IV Esdrae 6

¹et dixit ad me: initium terreni orbis, et antequam starent exitus saeculi, et antequam spirarent conventiones ventorum,

²et antequam sonarent voces tonitruum, et antequam splenderent nitores coruscuum, et antequam confirmarentur fundamenta paradisi,

³et antequam viderentur decores flores, et antequam confirmarentur motuum virtutes, et antequam colligerentur innumerabiles militiae angelorum,

⁴et antequam extollerentur altitudines aerum, et antequam nominarentur mensurae firmamentorum, et antequam aestimaretur scabillum Sion,

⁵et antequam investigarentur praesentes anni, et antequam abalienarentur eorum qui nunc peccant adinventiones et consignarentur qui fidem thesaurizaverunt,

⁶tunc cogitavi, et facta sunt haec per me solum et non per alium, ut et finis per me et non per alium.

⁷et respondi et dixi: quae erit separatio temporum, aut quando prioris finis aut sequentis initium?

⁸et dixit ad me: ab Abraham usque ad Abraham, quoniam ab eo natus est Iacob et Esau, manus enim Iacob tenebat ab initio calcaneum Esau.

⁹finis enim huius saeculi Esau, et principium sequentis Iacob.

¹⁰finis enim hominis calcaneum et principium hominis manus, inter calcaneum et manum aliud noli quaerere, Ezra.

¹¹et respondi et dixi: o dominator domine, si inveni gratiam ante oculos tuos,

¹²ut demonstres servo tuo finem signorum tuorum, quorum ex parte mihi demonstrasti nocte praecedente.

¹³et respondit et dixit ad me: surge super pedes tuos et audies vocem plenissimam sonus.

¹⁴et erit, si commotione commovebitur locus, in quo stas super eum,

¹⁵in eo cum loqueretur, tu non expaveas, quoniam de fine verbum. et fundamenta terrae intellegetur,

¹⁶quoniam de ipsis sermo, tremescet et commovebitur; scit enim, quoniam finem eorum oportet commutari.

¹⁷et factum est cum audissem, et surrexi super pedes meos et audivi, et ecce vox loquens, et sonus eius sicut sonus aquarum multarum.

¹⁸et dixit: ecce dies veniunt, et erit quando adpropinquare incipio, ut visitem habitantes in terram,

¹⁹et quando inquirere incipiam ab eis qui iniuste nocuerunt iniustitia sua, et quando suppleta fuerit humilitas Sion,

²⁰et cum supersignabitur saeculum quod incipiet pertransire, haec signa faciam: libri aperientur ante faciem firmamenti et omnes videbunt simul,

²¹et anniculi infantes loquentur vocibus suis, et praegnantes inmaturos parient infantes trium et quattuor mensuum et vivent et scirtabuntur,

²²et subito apparebunt seminata loca non seminata, et plena promptuaria subito invenientur vacua,

²³et tuba canet cum sono, quam cum omnes audierint subito expavescent.

²⁴et erit in illo tempore, debellabunt amici amicos ut inimici, et expavescet terra cum his qui inhabitant in eam, et venae fontium stabunt ut non decurrant in horis tribus.

²⁵et erit, omnis qui derelictus fuerit ex omnibus istis quibus praedixi tibi, ipse salvabitur et videbit salutare meum et finem saeculi mei,

²⁶et videbunt qui recepti sunt homines, qui mortem non gustaverunt a nativitate sua, et mutabitur cor inhabitantium et convertetur in sensum alium.

²⁷delebitur enim malum et extinguetur dolus.

²⁸florebit autem fides et vincetur corruptela, et ostendebitur veritas quae sine fructu fuit tantis temporibus.

²⁹et factum est cum loqueretur mihi, et ecce paulatim movebatur locus super quem stabam super eum.

³⁰et dixit ad me: haec veni tibi ostendere et venturae nocti.

³¹si ergo iterum rogaveris et iterum ieiunaveris septem diebus, iterum tibi renuntiabo horum maiora per diem,

³²quoniam auditu audita est vox tua apud Altissimum. vidit enim Fortis directionem tuam et providit pudicitiam quam a iuventute tua habuisti.

³³et propter hoc misit me demonstrare tibi: haec omnia et dicere tibi confide et noli timere,

³⁴et noli festinare in prioribus temporibus cogitare vana, ut non properes a novissimis temporibus.

³⁵et factum est post haec, et flevi iterum et similiter ieiunavi septem diebus, ut suppleam tres ebdomadas quae dictae sunt mihi.

³⁶et factum est in octava nocte, et cor meum iterato turbabatur in me et coepi loqui coram Altissimo.

³⁷inflammabatur enim spiritus meus valde et anima mea anxiabatur.

³⁸et dixi: o Domine, loquens locutus es ab initio creaturae in primo die dicens: fiat caelum et terra, et tuum verbum opus perfecit.

³⁹et erat tunc spiritus volans, et tenebrae circumferebantur et silentium, sonus vocis hominis nondum erat abs te.

⁴⁰tunc dixisti de thesauris tuis proferri lumen quod luminis, ut apparerent tunc opera tua.

⁴¹et in die secundo iterum creasti spiritum firmamenti et imperasti ei, ut divideret et divisionem faceret inter aquas, ut pars quidem sursum recederet, pars vero deorsum maneret.

⁴²et tertio die imperasti aquis congregari in septima parte terrae, sex vero partes siccasti et conservasti, ut ex his sint coram te ministrantia seminata adeo et culta.

⁴³verbum enim tuum processit, et opus statim fiebat.

⁴⁴processit enim subito fructus multitudinis inmensus et concupiscentia gustus multiformis et flores colore inimitabili et odores odoramentis investigabiles. et die tertio haec facta sunt.

⁴⁵quarta autem die imperasti fieri solis splendorem, lunae lumen stellarum dispositionem,

⁴⁶et imperasti eis, ut deservirent futuro plasmato homini.

⁴⁷quinto autem die dixisti septimae parti ubi erat aqua congregata, ut procrearet animalia, volatilia et pisces, et ita fiebat

⁴⁸aqua muta et sine anima, quod ei iubebatur, animalia faciens, ut ex hoc mirabilia tua nationes enarrent.

⁴⁹et tunc conservasti duas animas, nomen uni vocasti Enoch et nomen secundi vocasti Leviathan.

⁵⁰et separasti ea ab alterutro; non enim poterat septima pars ubi erat aqua congregata capere ea.

⁵¹et dedisti Enoch unam partem quae siccata est tertio die, ut inhabitet in ea, ubi sunt montes mille.

⁵²Leviathae autem dedisti septimam partem humidam. et servasti ea, ut fiant in devorationem quibus vis et quando vis.

⁵³sexto autem die imperasti terrae, ut crearet coram te iumenta et bestias et reptilia,

⁵⁴et super his Adam, quem constituisti ducem super omnibus factis quae fecisti, et ex eo educimur nos omnes quem elegisti populum.

⁵⁵haec autem omnia dixi coram te, Domine, quoniam dixisti quia propter nos creasti primogenitum saeculum.

⁵⁶residuas autem gentes ab Adam natas dixisti eas nihil esse, et quoniam salivae adsimilatae sunt, et sicut stillicidium de vaso similasti abundantiam eorum.

⁵⁷et nunc, Domine, ecce istae gentes quae in nihilum deputatae sunt dominari nostri et devorare nos.

⁵⁸nos autem populus tuus quem vocasti primogenitum, unigenitum, aemulatorem, carissimum, traditi sumus in manibus eorum.

⁵⁹et si propter nos creatum est saeculum, quare non hereditatem possidemus nostrum saeculum? usquequo haec?