Isaias 42

¹ecce servus meus suscipiam eum electus meus conplacuit sibi in illo anima mea dedi spiritum meum super eum iudicium gentibus proferet

²non clamabit neque accipiet personam nec audietur foris vox eius

³calamum quassatum non conteret et linum fumigans non extinguet in veritate educet iudicium

⁴non erit tristis neque turbulentus donec ponat in terra iudicium et legem eius insulae expectabunt

⁵haec dicit Dominus Deus creans caelos et extendens eos firmans terram et quae germinant ex ea dans flatum populo qui est super eam et spiritum calcantibus eam

⁶ego Dominus vocavi te in iustitia et adprehendi manum tuam et servavi et dedi te in foedus populi in lucem gentium

⁷ut aperires oculos caecorum et educeres de conclusione vinctum de domo carceris sedentes in tenebris

⁸ego Dominus hoc est nomen meum gloriam meam alteri non dabo et laudem meam sculptilibus

⁹quae prima fuerant ecce venerunt nova quoque ego adnuntio antequam oriantur audita vobis faciam

¹⁰cantate Domino canticum novum laus eius ab extremis terrae qui descenditis in mare et plenitudo eius insulae et habitatores earum

¹¹sublevetur desertum et civitates eius in domibus habitabit Cedar laudate habitatores Petrae de vertice montium clamabunt

¹²ponent Domino gloriam et laudem eius in insulis nuntiabunt

¹³Dominus sicut fortis egredietur sicut vir proeliator suscitabit zelum vociferabitur et clamabit super inimicos suos confortabitur

¹⁴tacui semper silui patiens fui sicut pariens loquar dissipabo et absorbebo simul

¹⁵desertos faciam montes et colles et omne gramen eorum exsiccabo et ponam flumina in insulas et stagna arefaciam

¹⁶et ducam caecos in via quam nesciunt in semitis quas ignoraverunt ambulare eos faciam ponam tenebras coram eis in lucem et prava in recta haec verba feci eis et non dereliqui eos

¹⁷conversi sunt retrorsum confundantur confusione qui confidunt in sculptili qui dicunt conflatili vos dii nostri

¹⁸surdi audite et caeci intuemini ad videndum

¹⁹quis caecus nisi servus meus et surdus nisi ad quem nuntios meos misi quis caecus nisi qui venundatus est quis caecus nisi servus Domini

²⁰qui vides multa nonne custodies qui apertas habes aures nonne audies

²¹et Dominus voluit ut sanctificaret eum et magnificaret legem et extolleret

²²ipse autem populus direptus et vastatus laqueus iuvenum omnes et in domibus carcerum absconditi sunt facti sunt in rapinam nec est qui eruat in direptionem et non est qui dicat redde

²³quis est in vobis qui audiat hoc adtendat et auscultet futura

²⁴quis dedit in direptionem Iacob et Israhel vastantibus nonne Dominus ipse cui peccavimus et noluerunt in viis eius ambulare et non audierunt legem eius

²⁵et effudit super eum indignationem furoris sui et forte bellum et conbusit eum in circuitu et non cognovit et succendit eum et non intellexit

Isaias 42

¹Ecce servus meus, suscipiam eum ; electus meus, complacuit sibi in illo anima mea : dedi spiritum meum super eum : judicium gentibus proferet.

²Non clamabit, neque accipiet personam, nec audietur vox ejus foris.

³Calamum quassatum non conteret, et linum fumigans non extinguet : in veritate educet judicium.

⁴Non erit tristis, neque turbulentus, donec ponat in terra judicium ; et legem ejus insulæ exspectabunt.

⁵Hæc dicit Dominus Deus, creans cælos, et extendens eos ; firmans terram, et quæ germinant ex ea ; dans flatum populo qui est super eam, et spiritum calcantibus eam :

⁶Ego Dominus vocavi te in justitia, et apprehendi manum tuam, et servavi te : et dedi te in fœdus populi, in lucem gentium,

⁷ut aperires oculos cæcorum, et educeres de conclusione vinctum, de domo carceris sedentes in tenebris.

⁸Ego Dominus, hoc est nomen meum ; gloriam meam alteri non dabo, et laudem meam sculptilibus.

⁹Quæ prima fuerunt, ecce venerunt ; nova quoque ego annuntio : antequam oriantur, audita vobis faciam.

¹⁰Cantate Domino canticum novum, laus ejus ab extremis terræ, qui descenditis in mare, et plenitudo ejus ; insulæ, et habitatores earum.

¹¹Sublevetur desertum et civitates ejus. In domibus habitabit Cedar : laudate, habitatores petræ ; de vertice montium clamabunt.

¹²Ponent Domino gloriam, et laudem ejus in insulis nuntiabunt.

¹³Dominus sicut fortis egredietur, sicut vir præliator suscitabit zelum ; vociferabitur, et clamabit : super inimicos suos confortabitur.

¹⁴Tacui semper, silui, patiens fui : sicut parturiens loquar ; dissipabo, et absorbebo simul.

¹⁵Desertos faciam montes et colles, et omne gramen eorum exsiccabo ; et ponam flumina in insulas, et stagna arefaciam.

¹⁶Et ducam cæcos in viam quam nesciunt, et in semitis quas ignoraverunt ambulare eos faciam ; ponam tenebras coram eis in lucem, et prava in recta ; hæc verba feci eis, et non dereliqui eos.

¹⁷Conversi sunt retrorsum, confundantur confusione, qui confidunt in sculptili ; qui dicunt conflatili : Vos dii nostri.

¹⁸Surdi, audite, et cæci, intuemini ad videndum.

¹⁹Quis cæcus, nisi servus meus ; et surdus, nisi ad quem nuntios meos misi ? quis cæcus, nisi qui venundatus est ? et quis cæcus, nisi servus Domini ?

²⁰Qui vides multa, nonne custodies ? qui apertas habes aures, nonne audies ?

²¹Et Dominus voluit ut sanctificaret eum, et magnificaret legem, et extolleret.

²²Ipse autem populus direptus, et vastatus ; laqueus juvenum omnes, et in domibus carcerum absconditi sunt ; facti sunt in rapinam, nec est qui eruat ; in direptionem, nec est qui dicat : Redde.

²³Quis est in vobis qui audiat hoc, attendat, et auscultet futura ?

²⁴Quis dedit in direptionem Jacob, et Israël vastantibus ? nonne Dominus ipse, cui peccavimus ? Et noluerunt in viis ejus ambulare, et non audierunt legem ejus.

²⁵Et effudit super eum indignationem furoris sui, et forte bellum ; et combussit eum in circuitu, et non cognovit ; et succendit eum, et non intellexit.