Numeri 20

¹veneruntque filii Israhel et omnis multitudo in desertum Sin mense primo et mansit populus in Cades mortuaque est ibi Maria et sepulta in eodem loco

²cumque indigeret aqua populus coierunt adversum Mosen et Aaron

³et versi in seditionem dixerunt utinam perissemus inter fratres nostros coram Domino

⁴cur eduxistis ecclesiam Domini in solitudinem ut et nos et nostra iumenta moriantur

⁵quare nos fecistis ascendere de Aegypto et adduxistis in locum istum pessimum qui seri non potest qui nec ficum gignit nec vineas nec mala granata insuper et aquam non habet ad bibendum

⁶ingressusque Moses et Aaron dimissa multitudine tabernaculum foederis corruerunt proni in terram et apparuit gloria Domini super eos

⁷locutusque est Dominus ad Mosen dicens

⁸tolle virgam et congrega populum tu et Aaron frater tuus et loquimini ad petram coram eis et illa dabit aquas cumque eduxeris aquam de petra bibet omnis multitudo et iumenta eius

⁹tulit igitur Moses virgam quae erat in conspectu Domini sicut praeceperat ei

¹⁰congregata multitudine ante petram dixitque eis audite rebelles et increduli num de petra hac vobis aquam poterimus eicere

¹¹cumque elevasset Moses manum percutiens virga bis silicem egressae sunt aquae largissimae ita ut et populus biberet et iumenta

¹²dixitque Dominus ad Mosen et Aaron quia non credidistis mihi ut sanctificaretis me coram filiis Israhel non introducetis hos populos in terram quam dabo eis

¹³haec est aqua Contradictionis ubi iurgati sunt filii Israhel contra Dominum et sanctificatus est in eis

¹⁴misit interea nuntios Moses de Cades ad regem Edom qui dicerent haec mandat frater tuus Israhel nosti omnem laborem qui adprehendit nos

¹⁵quomodo descenderint patres nostri in Aegyptum et habitaverimus ibi multo tempore adflixerintque nos Aegyptii et patres nostros

¹⁶et quomodo clamaverimus ad Dominum et exaudierit nos miseritque angelum qui eduxerit nos de Aegypto ecce in urbe Cades quae est in extremis finibus tuis positi

¹⁷obsecramus ut nobis transire liceat per terram tuam non ibimus per agros nec per vineas non bibemus aquas de puteis tuis sed gradiemur via publica nec ad dextram nec ad sinistram declinantes donec transeamus terminos tuos

¹⁸cui respondit Edom non transibis per me alioquin armatus occurram tibi

¹⁹dixeruntque filii Israhel per tritam gradiemur viam et si biberimus aquas tuas nos et pecora nostra dabimus quod iustum est nulla erit in pretio difficultas tantum velociter transeamus

²⁰at ille respondit non transibis statimque egressus est obvius cum infinita multitudine et manu forti

²¹nec voluit adquiescere deprecanti ut concederet transitum per fines suos quam ob rem devertit ab eo Israhel

²²cumque castra movissent de Cades venerunt in montem Or qui est in finibus terrae Edom

²³ubi locutus est Dominus ad Mosen

²⁴pergat inquit Aaron ad populos suos non enim intrabit terram quam dedi filiis Israhel eo quod incredulus fuerit ori meo ad aquas Contradictionis

²⁵tolle Aaron et filium eius cum eo et duces eos in montem Or

²⁶cumque nudaveris patrem veste sua indues ea Eleazarum filium eius et Aaron colligetur et morietur ibi

²⁷fecit Moses ut praeceperat Dominus et ascenderunt in montem Or coram omni multitudine

²⁸cumque Aaron spoliasset vestibus suis induit eis Eleazarum filium eius

²⁹illo mortuo in montis supercilio descendit cum Eleazaro

³⁰omnis autem multitudo videns occubuisse Aaron flevit super eo triginta diebus per cunctas familias suas

Numeri 20

¹Veneruntque filii Israël et omnis multitudo in desertum Sin, mense primo, et mansit populus in Cades. Mortuaque est ibi Maria, et sepulta in eodem loco.

²Cumque indigeret aqua populus, convenerunt adversum Moysen et Aaron :

³et versi in seditionem, dixerunt : Utinam periissemus inter fratres nostros coram Domino.

⁴Cur eduxistis ecclesiam Domini in solitudinem, ut et nos et nostra jumenta moriamur ?

⁵quare nos fecistis ascendere de Ægypto, et adduxistis in locum istum pessimum, qui seri non potest, qui nec ficum gignit, nec vineas, nec malogranata, insuper et aquam non habet ad bibendum ?

⁶Ingressusque Moyses et Aaron, dimissa multitudine, tabernaculum fœderis, corruerunt proni in terram, clamaveruntque ad Dominum, atque dixerunt : Domine Deus, audi clamorem hujus populi, et aperi eis thesaurum tuum fontem aquæ vivæ, ut satiati, cesset murmuratio eorum. Et apparuit gloria Domini super eos.

⁷Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

⁸Tolle virgam, et congrega populum, tu et Aaron frater tuus, et loquimini ad petram coram eis, et illa dabit aquas. Cumque eduxeris aquam de petra, bibet omnis multitudo et jumenta ejus.

⁹Tulit igitur Moyses virgam, quæ erat in conspectu Domini, sicut præceperat ei,

¹⁰congregata multitudine ante petram : dixitque eis : Audite, rebelles et increduli : num de petra hac vobis aquam poterimus ejicere ?

¹¹Cumque elevasset Moyses manum, percutiens virga bis silicem, egressæ sunt aquæ largissimæ, ita ut populus biberet et jumenta.

¹²Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : Quia non credidistis mihi, ut sanctificaretis me coram filiis Israël, non introducetis hos populos in terram, quam dabo eis.

¹³Hæc est aqua contradictionis, ubi jurgati sunt filii Israël contra Dominum, et sanctificatus est in eis.

¹⁴Misit interea nuntios Moyses de Cades ad regem Edom, qui dicerent : Hæc mandat frater tuus Israël : Nosti omnem laborem qui apprehendit nos,

¹⁵quomodo descenderint patres nostri in Ægyptum, et habitaverimus ibi multo tempore, afflixerintque nos Ægyptii, et patres nostros :

¹⁶et quomodo clamaverimus ad Dominum, et exaudierit nos, miseritque angelum, qui eduxerit nos de Ægypto. Ecce in urbe Cades, quæ est in extremis finibus tuis, positi,

¹⁷obsecramus ut nobis transire liceat per terram tuam. Non ibimus per agros, nec per vineas ; non bibemus aquas de puteis tuis : sed gradiemur via publica, nec ad dexteram nec ad sinistram declinantes, donec transeamus terminos tuos.

¹⁸Cui respondit Edom : Non transibis per me, alioquin armatus occurram tibi.

¹⁹Dixeruntque filii Israël : Per tritam gradiemur viam : et si biberimus aquas tuas, nos et pecora nostra, dabimus quod justum est : nulla erit in pretio difficultas, tantum velociter transeamus.

²⁰At ille respondit : Non transibis. Statimque egressus est obvius, cum infinita multitudo, et manu forti,

²¹nec voluit acquiescere deprecanti, ut concederet transitum per fines suos. Quam ob rem divertit ab eo Israël.

²²Cumque castra movissent de Cades, venerunt in montem Hor, qui est in finibus terræ Edom :

²³ubi locutus est Dominus ad Moysen :

²⁴Pergat, inquit, Aaron ad populos suos : non enim intrabit terram, quam dedi filiis Israël, eo quod incredulus fuerit ori meo, ad aquas contradictionis.

²⁵Tolle Aaron et filium ejus cum eo, et duces eos in montem Hor.

²⁶Cumque nudaveris patrem veste sua, indues ea Eleazarum filium ejus : Aaron colligetur, et morietur ibi.

²⁷Fecit Moyses ut præceperat Dominus : et ascenderunt in montem Hor coram omni multitudine.

²⁸Cumque Aaron spoliasset vestibus suis, induit eis Eleazarum filium ejus.

²⁹Illo mortuo in montis supercilio, descendit cum Eleazaro.

³⁰Omnis autem multitudo videns occubuisse Aaron, flevit super eo triginta diebus per cunctas familias suas.