Iudicum 5

¹cecineruntque Debbora et Barac filius Abinoem in die illo dicentes

²qui sponte obtulistis de Israhel animas vestras ad periculum benedicite Domino

³audite reges percipite auribus principes ego sum ego sum quae Domino canam psallam Domino Deo Israhel

⁴Domine cum exires de Seir et transires per regiones Edom terra mota est caelique ac nubes stillaverunt aquis

⁵montes fluxerunt a facie Domini et Sinai a facie Domini Dei Israhel

⁶in diebus Samgar filii Anath in diebus Iahel quieverunt semitae et qui ingrediebantur per eas ambulaverunt per calles devios

⁷cessaverunt fortes in Israhel et quieverunt donec surgeret Debbora surgeret mater in Israhel

⁸nova bella elegit Dominus et portas hostium ipse subvertit clypeus et hasta si apparuerint in quadraginta milibus Israhel

⁹cor meum diligit principes Israhel qui propria voluntate obtulistis vos discrimini benedicite Domino

¹⁰qui ascenditis super nitentes asinos et sedetis in iudicio et ambulatis in via loquimini

¹¹ubi conlisi sunt currus et hostium est suffocatus exercitus ibi narrentur iustitiae Domini et clementia in fortes Israhel tunc descendit populus Domini ad portas et obtinuit principatum

¹²surge surge Debbora surge surge et loquere canticum surge Barac et adprehende captivos tuos fili Abinoem

¹³salvatae sunt reliquiae populi Dominus in fortibus dimicavit

¹⁴ex Ephraim delevit eos in Amalech et post eum ex Beniamin in populos tuos o Amalech de Machir principes descenderunt et de Zabulon qui exercitum ducerent ad bellandum

¹⁵duces Isachar fuere cum Debbora et Barac vestigia sunt secuti qui quasi in praeceps ac baratrum se discrimini dedit diviso contra se Ruben magnanimorum repperta contentio est

¹⁶quare habitas inter duos terminos ut audias sibilos gregum diviso contra se Ruben magnanimorum repperta contentio est

¹⁷Galaad trans Iordanem quiescebat et Dan vacabat navibus Aser habitabat in litore maris et in portibus morabatur

¹⁸Zabulon vero et Nepthalim obtulerunt animas suas morti in regione Merome

¹⁹venerunt reges et pugnaverunt pugnaverunt reges Chanaan in Thanach iuxta aquas Mageddo et tamen nihil tulere praedantes

²⁰de caelo dimicatum est contra eos stellae manentes in ordine et cursu suo adversum Sisaram pugnaverunt

²¹torrens Cison traxit cadavera eorum torrens Cadumim torrens Cison conculca anima mea robustos

²²ungulae equorum ceciderunt fugientibus impetu et per praeceps ruentibus fortissimis hostium

²³maledicite terrae Meroz dixit angelus Domini maledicite habitatoribus eius quia non venerunt ad auxilium Domini in adiutorium fortissimorum eius

²⁴benedicta inter mulieres Iahel uxor Aber Cinei benedicatur in tabernaculo suo

²⁵aquam petenti lac dedit et in fiala principum obtulit butyrum

²⁶sinistram manum misit ad clavum et dexteram ad fabrorum malleos percussitque Sisaram quaerens in capite vulneri locum et tempus valide perforans

²⁷inter pedes eius ruit defecit et mortuus est ante pedes illius volvebatur et iacebat exanimis et miserabilis

²⁸per fenestram prospiciens ululabat mater eius et de cenaculo loquebatur cur moratur regredi currus eius quare tardaverunt pedes quadrigarum illius

²⁹una sapientior ceteris uxoribus eius haec socrui verba respondit

³⁰forsitan nunc dividit spolia et pulcherrima feminarum eligitur ei vestes diversorum colorum Sisarae traduntur in praedam et supellex varia ad ornanda colla congeritur

³¹sic pereant omnes inimici tui Domine qui autem diligunt te sicut sol in ortu suo splendet ita rutilent

³²quievitque terra per quadraginta annos

Iudicum 5

¹Cecineruntque Debbora et Barac filius Abinoëm in illo die, dicentes :

²Qui sponte obtulistis de Israël animas vestras ad periculum, benedicite Domino.

³Audite, reges ; auribus percipite, principes : ego sum, ego sum, quæ Domino canam, psallam Domino Deo Israël.

⁴Domine, cum exires de Seir, et transires per regiones Edom, terra mota est, cælique ac nubes distillaverunt aquis.

⁵Montes fluxerunt a facie Domini, et Sinai a facie Domini Dei Israël.

⁶In diebus Samgar filii Anath, in diebus Jahel quieverunt semitæ : et qui ingrediebantur per eas, ambulaverunt per calles devios.

⁷Cessaverunt fortes in Israël, et quieverunt : donec surgeret Debbora, surgeret mater in Israël.

⁸Nova bella elegit Dominus, et portas hostium ipse subvertit : clypeus et hasta si apparuerint in quadraginta millibus Israël.

⁹Cor meum diligit principes Israël : qui propria voluntate obtulistis vos discrimini, benedicite Domino.

¹⁰Qui ascenditis super nitentes asinos, et sedetis in judicio, et ambulatis in via, loquimini.

¹¹Ubi collisi sunt currus, et hostium suffocatus est exercitus, ibi narrentur justitiæ Domini, et clementia in fortes Israël : tunc descendit populus Domini ad portas, et obtinuit principatum.

¹²Surge, surge Debbora ; surge, surge, et loquere canticum : surge Barac, et apprehende captivos tuos, fili Abinoëm.

¹³Salvatæ sunt reliquiæ populi : Dominus in fortibus dimicavit.

¹⁴Ex Ephraim delevit eos in Amalec, et post eum ex Benjamin in populos tuos, o Amalec : de Machir principes descenderunt, et de Zabulon qui exercitum ducerent ad bellandum.

¹⁵Duces Issachar fuere cum Debbora, et Barac vestigia sunt secuti, qui quasi in præceps ac barathrum se discrimini dedit : diviso contra se Ruben, magnanimorum reperta est contentio.

¹⁶Quare habitas inter duos terminos, ut audias sibilos gregum ? diviso contra se Ruben, magnanimorum reperta est contentio.

¹⁷Galaad trans Jordanem quiescebat, et Dan vacabat navibus : Aser habitabat in littore maris, et in portubus morabatur.

¹⁸Zabulon vero et Nephthali obtulerunt animas suas morti in regione Merome.

¹⁹Venerunt reges et pugnaverunt : pugnaverunt reges Chanaan in Thanach juxta aquas Mageddo, et tamen nihil tulere prædantes.

²⁰De cælo dimicatum est contra eos : stellæ manentes in ordine et cursu suo, adversus Sisaram pugnaverunt.

²¹Torrens Cison traxit cadavera eorum, torrens Cadumim, torrens Cison : conculca, anima mea, robustos.

²²Ungulæ equorum ceciderunt, fugientibus impetu, et per præceps ruentibus fortissimis hostium.

²³Maledicite terræ Meroz, dixit angelus Domini : maledicite habitatoribus ejus, quia non venerunt ad auxilium Domini, in adjutorium fortissimorum ejus.

²⁴Benedicta inter mulieres Jahel uxor Haber Cinæi, et benedicatur in tabernaculo suo.

²⁵Aquam petenti lac dedit, et in phiala principum obtulit butyrum.

²⁶Sinistram manum misit ad clavum, et dexteram ad fabrorum malleos. Percussitque Sisaram quærens in capite vulneri locum, et tempus valide perforans :

²⁷inter pedes ejus ruit ; defecit, et mortuus est : volvebatur ante pedes ejus, et jacebat exanimis et miserabilis.

²⁸Per fenestram respiciens, ululabat mater ejus : et de cœnaculo loquebatur : Cur moratur regredi currus ejus ? quare tardaverunt pedes quadrigarum illius ?

²⁹Una sapientior ceteris uxoribus ejus, hæc socrui verba respondit :

³⁰Forsitan nunc dividit spolia, et pulcherrima feminarum eligitur ei : vestes diversorum colorum Sisaræ traduntur in prædam, et supellex varia ad ornanda colla congeritur.

³¹Sic pereant omnes inimici tui, Domine : qui autem diligunt te, sicut sol in ortu suo splendet, ita rutilent.

³²Quievitque terra per quadraginta annos.