tibi. At ille ait : Numquam.

³¹Protinus aperuit Dominus oculos Balaam, et vidit angelum stantem in via, evaginato gladio, adoravitque eum pronus in terram.

³²Cui angelus : Cur, inquit, tertio verberas asinam tuam ? ego veni ut adversarer tibi, quia perversa est via tua, mihique contraria :

³³et nisi asina declinasset de via, dans locum resistenti, te occidissem, et illa viveret.

³⁴Dixit Balaam : Peccavi, nesciens quod tu stares contra me : et nunc si displicet tibi ut vadam, revertar.

³⁵Ait angelus : Vade cum istis, et cave ne aliud quam præcepero tibi loquaris. Ivit igitur cum principibus.

³⁶Quod cum audisset Balac, egressus est in occursum ejus in oppido Moabitarum, quod situm est in extremis finibus Arnon.

³⁷Dixitque ad Balaam : Misi nuntios ut vocarent te : cur non statim venisti ad me ? an quia mercedem adventui tuo reddere nequeo ?

³⁸Cui ille respondit : Ecce adsum : numquid loqui potero aliud, nisi quod Deus posuerit in ore meo ?

³⁹Perrexerunt ergo simul, et venerunt in urbem, quæ in extremis regni ejus finibus erat.

⁴⁰Cumque occidisset Balac boves et oves, misit ad Balaam, et principes qui cum eo erant, munera.

⁴¹Mane autem facto, duxit eum ad excelsa Baal, et intuitus est extremam partem populi.